onze kleinkinderen

Onze twee deugnieten doen het goed, ze groeien en stoeien
en dan zijn ze moe en moeten ze slapen.

Met het goede weer op dinsdag 12 september was er nog maar eens fietsgelegenheid.
Ons vertrekpunt was dit keer Philipinne waar we eerst een stukje terug richting België reden, in de richting van Assenede, van daaruit ging onze tocht via allerlei polderwegen via Sas Van Gent, Westdorpe, Axel naar Terneuzen. Wie nog nooit rond Terneuzen heeft gefietst kan ik deze route via de knooppunten van harte aanbevelen, want ik had nooit gedacht dat Terneuzen zo mooi zou zijn.
We hebben er echt van genoten.
Onze route was 56,7 km. lang en liep vrijwel volledig langs kleine wegen, allen verhard, zelfs het fietspad rond Terneuzen wat heel erg mooi is.
Deze route verdient een 9/10.
de gevolgde knooppunten zijn :
12, 88, 86, 87, 90, 79, 72, 70, 23, 22, 29, 28, 25, 17, 11, 18, 19, 10, 15 en terug naar 12.
de knooppunten komen deels uit het Meetjesland, en deels uit Oost en West Zeeuws Vlaanderen.

Na een korte uitstap naar Frankrijk zijn we hier weer met een beetje fietsnieuws.
Maandag 11 september zouden we het eens wagen om de Vlaamse Ardennen in te trekken voor een fietstocht. Maar na 1.5 km omhoog te zijn gereden was de pijp uit en zijn we maar terug naar beneden gekomen. De fietsen werden op de wagen gezet en dan maar richting Eeklo om een korte trip te doen gewoon langs het kanaal en terug, alles is daar lekker plat, en het is er ook heel mooi.

Het kaasmuseum te Alkmaar

Heel veel weiden, en water.

We worden wakker en jawel hoor, het is eindelijk eens droog. Na een stevig ontbijt in het hotel springen we dan toch de fiets op voor een tocht langs de 'beemster'.
Er zit wel veel wind, maar we hebben hem in de rug (toch in het begin).
De tocht voert ons langs weiden, weiden en nog eens weiden, en water, water en nog eens water, met tussendoor de typisch Hollandse molens. Maar het is er werkelijk prachtig. We vertrekken aan het hotel en fietsen via Oosthuizen, Beets richting Noorbeemster. Daarna fietsen we tussen de beemster en de polders richting Middenbeemster. Van Middenbeemster gaat het via het Noordhollands kanaal richting Purmerend. Van Purmerend gaat het dan via Edam terug langs de dijken naar Warder.
Het fietsroute netwerk 'Laag Holland' is meer dan een bezoek waard. Het is een aanrader voor iedere fietsliefhebber.
Eén kleine opmerking, zorg dat je een kaart bij hebt als je hier fietst, want af en toe ontbreekt toch wel eens een bordje, en dat in een streek die je hoegenaamd niet kent, dan is het zoeken geblazen.
Uiteindelijk hebben we toch een route van 56 km kunnen rijden, dus helemaal voor niks was onze uitstap naar Noord Holland niet.
De gevolgde knooppunten :
64, 63, 10, 33, 32, 31, 30, 28, 29, 7, 6, 43, 46, 49, 4, 28, 94, 95, 97, 64
De waardering voor de route in het algemeen is een dikke vette 10/10.
Wij komen zeker nog eens terug.

Wakker geworden van de regen tegen de ruiten. Niet zo goed dus.
Na het ontbijt staan we nog wat in beraad, we praten nog een beetje met twee fietsers die de Zuiderzeeroute aan het rijden zijn. Zij hebben maandag slechts 10 km. gereden. Daarna was de pret over (nat tot op de draad). Die twee fietsers zijn nog geen 5 minuutjes weg of het water valt weer met bakken uit de hemel. In die streek resulteert dit wel tot prachtige regenbogen.
Dus besluiten we om de fietsen te laten staan en we nemen weer maar eens de auto om de streek te verkennen. Ditmaal gaat onze rit naar Alkmaar. Ook deze stad is het bezichtigen waard. De oude kaasmarkt ligt er ditmaal triest en leeg bij, op enkele plassen water na is daar weinig te zien.
Dan brengen we maar een bezoek aan het kaasmuseum.
Van Alkmaar rijden we dan maar eens naar Marken een klein eilandje in het Markenmeer.
Dit is zo'n typisch eilandje met oude houten huisjes. Heel erg mooi om zien.
Bij het vertrekken van Marken willen we toch eens iets meer zien van de omgeving, dus nemen we geen N247 (de grote weg) maar we pakken de kleine wegen aan. Maar dat was niet onze slimste zet, want om dan terug in de goede richting te geraken, dat is een ander paar mouwen.
We reden tot in Durgerdam en uiteindelijk op amper 1 km van Amsterdam raken we eindelijk weer op de N247 die we dan toch blijven volgen tot in Warder. Eén goed resultaat van deze moeilijke rit is toch dat we zien dat we in een heel mooie streek terechtgekomen zijn. Een bezoek per fiets meer dan waard.
De foto toont de weg naar Marken.