Salem Express

• Bouwjaar: 1966
• Lengte: 110 m
• Breedte: 18 m
• Max. Diepte: 32 m

16 december 1991

De Egyptische ferry maakt zich tijdens de stormachtige nacht klaar om te vertrekken vanuit de Saudische haven Jeddah, volgeladen met voertuigen en honderden pelgrims op terugreis van hun heilige stad Mekka.
 Omstreeks middernacht slaat het noodlot toe.
 De ferry komt met volle kracht in aanvaring met de meest zuidelijke koraalformatie van de Hyndman Reefs.
Door de enorme klap opent het boegdek en in een mum van tijd zinkt het schip. Slechts 180 van de officieel gemelde 650 passagiers (naar verluid in werkelijkheid meer dan 1000) overleven de ramp.

Daar het te risicovol was voor de reddingsduikers om ook de lichamen van de passagiers uit de dieper gelegen ruimtes te halen, bevinden zich nog steeds lichamen in het wrak.
 Het schip ligt op stuurboordkant op een maximale diepte van ongeveer 32 m, bakboord ligt op ongeveer 12m diepte
. Deze zee tragedie waar meer dan 1000 mensen het leven verloren tijdens een stormachtige nacht is nu, zovele jaren later, een thuishaven voor zeeleven geworden en wordt dagelijks bezocht door duikers van over de hele wereld.

Chrisoula K

• 
  
  Bouwjaar: 1954
• Lengte: 106m
• Breedte: 15m
• Diepte: tussen 18 & 25m
• Datum ondergang: 31 augustus 1981
  

De Chrisoula K, gebouwd te Duitsland in 1954, kwam in 1979 in handen van de Griekse Clarion Marine Company of Piraeus. Op 31 augustus 1981 was het cargoschip op weg van Italie naar Jeddah waar ze Italiaanse vloertegels zou afleveren.
Tragisch genoeg kwam ook dit schip, hoogstwaarschijnlijk door een navigatiefout van de kapitein of 1 van zijn officieren, in aanvaring met het rif Abu Nuhas.
Met volle vaart kwamen schip en rif in aanraking waarbij de Chrisoula K middendoor brak.
In het begin bleef de boeg nog een tijdje boven water op het rif liggen, maar door de werking van de ruwe zee onder water voegde ook het voorschip zich na een tijdje bij de rest van het schip dat op zijn stuurboordzijde op de bodem ligt.

Meer dan 20 jaar op de zeebodem zorgt ervoor dat de duiker niet alleen een mooi wrak kan bewonderen maar tevens kan genieten van een wrak bedekt met tal van hard en zacht koraal met de daarbijhorende kleurrijke vissen.
 
Door de onstabiele ligging en de nauwe in- en uitgangen is het echter aan te raden niet in het wrak te gaan.

Carnatic

• Bouwjaar: 1862
• Lengte: 89.8m
• Breedte: 11.6m
• Diepte: Tussen 17 & 27 m
• Datum ondergang: 12 - 14 september 1869

12 september 1869, de Britse zeil- & stoomboot de Carnatic vertrekt met een uiterst kostbare cargo richting Bombay , voor wat later zijn laatste trip zou blijken te zijn. Enkele minuten voor middernacht komt het schip vast te zitten op het Abu Nuhas rif. Volgens de kapitein geen reden tot paniek, het schip had enkele lekken maar het pompsysteem kon de klus aan dus het was enkel wachten tot het schip `Sumatra` voorbij zou komen en hulp bieden. De Sumatra liet echter op zich wachten. Tijdens de nacht van 13 op 14 september werden de lekken groter en liet ook de electriciteit het afweten. 34 uur na de aanvaring brak het schip, het achtersteven verdween in de Rode Zee. Kort daarna gleed ook het voorsteven van het rif om voor eeuwig onder te gaan. Een groot deel van de kostbare cargo (het verhaal wil dat er 40 000 sterling in goud bullion in het schip aanwezig was) werd nooit teruggevonden. Het wrak bevindt zich tussen 17 en 27m en wordt ook wel het `wijnwrak` genoemd door de vele flessen wijn (deel van de cargo) die in het schip gevonden werden. Talloze glasvisjes en enkele baarzen hebben in het schip postgevat, de scheepsromp is volledig bedekt met kleurrijk zacht koraal en ook het zien van murenen en octopussen rond het wrak is tijdens uw duik niet uitgesloten.

AIDA

Door Ned Middleton

een vertaling

The Ship

De Aida werd gebouwd in Frankrijk en gelanceerd in 1911. Ze verplaatste 1428 brt en werd aangedreven door een 3 cilinder triple expansie motor in staat om een topsnelheid van 9 Knopen. Haar afmetingen waren; 75.1mx 9.7m met een diepgang van 7m.

