Sneeuwpret...

Ons tuintje ligt bedolven onder een wit sneeuwtapijt
Heel mooi en voor de vogeltjes is er speciaal plekje voorzien waar ze naar hartelust kunnen smullen
het is leuk om naar te kijken... maar wie de baan op moet is het minder prettig
Alles heeft zijn voor en nadeel in het leven.
Geniet ervan maar wees voorzichtig!

.

Leef intense dagen...door je dromen heen
Zoek geen duizend vragen...waar verlangen weent
Waar vederlicht gestreel...het antwoord op de twijfel
Verdwijnen zal in nevel...door je dromen heen

.

6 december...feest voor de kinderen,
dat ze lekker verrast mogen worden, zo geniet iedereen mee.

Op deze koude Novemberavond nog wat bladeren in mijn fotoboek...
Gezusters als fiere bruidsmeisjes met zelfgemaakte kleedjes naar de 
mode van toen

Een vastgelegd verleden...Herinneringen bij de vleet
Bewaard voor het heden...Dingen die ik nooit vergeet
Ze vertellen hun verhalen...Van zovele jaren
Over dingen van toen...Mijn terugblik visioen.

Samen luisteren naar het fluisteren
van een novembernacht
Dat ons rustig maakt en zacht
Samen mijmerend zwijgen, naar elkander neigen
In een novembernacht
Niets kan ons verband bedreigen
De winter komt eraan, heel verwacht...

Je hoeft niet in woorden te spreken met mij
Vriendschap is niet luid, ze drukt zich in
kleine dingen uit...

Om onze nieuwe scanner te proberen en te zien of ik ermee kon werken
 Uit een oude fotoalbum... mijn zus en ik...waar is de tijd !!!



Gezusters  voor de lens...Moeder was de fotograaf

Een tijdje terug kon je lezen hier op mijn blogje dat we niet gespaard bleven van tegenslag... 20 september...hadden we met overspanning af te rekenen  wegens wegenwerken
Dus ook de computer was kapot...wat gesurft op een vervangtoestel tot dat...deze het ook begaf
Verzekeringen... je kent dat... wachten op experten van de ene en de andere partij en  zo ben je 2 maanden verder
Eindelijk terug... een dikke merci aan mijn trouwe blogbezoekers, 
 

De geur van zwarte koffie kriebelt in mijn neus
Buiten is het koud en heb niet veel keus
Diepzwarte koffie
Ze is mijn thuis , mijn maatje
Lezend in de krant en bij een praatje
Zo wordt mijn dag een allegaartje...

Dankbare herinnering aan onze dierbare overledene ouders. 

Soms is er zoveel wat we voelen
maar zo weinig wat we kunnen zeggen...

.

.
Niet wat we krijgen maar wat we geven
Bepaalt de waarde van ons leven...

Wat zonlicht is voor bloemen...is een glimlach voor een mens.

Warme groeten op deze koude Octoberavond