meubels

Op 22 november 2010 vieren wij ons 50 jaar huwelijk.

50 jaar beloofde trouw
Een halve eeuw reeds man en vrouw
De huwelijksboot heeft vaste koers gevaren
Hoewel er ook moeilijke tijden waren
Doch ook voorspoed op zijn tijd
Vol liefde en saamhorigheid
Dankbaar voor deze 50 jaar
Gefeliciteerd ------ gouden paar

Het geheim van een goed huwelijk:
Vóór je trouwt je ogen goed openhouden en daarna...
een oogje dichtknijpen.

Omdat we nodig toe waren aan iets nieuws, hebben we elkaar een bank een stoel een tafel en een t.v. meubel cadeau gedaan.
We zitten met spanning te wachten op levering, daar iets nieuws hebben is ook na 50 jaar heel leuk.
We hopen er nog lang plezier ervan te hebben.
De oorspronkelijke datum , 22 november komt al dichterbij en we zijn benieuwd of de kinderen nog iets leuks in petto hebben.

Groetjes Sharika

Vanaf de huiskamer kan je lekker ver kijken.
We hebben nog nooit in al die 50 jaar zo'n
mooi uitzicht gehad.
We genieten er elke dag van.
Het spoor en de Middendreef rechts van ons huis
wordt op de schop genomen, daardoor hebben
we elke dag wat te zien. De trein naar Zwolle
wordt geopend 12 december 2012.
We zijn benieuwd.

Ik ben een flink en moedig mens
niemand kan mij raken,
ik ben geworden wat ik ben
door wat ik mee moest maken.
Niemand neemt mij af
wat ik daardoor heb geleerd
al zijn er van die dagen
dan loopt alles verkeerd.
Dan is er weer die onrust
gaat alles veel te vlug,
ik doe drie stappen voorwaarts
en doe er vijf terug.
Maar ik zal overleven
mij krijgen ze niet klein.
Al wat er nu met mij gebeurt
heeft gewoon zo moeten zijn.

Gedicht: van Ria Lips,

Geliefden

Zoals je weet zijn we dicht bij Mijn verjaardag, elk jaar wordt die door jullie gevierd. Gedurende die tijd geven jullie elkaar veel cadeautjes,is er muziek ter ere van Mij en het eten is uitstekend.

Het is fijn te weten dat in ieder geval er mensen zijn die Mijn verjaardag niet vergeten zijn. Vroeger wist iedereen nog de reden van Mijn feest, en waren ze dankbaar voor alles wat Ik voor ze deed. Maar in deze tijd weet bijna niemand dat meer. Families en vrienden komen bij elkaar en hebben een fijne tijd samen.

Ik kan me vorig jaar nog herinneren....

Het was groot feest met mooie gedekte tafels, heerlijke gerechten, fruit, noten en chocolade, gebak en drankjes. Ook de versieringen maakten het extra feestelijk.

Maar weet je, Ik was niet uitgenodigd.

Ik was wel de ere gast maar men was vergeten Mij een uitnodiging te sturen.

Het feest was ter ere van Mij, maar Ik was er niet bij. Terwijl Ik er zo graag bij geweest zou zijn.

Om je de waarheid te zeggen, verbaasde het Me niet, want al de vorige jaren vond Ik de deur gesloten. Omdat Ik niet was uitgenodigd, besloot Ik toch stilletje binnen te gaan en in een hoekje naar het feest te kijken. Iedereen was aan het drinken, men vertelde elkaar moppen en ze lachten overal om. Ze hadden het geweldig.

Tot overmaat van ramp, kwam er een dikke man in n rood pak binnen, hij had een lange witte baard. En hij riep steeds HO HO HO en hij leek dronken.

Hij ging op een stoel zitten en alle kinderen kwamen aangerend alsof het feest voor hem was.

Om middernacht omhelsde iedereen elkaar, Ik stak Mijn armen wijd uit en wachtte tot iemand Mij zou omhelzen...maar niemand dacht eraan.

Toen gingen ze de pakjes uitpakken en Ik keek of er voor Mij een pakje bij was, maar nee!

Hoe zou jij je voelen als je jarig was en iedereen kreeg n cadeautje behalve jij, de jarige?

Toen begreep Ik dat Ik niet welkom was en ging stilletjes weg.

Wat zou Ik het fijn vinden als je de komende kerst Mij mee liet vieren. Dat Ik mee mocht delen in het feit dat Ik meer dan 2000 jaar geleden geboren werd, om voor jou te sterven aan het kruis, zodat jij mag leven. Mijn enige wens voor kerst is:

Dat jij dit gelooft met je hele hart.