Oorspronkelijk besteld voor de Egyptische Havens en Vuurtorens administratie, werd ze later overgebracht naar Egyptische Marina en gebruikt  als troepen veerboot.

Historische informatie

SITUATIE VERSLAG

Egypte en Canal Area
SS Rosalie Moller tot zinken werd gebracht door vijandelijke luchtaanval op Anchorage H.
tussen 0045B en 0140B. S. S. AIDA (Poorten en Verlichting vaartuig)
werd tot zinken gebracht op Zafarana Anchorage door HE III, die crashte op
dezelfde tijd na het raken van mast AIDA's. S. S. AIDA kan worden salved.

 De Aïda werd hierna gelicht en hersteld en bleef in dienst tot 1957

.

Het verlies van de Aïda

 15 september 1957.
 De kapitein van de Aïda kreeg de taak om militair personeel uit te wisselen over Big Brothers Island.
 Er waren zware stormen die dag en het lijkt erop dat  hij toch besloten had om door te gaan - en daarmee sloeg hij de rotsen. Bijna onmiddellijk begon de boot te zinken..
 De achtersteven zonk en kwam tot rust op een extreem steile hoek van het rif.

Duiken in de Aïda

Dit is een uitstekende duik voor alle normen - 
De Aïda ligt recht "boven" het rif met haar boeg op 25m en haar achtersteven op 60m. Afgezien van de aanzienlijke schade aan de boeg, is dit schip vrijwel intact.

Na meer dan 40 jaar onder water, is de Aïda nu langzaam uitgegroeid tot een deel van de Reef.

Er is een aanzienlijke groei van koraal over het schip. Met afnemende intensiteit  zal de Diver  een breed scala ontmoeten van zachte koralen en harde koralen met de ondiepere delen van het wrak wordt een heuse levende verwarring van kleur.
Voeg daarbij een geweldige selectie van het leven van vissen die alles van grote Grouper en Tonijn bevat -

Na de beschadigde boeg, is het merendeel van de belangrijkste naar voren dek intact. De houten decking  is verrot - het verlaten van een vrijwel intact stalen kader met gemakkelijke toegang tot alle onderdelen.

Ongelooflijk, de voorste mast is nog grotendeels intact en blijft de onvermijdelijke wetten van de verslechtering trotseren .

. Onder de mast zijn een assortiment van lieren met een giek  over het dek zelf.
 Midscheeps is de verhoogde Centrum Kasteel met wat resten van een houten brug structuur
. Dit is niet meer dan een platform, maar er zijn nog veel te zien - vooral onder de accommodatie blok hieronder. Er zijn veel hutten te verkennen -en de meeste koperen patrijspoorten zijn nog op hun plaats.

 Een massale stoomfluit - zeer vergelijkbaar met die op de Rosalie Moller, is te zien op de onder kant .
 Direct hieronder is de ingang naar de Engine Room - compleet met de 3 cilinder triple expansie stoommachine

 De Aïda werd nooit geborgen en dus is het allemaal nog steeds volledig intact  - behalve voor het houtwerk.

Hieronder zie je een VERTAALDE beschrijving van een van het mooiste bekende en beduikbare scheepswrak dat er momenteel in de Egyptische Rode Zee te vinden is.

De Agia Varvara

Door Ned Middleton

The Ship

Gebouwd door Ch & Op aug-Normand van Frankrijk, de Agia Varvara gelanceerd werd als de "Nina" in 1950. Officieel omschreven als een General Cargo Vessel, werd ze later genoemd Athenia en vervolgens Petros voordat ze eindelijk nieuwe naam Agia Varvara in 1974.
Een relatief klein  schip met 3 laadruimen, verplaatste ze 985 brt en had een 5 cylinder oliegestookte motor die geschikt is om 750 pk en een topsnelheid van 10 knopen. Ze was 73.2m x 9.33m - met een diepgang van 4m.

De Agia Varvara is eigendom van en wordt geëxploiteerd door de Gestar Shipping Company van Famagusta, Cyprus op het moment van haar verlies.

Het verlies van de Agia Varvara

Op 27 juni 1976, de Agia Varvara zeilde in ballast van de Jordaanse haven van Aqaba bestemd voor Port Said. Het schip was slechts 90 mijl verder naar het zuiden toen in de vroege uurtjes van de volgende ochtend, voer ze hard op de kust in de buurt van Reef Nabq - een paar mijl ten noorden van Sharm El Sheikh. De bemanning werden vervolgens gered door de Israëlische marine.

