Onze kerstwensen!

Mooi groen met zachte dennengeur
komt je nu door meedere deur
om binnen te gaan stralen
met glinsteringen en pralen...

 Met de zachte temperaturen van de afgelopen dagen gaan mijn gedachten terug in de tijd naar mijn jeugdjaren




Hele koude winters...de leuvense stoof stond roodgloeiend.
'Avonds allemaal er rond met onze voeten op het onderste deel van de kachel
Mam met een brei of stopwerk en Pa die zat in te dommelen, de verhalen gingen over het leven van alledag,de kippen,varkens... het boerenleven
Op de radio zong... Will Tura...
Ik ben zo eenzaam zonder jou
Zondagavond was het dikwijls kaartavond.
 Het parochieblad werd van onder tot boven gelezen
meerdere avonden werd het rozenhoedje gebeden,
 mijn zus bad de voorbede en wij baden..luid genoeg na

Tijd om te gaan slapen nog even naar 't wc (buiten)
Sommige onder jullie kennen dat misschien nog wel ;
een houten wc met deksel, deurtje met een hartje uitgezaagd, gazettepapier aan een nagel en dat was het toilet 
Vlug terug binnen eer onze billen bevrozen en naar boven
Dus trapke op, valluik open en toe,een heet strijkijzer mee in een dikke doek gewikkeld
Het zolderkamerke met bloemekesbehang... een bed  met stromatras,een stoel, kapstok en wijwatersvatje
wat prentjes met punaises vastgespeten, pispot...(denk maar niet dat dit gebruikt werd, véééééél te koud)
een klein buitenraampje
We kropen in bed, mijn zus en ik dicht bij elkaar, onze voeten tegen het strijkijzer, meerdere dekens om wat warm te hebben.
Boven ons hoorden we de wind die gierde tussen de pannen door.
's Morgens slaperig naar beneden, ons wassen aan de waskom, met een stuk sunlicht zeep, tandenpoetsen was er dikwijls niet bij,
Dan aan tafel voor een zelfgebakken  boerenboterham,
goed gesmeerd met boter,verse plattekaas en warme melk en we konden er weer tegen



Buiten werd een sneeuwman gerold,sneeuwballen gegooid,gesléen op grachten en beken...allemaal dingen die allang niet meer bestaan
Toen waren de winters lang en koud, de luxe was minimaal, doch een best gezellige tijd...
zeker in mijn herinnering...

Is mijn verhaaltje jou ook bekend, graag een
 reactie !!!

Wij komen slechts als een logé te gast op deze aarde 
bij toeval op de plek belandt waar onze moeder ons baarde 

Geen mens doet zelf iets... hoe of waar zijn wieg wel staat, 
We zijn op aarde maar te gast totdat ons laatste uur slaat,

Doch tussen aankomst en vertrek kan elk zich moeite geven, 
met medegasten waar dan ook in harmonie te leven.

.

.

.

Wat overdag nog duister is
Word 's nachts vaak zonneklaar
Dan zie ik met mijn ogen dicht
Zo zit het in elkaar...

.

Een teken van vrede in een duister bestaan
Eén enkel vlammetje dat al brandende
en in harmonie over de aarde schijnt.

Wat is het fijn om in deze herfst nog eens een foto te plaatsen van ons tuintje in het frisse zomergroen van weleer

Vreemd, dat boom en tak zo stil staan
In het gouden licht vandaag
Dat de bladertjes zo stil gaan
't Een na 't ander naar omlaag.

Zelfgemaakte bloemenkorf voor de laatste rustplaats
van onze geliefde nabestaande.

Leef door met mooie herinneringen; 
Het kan een steun voor je zijn;
 En denk alleen aan die mooie en lieve dingen; 
Dan maakt het ook je eigen leven fijn.

.

.

Samen op de foto na een gezellige wandeling op een zonnige herfstdag....meer moet dat niet zijn

Er is geen donker zonder licht
geen gevoel zonder "plicht"
Er is geen liefde zonder pijn
geen "ik" zonder te "zijn"
Er is geen bestaan zonder reden
geen toekomst zonder heden
Er is geen lust zonder last
geen "houden" zonder "vast"
Er is geen dood zonder leven
en geen leven zonder te geven!!

Geniet van het leven , je hebt het maar even
geniet van een vogel , die zingt naar de zon
geniet van een bloem , die bloeit op een balkon
geniet van een warme zonnestraal , die schijnt door het raam
geniet van een kop koffie , die je voor je hebt staan 
geniet van je kinderen , ook al zijn ze zo groot
geniet van de avondzon aan de hemel zo rood  
geniet van jezelf , geniet van alle uren die je zijn gegeven
want dan pas kan je zeggen
IK HEB GELEEFD