
Bij de buren staat een prachtige naaldboom, waarschijnlijk een zilverspar. In augustus zijn er nieuwe takken en witte dennevruchten bijgegroeid. Ze staan als kleine dunne kaarsjes rechtop. De naaldboom heeft prachtige, hangende takken, echt majestueus. Hij is gegroeid boven alle huizen. Als het begint te schemeren dan komt er een prachtige glans over de boom, vooral bij de nieuwe aangroei. Net of er sneeuw op de takken ligt of een prachtige mist. Ik ga vaak buiten zitten om te genieten van die pracht, ook al denken mijn buren vast wat doet ze daar zo laat. Maar ik kan de schoonheid niet weerstaan. Nu het niet meer zo warm is zit ik wel met mijn jas buiten. Helaas het najaar is begonnen...de zomer neemt afscheid...

zucht

. Ik vind de lente en zomer het mooist. Wat er ook gebeurt in je leven steeds maar weer komt de natuur in de lente weer tot leven. Ik vind het troostgevend, want ik vind onze winters echt te lang. Voor mij zou vier maanden koud weer wel voldoende zijn. Alleen korte sneeuwperiodes kunnen mij nog verzoenen met de winter, omdat de natuur dan weer zo prachtig eruit ziet. Lopen in vers gevallen sneeuw is ook zo'n traktatie, dat heerlijke kraken en lopen als op een pas ontdekt gebied. Dat vind ik nou romantisch, schitterend. Geef mij maar de natuur om te bewonderen, dan kan ik er weer een tijdje tegen.
Zo kom ik de Almachtige God steeds weer tegen en kan ik zijn werk weer bewonderen. Hij heeft de wereld perfect geschapen met backup en alles erop en eraan. Wij mogen op deze aarde rondlopen en met wijsheid regeren.