Krijgen van de juiste naam!

Het woord "Agia" wordt uitgesproken met een stille "g" en dit heeft geleid tot enkele verkeerd gespelde versies van de naam.
Een van de grootste autoriteiten op scheepswrakken bevat details van het verlies dit schip op grond van de verkeerde benaming "Agia Varvara." Zelfs Lloyd's List van 29 juni 1976, beschrijft het schip als de "Aghia Barbara!"

Duiken in de Agia Varvara

We zijn vertrokken van Na'ama Bay post in noordelijke richting en het duurde niet lang voordat we  dicht bij de vier Reefs waren
 
. Jackson Reef is het meest noordelijke van de vier riffen en Gordon Reef het meest zuidelijke. Onheilspellend, ze zijn beide gekenmerkt door de prominente scheepswrakken "Lara" en "Loullia" respectievelijk - een duidelijke waarschuwing voor alle schepen binnenvaren en verlaten van de Golf van Akaba aan extreme zorgvuldigheid.

Vanop enige afstand zagen we de bovenbouw van de Million Hope - een van de grootste schepen dat ooit is verloren in de Rode Zee gegaan en die fungeert als een marker voor de Agia  Tweehonderd meter verder vinden we enkele overblijfselen van wrakstukken . Deze waren ooit de boeg van de Agia Varvara.

Een combinatie van een relatief ondiepe ligging en een blootgestelde positie betekent dat na 25 jaar,  er nog enkele zeer grote afdelingen zijn voor degenen die willen genieten van het verkennen van de "grote" bits.

De achtersteven is te vinden op de zeebodem en rust op het 20m hoge rif.
Alle patrijspoorten zijn nog steeds op hun plaats en de zeer gebogen schroef is nog steeds verbonden. Het roer, is echter niet gevonden.
 Boven de achtersteven,is de duiker in staat om  het onderste deel van de brug te onderzoeken  die toegang geeft tot de machinekamer.
Vreemd genoeg liggen een groot deel van de motoren blootgesteld op het rif op 6-8m.

Het vooronder en bogen lijken te zijn gebleven op het oppervlak van het rif en over een periode van 25 jaar en zijn gereduceerd tot een paar resten van schroot en af en toe een bolder.

Postscript

De Agia Varvara is niettemin een zeer interessante duik. Bekeken naast de Dunraven, Million Hope en Zingara, is zij een van de slechts vier diveable wrakken binnen handbereik van Sharm El Sheikh

Abu Nuhas heeft 4 bekende wrakken


Deze cruise heeft iets voor iedereen. Het is een perfecte combinatie van rifduiken en wrakduiken.

Abu Nuhas heeft 4 bekende wrakken - Giannis D, Carnatic, Chrisoula K en Seastar, allemaal liggen ze op bereikbare diepten tegen een rif begroeid met harde koralen.
De Meeste duiken gebeuren vanaf de dierenriem van de safariboot.

Nachtduiken Kunnen super zijn in dit gebied, Vooral op Shab um Usk met veel spaanse danseressen. Gubal eiland Biedt dan een beschermde Ankerplaats voor de nacht
 Met een klein wrak op 8-10 meter begroeid met zachte koralen, een spectaculaire nachtduik ook zeer goede drop-off stromingsduiken langs de oostelijke wand.

Rosalie Moeller is dichtbij maar kan moeilijk bereikbaar zijn
 omdat ze onbeschermd ligt aan de windzijde van Gubal en onderhevig kan zijn aan sterke stromingen.
 Het is een korte trip naar de Straat van Gubal om het meest bekende wrak van de Rode Zee te zien de Thistlegorm. Een prachtig Brits schip uit WOII. Haar lading is vol met munitie en transport (Bedford vrachtwagens en motorfietsen BSA) dat bestemd is voor de Britse troepen in Noord Afrika.

Ze werd tot zinken gbracht door de Duitse luchtmacht en ligt nu op 30m diepte. Wanneer de ervaring van de duikers het toelaat, het weer en de stroming staan men hier zelfs een nachtduik toe.
 
De Thistlegorm is meestal de eindstop

The Kingston (Sarah H)

• Bouwjaar: 1871
• Lengte: 78 m
• Breedte: 10 m
• Diepte: tussen 4 & 19 m
• Datum Ondergang: 24 februari 1881

22 januari 1881, het schip de Kingston vertrekt onder leiding van kapitein Cousins vanuit Londen naar Aden met een lading kolen. Ongeveer een maand later bereikt het schip het open water van de Rode Zee.
De kapitein besluit na 2 dagen non stop aan het roer te staan, dat dit open water veilig genoeg is om het roer over te laten aan zijn eerste stuurman en zoekt zijn kajuit op. Niet lang daarna echter komt het rif in volle vaart terecht op het rif Shag Rock.
 
