Woensdag 20 april 2011
Fibromyalgie....
Steeds maar je grenzen verleggen,wie kan daar iets van zeggen.
Alleen jijzelf weet het lichaam tot zo en niet verder.
Maar dan denk je weer niet helder.
De pijnen vergen zo veel energie van jezelf,
en denk dan ik ben op de helft.
Maar lichaam en geest,die werken samen,
alleen jij kunt dit beamen.Endan komt er opeens een moment
dat je lichaam het begeeft,en je geest ook niet meer helder leeft.
Dan moet je jezelf wel overgeven en denkt dan ,hoe kan ik dit overleven
kijk dan eens goed bij jezelf, was ik maar op de helft.
Nee hoor deze keer ben je echt te ver gegaan en kun je het leven niet meer aan.
Lichaam en geest moeten weer in balans worden gebracht,had daar eens eerder gedacht.
Maar je weet dat je dit zult overwinnen,als ze maar niet over
"je moet dit je moet dat"beginnen.
Want mensen in zo´situatie onder druk zetten
kan de genezing alleen maar beletten.
Want ieder moet de kans krijgen op zijn manier te herstellen.
Dat is iets wat ik je nu kan vertellen.
Want ook ik ben door deze hel gegaan en geen dokter durfde het met mij nog aan
Ze houden elkaars hand boven het hoofd dus blijf sterken zorg dat je in jezelf gelooft.
Pas dan is er kans op overwinning,en kom je weer tot bezinning.
Maar niemand heeft in de gatendat de pijn en dagelijkse vermoeidheid
je lichaam nooit meer los zullen laten.
maar mensen die dagelijks met de ziekte worden gekonfronteerd,
hebben het woordje fibrmyalgie uit hun hoofd geleerd.
Vaak zien de mensen het aan de buitenkant niet,
maar vanbinnen hebben wij heel veel verdriet.
Er blijven beperkingen in ons hele leven,
al willen we ons er voor 100% voor geven.
Maar ons hoor je niet klagen,we koesteren onze goede dagen.
Veel liefde en kracht voor de mensen die dit hebben.
Alleen jijzelf weet het lichaam tot zo en niet verder.
Maar dan denk je weer niet helder.
De pijnen vergen zo veel energie van jezelf,
en denk dan ik ben op de helft.
Maar lichaam en geest,die werken samen,
alleen jij kunt dit beamen.Endan komt er opeens een moment
dat je lichaam het begeeft,en je geest ook niet meer helder leeft.
Dan moet je jezelf wel overgeven en denkt dan ,hoe kan ik dit overleven
kijk dan eens goed bij jezelf, was ik maar op de helft.
Nee hoor deze keer ben je echt te ver gegaan en kun je het leven niet meer aan.
Lichaam en geest moeten weer in balans worden gebracht,had daar eens eerder gedacht.
Maar je weet dat je dit zult overwinnen,als ze maar niet over
"je moet dit je moet dat"beginnen.
Want mensen in zo´situatie onder druk zetten
kan de genezing alleen maar beletten.
Want ieder moet de kans krijgen op zijn manier te herstellen.
Dat is iets wat ik je nu kan vertellen.
Want ook ik ben door deze hel gegaan en geen dokter durfde het met mij nog aan
Ze houden elkaars hand boven het hoofd dus blijf sterken zorg dat je in jezelf gelooft.
Pas dan is er kans op overwinning,en kom je weer tot bezinning.
Maar niemand heeft in de gatendat de pijn en dagelijkse vermoeidheid
je lichaam nooit meer los zullen laten.
maar mensen die dagelijks met de ziekte worden gekonfronteerd,
hebben het woordje fibrmyalgie uit hun hoofd geleerd.
Vaak zien de mensen het aan de buitenkant niet,
maar vanbinnen hebben wij heel veel verdriet.
Er blijven beperkingen in ons hele leven,
al willen we ons er voor 100% voor geven.
Maar ons hoor je niet klagen,we koesteren onze goede dagen.
Veel liefde en kracht voor de mensen die dit hebben.
Geschreven door senga om 18:38
Reageer op dit bericht
