Naar de inhoud

Shelly's Rustgevend Plekje

akke.beakke.be

Wie kent het niet...

Wie kent het niet zo van die dagen
Dat er echt niets lukt Heeft soms iemand een advies
of een goede truc ?
Misschien wordt morgen een dag vol zelfvertrouwen 
Laten wij het daarbij houden...

Geschreven door shelly om 10:51

1 reactie op dit bericht

Nikki12 februari 2014 om 16:26

Wens je een aangename Namiddag vrienden

Image and video hosting by TinyPic
Wanneer ik eens heel rijk zou zijn
Zou ik geven al mijn geld
Aan iedereen die mij dierbaar was
 Dan waren we allemaal welgesteld
Maar helaas heb ik geen rijkdom
Nikki

Vandaag is ...

Vandaag is het geluk je deel
en morgen vallen klappen
oh er gebeurt zo veel zo veel
waar wij geen barst van snappen !smiley-surprised.gif

Geschreven door shelly om 10:49

Miljoenen woorden !

Miljoenen woorden zijn er gemaakt 
 
Duizende boeken vol woorden om iets uit te leggen
 
Vier woordjes los van elkaar lijken ze erg klein
 
Maar bij elkaar in een zin kunnen ze belangrijk zijn
 
Ik zeg ze jou want ik wil dat je het weet
 
En dat je het daarna nooit meer vergeet:
 
Ik hou van jou! smiley-kiss.gif 
 

Geschreven door shelly om 10:47

Klein gedichtje...

Ik schrijf een klein gedichtje
het heeft niet veel om handen
maar het heeft iets van een lichtje
dat in het donker brandt .smiley-wink.gif

Geschreven door shelly om 10:58

Vroeger !!!

Vroeger hield ik alleen van je ogen.

Nu ook van de kraaiepootjes ernaast

Zoals er in een oud woord als meedogen

meer gaat dan in een nieuw.

Vroeger was er alleen haast

om te hebben wat je had, elke keer weer.

Vroeger was er alleen maar nu. Nu is er ook toen.

Er is meer om van te houden.

Er zijn meer manieren om dat te doen.

Zelfs nietsdoen is er één van

Gewoon bij mekaar zitten met een boek

En af en toe met de ogen toe.

 

 

Geschreven door shelly om 22:25

De rugzak !!!

Als baby worden we geboren,
Nog zo klein en onbevreesd.
Niks geen onschuld gaat verloren,
Maar die tijd is snel geweest.

We groeien op met de jaren,
En alle emoties komen dan voorbij.
En in een rugzak gaan we bewaren,
al die dingen, want die horen toch bij mij?

Maar als die rugzak nu eens vol raakt,
En ik hem niet meer kan dragen.
Alles mij doodmoe en ongelukkig maakt,
Moet ik dan om hulp gaan vragen?


Weet soms welke last ik weg kan gooien,
Veelal zijn dat ervaringen van verdriet.
Maar heb het ook nodig om mijn leven te voltooien,
Ook al begrijpt een ander dat soms niet.

Dus wees zuinig met wat je weg doet,
Al wat gebeurt in je leven heeft zijn doel.
Dingen verwerken geeft de mens weer moed,
Dus laat los en blijf bij je eigen gevoel.

Dan voel je dat rugzak ook al minder weegt,
Het lopen is ineens niet meer zo zwaar.
Zo word hij stukje bij beetje geleegd,
Probeer het maar, en word het zelf gewaar!

Geschreven door shelly om 20:10

Meer van Shelly's Rustgevend Plekje

↑ Terug naar de berichten