2 dagen lang proberen kapitein en bemanning het schip te redden, maar tevergeefs, de Kingston glijdt van het rif af en heel snel is enkel nog de mast van het schip te zien.
Meer dan 100 jaar later is ook dit schip een veelbezocht wrak in de Rode Zee.
Het schip is na al die jaren nog verbazingwekkend goed intact.

enkele duikstekken....

Middle Reef

Middle Rif ligt net zoals het Panorama Rif in open zee, het rif gaat tot 30m waarna het recht naar beneden valt.
 Vaak kan men hier de grotere vissoorten zien.
 Het biedt een harde koraaltuin in het oosten en in het westen vindt men acroporas en hersenkoraal.
Aan de zuidkant bevinden zich grotten en tunnels waar een grote hoeveelheid vissen woont.

Panorama Rif

Met zijn grote koraalformaties, steilwanden en kans op haaien is dit rif ongetwijfeld 1 van de hoogtepunten tijdens uw cruise.
Het ovaalvormig rif is makkelijk te herkennen door de waarschuwingstekens bovenop het rif

. Een veld met honderden anemoonvisjes, steilwanden tot dieper dan 200m, grote waaierkoralen, verticale koraalmuren bewoond door tal van onderwaterleven en vele kleine grotten en spleten met zacht koraal maken deze duikstek een topper.

Beide kanten van het rif zijn zeer geschikt voor driftduiken.

Tobia Arba

Hoewel de naam anders doet vermoeden - Tobia Arba betekent 4 zuilen - bestaat deze duikstek uit 7 prachtige koraalzuilen die opstijgen vanaf de zandbodem op een diepte van ongeveer 15m.
 
6 van de 7 zuilen staan paarsgewijs dicht bij elkaar terwijl de 7de zuil alleen staat vandaar ook de naam `4 zuilen`.

Door de lichtinval worden de door koraal en de bijhorende vissen bedekte zuilen een waar kleurentafereel.
Het landschap rond de zuilen is eveneens een lust voor het oog met zacht koraal, gorgonias, roggen, octopussen en steenvissen.

Andere mogelijke duikstekken tijdens deze route zijn: Siyul Seghira, Siyl Kebir, Small Crack, Kingston, Abu Gafan, Gamul Kebir, Gamul Seghira, Shaab Sheer, Shaab Claude,…

Belgisch duikers maken professionele beelden van Brits wrak

Een zestienkoppig Belgisch duikteam is er als allereerste in geslaagd professionele videobeelden te maken van het wrak van het Engelse schip SS Maidan dat op 10 juni 1923 zonk in de Egyptische Rode Zee.

Hiervoor moesten ze tot op een diepte van 147 meter duiken, wat weinig duikers aankunnen.


Opheldering gebracht
"Met onze duikexpeditie hebben we kunnen aantonen dat de foto's die over de SS Maidan verspreid worden, meestal afkomstig zijn van een gelijknamig schip dat in 1925 werd gebouwd en tijdens de Tweede Wereldoorlog in de Atlantische Oceaan werd getorpedeerd.
 De SS Maidan die wij onderzochten, werd in 1912 gebouwd en is het grootste wrak dat in de Rode Zee te vinden is", aldus Tommy Vuylsteke van het duikteam.
 De SS Maiden zonk in juni 1923 in de Egyptische Rode Zee toen het vrachtschip op het rif Rocky Island voer. Pas in 2003 kon de exacte positie van het schip worden bepaald.

Depressietijd
"Het belangrijkste probleem bij het duiken op grote dieptes, is de depressietijd. Om gedurende 15 à 20 minuten het wrak van de SS Maidan te onderzoeken of videobeelden te maken, brengen de duikers ongeveer vier uur onder water door", aldus Johan Devolder van het duikteam.
"Daarnaast moet gebruik worden gemaakt van speciale apparatuur die drie Vlaamse bedrijven speciaal voor het duiken op grote dieptes hebben ontwikkeld."

Speciale duikflessen
Zo ontwikkelde rEvo uit Brugge zogenaamde 'rebreathers', duikflessen grotendeels gevuld met helium, die ervoor zorgen dat duikers onder water de uitgeademde zuurstof opnieuw kunnen gebruiken.
 Ook voor het maken van videobeelden werd aparte apparatuur ontwikkeld. Hiervoor gebruikte het onderwatercamerabedrijf Aquacam uit Wilrijk onder andere speciale duikverlichting die werd ontwikkeld door de firma Leys in Erembodegem. (belga/vsv)