Oss 23-11-09 Voor Blog en of Website, als wie hij is en heeft gedaan, (Kort)
Louis Pardoel GEB. te Hedel aan de Maas 15-4-32, als 3e kind van Kees Pardoel en Marie van Dongen GEB. welke samen een Bakkerij en Winkel uitbaten in die tijd, op de Maasbandijk.
Met een heel grote schuur of achterhuis, waar ook het Paard voor de bezorging van het brood en de varkens, en vele soorten konijnen, eenden en kippen, ook daarvoor was plaats op de mest hoop ingeruimd, en vooral om ons als kinderen ook bezig te houden, na de schooltijd.
Wij woonden direct aan de Maas en speelden daar ook altijd, een prachtige jeugd gehad.
De Hedelse Brug (nu tot een monument verheven) drie keer zien opbouwen en twee keer zien opblazen om de Vijand toen te stoppen, eerst de Hollanders die dat deden, en later de Duitsers om weer op hun beurt de later bevrijders tegen te houden. Hedel was altijd de Noord Zuid verbinding en erg belangrijk voor de aan en afvoer, van goederen naar de Noordelijk Steden.
Er zijn in de 2e WO ruim 200 Duitsers en vele toen vooral de Prinses Irene Brigade die daar hebben gevochten, die het leven hebben gelaten, voor onze vrijheid in 1945.
Hedel was bijna helemaal vernield, en denkelijk geen Dorp in Nederland dat meer heeft geleden, er was geen huis meer onbeschadigd of bewoonbaar meer, dat was onze jeugd toen.
Dan na de 2e WO heeft onze Pa een koude Bakkerij in Velddriel gehuurd, waaruit wij toen zijn herbegonnen met het bakken, en oud genoeg om de handen uit de mouwen te steken.
Daar er van naar school gaan geen spraken was, daar elke school ook stuk geschoten was.
En zo fijn doorgewerkt, eerst zijn oudste broer Martien in dienst, en als die eruit kwam, die zelfde week moest Louis zijn Dienstplicht gaan vervullen. Onze Pa lag flink ziek te zijn en te wachten op zijn broer tot die thuiskwam ( hij had zich een paar dagenextra beloofd) en was gaan passagieren, en als die dan 2 dagen later thuiskwam gaf hij de geest, onze Pa.
Dan moest er in een week de zaak worden overgedragen, en Pa begraven en Louis in Dienst.
Natuurlijk ben je dan niet vrolijk, en rustig nog in de rouw, en in de opleiding ook nooit enige problemen gegeven, zodat hij tot beste Huzaar van het 43e Prins Alexander Tank Bataljon is gekozen, en met de Parades ook met het Regiment Vaan voorop mocht lopen, een hele eer.
Was al als jonge Wielrenner wedstrijden bezig en wensten dat in Dienst ook voor te zetten, zo ook als de andere gingen sporten, hij dan met de Renfiets zou mogen trainen, dat gaf heel wat problemen in die tijd, en heeft daar diverse keren ook suppoost voor moeten opknappen.
Maar na zijn Diensttijd is er toch een Milt. Wielerploeg gekomen, met als eerste toen Gerrit Schulte als de trainer, nu is dat alles gemeengoed, en voor vele is er een baan bij gekomen!
Ook daar in Dienst iets gezien van Judo, of wat er voor door moest gaan, het was enkel valbreken wat er te zien was, en dacht mooi als je valt met Wielrennen, opstaan en verder!
Zo dan na zijn Dienstijd in Den Bosch gestart, om de winter door te komen en toch wat te doen, gelijk Judo en ook Jiu Jitsu, dat ging toe daar samen, en niets anders pakken en doen:
Vanaf 3ekyu was hij al Ass. de leraar was zelf toen 1e kyu, vergeet niet dat Pardoel al meer dan 50 jaren les geeft, en nog met veel plezier zijn kennis overbrengt op wie maar wil.
En de Bond de NJJB later de BBN geworden omdat andere sporten onder een mantel zouden kunnen draaien, en waarvan wij als Taekwon do ook lid waren, maar welke alle Subsidie in hun sporten staken, de oude Judo JBN, en de maat vol was en wij weer TBN zijn geworden:
Dus na zijn Diensttijd met het Judo en Jiu Jitsu begonnen, en altijd blijven doorgaan, en nog met veel plezier, daar de Martial Arts in je bloed zit, en je lijfstijl is geworden, zo is het toch.
Dus na zijn 3e kyu de groene band, en als Ass. van de Leraar vaak moest invallen, ook in zijn geboorte plaats Hedel, een stel bij elkaar gekregen die ook wat wilden leren, daar alles maar dan ook alles in de kinderschoenen stond, en Nieuw was, bvb ex doen dan kwam de leraar van Unen uit Tilburg naar Den Bosch toe o examen af te nemen, en Jiu Jitsu dan naar Utrecht.
En zo stareten alles met echt vallen en opstaan, Judomat, was gewoon wat stro en karton en dan een zeil erover en maar trainen, en zo dan; Al enkele jaren een eigen clubje in Hedel te hebben gedraaid, en in 1960 in Oss begonnen, waar wij dan in 2010 50 jaar hebben gesport.