Ik zal je wat vertellen.......Ik ben zelf een feest aan het voorbereiden, een feest zoals geen mens kan bedenken. Ik ben al bezig met de uitnodigingen te schrijven en er is ook een uitnodiging voor jou bij.

Ik zal je naam schrijven met gouden letters in een groot gastenboek. alleen diegene die in dat boek staan mogen binnen komen en meefeesten.

Diegene die Mijn uitnodiging niet aannemen, laat ik buiten staan.

Bereid je voor, want als alles klaar is, begint het feest. Ik houd van je.

Jezus

(auteur onbekend)

Het maakt me soms zo angstig
en word het vaak zo moe
het voelt als opgesloten zijn
'k weet ook niet waar naartoe

ik voel me nu zo machteloos
lichaam gescheiden van de geest
ze werken niet meer samen
zoals het vroeger is geweest

positief zijn slaapt nog
het denken op een pitje laag
ongecontroleerde bewegingen
hier en daar een open vraag

't kan in één dag niet genezen
maar 'k wil zo graag weer vrolijk zijn
niet al die starende blikken zien
waar ogen spreken van medelij

Ik heb nog een lange weg te gaan.

Een moeder sterft altijd te vroeg

Al wordt zij nog zo oud

Je bidt dat God haar sparen zal

Omdat je van haar houd

Maar als de dagen knellen gaan

Zij ziek wordt moe en benauwd

Bid je dat God haar halen zal

Omdat je van haar houdt

Ik heb thuis een potje…
op dat potje staat verdriet,
ik doe er vaak verdrietjes in
als ze klein zijn huil ik niet!

Steeds als er iets tegen zit
of er gebeurt iets wat ik niet wil
open ik het potje en gooi het in heel stil

Maar gisteren was de laatste druppel,
even net iets te veel,
van al die stukjes klein verdriet
kreeg ik een brok in mijn keel.
Mijn hand begon te trillen,
`t verdriet vloog uit de pot,
een traan begon te rollen ik voelde mij erg rot!

Een onbedaarlijk snikken deed me beven overal
ik zat echt tot m`n haren, diep in het dal!
Het was met roodomrande ogen
toen ik mijzelf weer rustig kreeg.
Opgelucht keek ik naar mijn potje…
het potje…dat was leeg!!!

Toen de eerste rimpels kwamen was ik in paniek,
ik liet mijn face toen liften in een prijzige kliniek.
Nou, mijn man vond het fantastisch,
mijn gezicht was weer elastisch.
Niks geen rimpels, niks geen vouwen,
net zo glad als bij ons trouwen.
Tot mijn man zei "het is misschien gek...
maar jouw kop past niet meer bij je nek.
Ach, een kleine ingreep, ze trekken dit dus strak,
en geven hier een sneetje, anders krijg je daar een zak.
Nou mijn man was heel tevreden,
over wat ze met me deden.
De chirurg zat met mijn borsten in z'n maag,
want nu zaten die volgens hem veel te laag.
Toen ze waren opgehesen, leken ze een beetje klein,
maar met siliconenvulling mochten ze er best weer zijn.
Nou ik zag mijn man ontvlammen
want ik had dus zulke prammen.
Toen op een avond na het vrijen
keek hij peinzend naar mijn dijen.
En al had ie geen duidelijke kritiek
ik ging toch weer terug naar de kliniek.
Ik had trouwens ook een buikje, dus na enig overleg,
liet ik dat meteen ontvetten, ze zuigen dat in no-time weg.
Om tegelijkertijd mijn billen,
minstens zo'n stuk op te tillen.
Ik was op ieder feestje weer in tel
maar zat wel heel strak in mijn vel.Mijn man was niet meer zo op zijn gemak,
want op straat riepen jongens "ga je lekker,.... ouwe zak".
Nou toen kocht ie een toupetje
en een veel te strak korsetje.
Hij ging wandelen en trimmen
en in het fitnesscentrum gymmen.
En maandenlang volgde hij een rigoureus dieet,
tot hij zonder reden in de sauna overleed!
Daar stond ik op het kerkhof mooi te wezen aan het graf,
maar nu hij erin lag was de aardigheid eraf.
Nu laat ik de kwabben zwellen
en ik zal u wat vertellen...
Dames, laat je niet verlakken,
laat de boel toch rustig zakken
Met glad gestreken nekken
valt het leven niet te rekken!
Koester buik en onderkinnen,
echte schoonheid zit van binnen!