Nooit kan...

.

Samen leven is ons streven,

samen sterven onze droom,

wat het aardse niet kon geven,

ligt in onze Laatste Home.

.

Koud maar zonnig, rustig voorjaarsweer,

plantjes, broos ontluikend, zo pril en teer,

voorjaarsdag, heroplevend, aarzelende stap,

druiventwijgjes knoppen, lente´s eerste sap.

.

Hoera voor de jarige, ik wens je kei veel plezier,

geniet deze dag van wat hij je brengt aan plezier,

stel niets uit tot morgen, beste vrienden op rust,

doe vandaag onverwijld alles wat uw hartje lust.

.

.

.

Afscheid van een geliefde nemen dat doet pijn,

onder vrienden gedeeld kan dit dragelijker zijn,

al kunnen geen woorden het gemis ooit bevatten,

met warmte betuigd kunnen ze verdriet verzachten.

.

Mijn liefste Valentijn voor het leven,

jij houdt onze liefde sprankelend jong,

boeiend, door ze dagelijks te geven,

de vonk die onze harten ooit samen dwong.

.

Woorden als raad weggegeven,

alsof ze met goud zijn geschreven,

het zijn teksten die stollen op korte tijd,

ze indachtig zijn voorkomt de latere spijt.

.

Zon en bloemen laten vergeten,

gedachten als donderwolken grijs,

uit gebogen regenboogkleuren weten,

alles geraakt wel eens even van de wijs.

De zin en het ultimatum van het leven,

is dankbaarheid voor elke nieuwe dag,

is genieten van dat wat het je wilt geven,

is uit je schaduw treden zolang het mag.

.