Daar dan ook het Karaté geïntroduceerd, laten het ITF na diverse omzwervingen en bondjes.
In 1973 het WTF ingevoerd, en als eerste in Oss het Chang Moo Kwan Open Tournement in 1974 gestart in de toen alom bekende Maasland Sporthal aan de Singel 40/45.
Er waren nog weinig hogere banden, en het groeiden uit zijn jasje in Oss, waarna de BBN het heeft overgenomen, en starten de Open Dutch op zondag, en wij het Pardoel open op zaterdag
Het Open Dutch uitgegroeid tot het grootste WTF vecht toernooi van de Wereld, prachtig toch
In het begin jaren kwamen vele naar Oss om de zaken bij te leren, en op de hoogte te blijven met alles wat Nieuw was en werd uitgebracht, iets wat Zoon Remco nu nog steeds doet:
De beste trainers en leraren werden in Oss ontvangen, uitgenodigd en gaven hun kunsten ten beste, waardoor er ook diverse Nat. Toppers en ook trainers zijn voortgebracht (ben nog trots)
Dan het Yoga het Trimmer, Body Building Erobick’s en ga zo maar door werden er zo in het Zuiden geïntroduceerd, waar Sportschool Pardoel altijd voorop heeft gelopen, aangever was:
Ook zijn er door Louis diverse Pocket Boeken uitgegeven, en andere leerboeken van de sport.
Niets vergeten dat het Shoto Kan Karaté door hem als eerste is geïntroduceerd, en om de week naar München Gladbach, en om de week hun naar Oss kwamen, om het te verbreiden.
Remco op zijn beurt heeft het Kooivechten mede kaart gezet, MMA en BJJ en wat er nog steeds in ontwikkeling is op Martial Art gebied, werkt hij aan mee met veel succes ook.
Wat hij zelf heeft presteert is teveel, dus kan je beter even kijken op zijn Website.
E wat betreft Sasung Louis Pardoel, die heeft zijn Autobiografie uitgebracht, PARDOEL
ZOALS IK HET ZIE. ISBN; 978-90-79762-29-3 IN ELKE Boekhandel te bestellen.
1 reactie op dit bericht
drs
Ten eerste nog van harte gefeliciteerd met het ontvangen Lintje.
Ik vind het leuk u gesproken te hebben bij mijn ouders. Zeker omdat ik ook onlangs uw boek gelezen heb.
Als oud leerling die inmiddels de 40 gepasseerd is leuk om te lezen hoe gepassioneerd u bent over de sport. Ik vind overigens de overstap van wielrennen naar Teakwondo en Judo bijzonder maar niet minder waardevol. Ik snap na het lezen van het boek overigens veel meer van uw passie en gedrevenheid (tegendraadsheid!!).
Ik ben als kind gaan judo-en omdat mijn vader dat ook heeft gedaan. Mijn zoon van 4 vind het ook wel interessant want hij wil regelmatig de bekertjes en vaantjes bekijken die ik er ooit mee gewonnen heb.
Ben zeker voornemens hem te interessen voor de sport.
Ik heb er veel aan gehad. Dat dacht ik gisterenmiddag nog toen ik uitgleed op straat. Terwijl ik letterlijk in de lucht hing dacht ik in een reflex ik ga vallen, dus val breken. Was me vorige week ook al gebeurd en niet geheel toevallig was de onderkant van mijn rechtermouw van de jas in beide gevallen wit. Automatisch val breken zonder iets te breken.
Klinkt raar maar ik weet zeker dat leren vallen erg belangrijk is. Een collega van mij heeft 2 weken geleden een schouder gebroken bij een onschuldige val. Hij is zeker 4 maanden zoet!!
Daarnaast heb ik me heel goed leren verdedigen. Niet alleen fysiek maar ook mentaal. Ik denk met veel plezier terug aan de eerste jaren in de oude dojo (in de torenstraat) en de toernooien in de Maaslandsporthal. Eigenlijk heb ik er wel spijt van dat ik gestopt ben toen ik 14jaar was. Bruine band met zwarte slip en volgens mij kon ik wel aardig meekomen als ik zo naar prijzen kijk. Ik had graag een Dan-graad willen halen. Ik troost me met de gedachte dat ik een universitaire graad heb behaald.
Ik weet dat u nu denkt: "Je bent nooit te oud om te leren" maar ik vind het wel prima zo. Dingen gaan zoals gaan en het momentum is weg.
Ik hoop dat mijn zoon het licht zal zien en aan de sport gaat beginnen. Ik zal hem in ieder geval stimuleren zo ver mogelijk te komen. Een ding is Jammer dat hij niet meer zeggen: "ik heb bij sportschool Pardoel" gezeten. Da's toch een begrip in onze regio!!
Om terug te komen bij het begin. Dat Lintje is toch een blijk van waardering voor alles wat u voor de sport hebt gedaan. Ipon!
groet Carl van Tilburg