Onze kleine deugniet...

Op deze herfstige zomeravond,terug even in 't verleden
Gedachten laten zweven
Guitige blikken en vrolijke lach verraden dat we aan het feesten waren

Inkt kan veel op papier zetten
Alle gevoelens...haat en pijn verzetten
Maar kan ook héél zacht een groot verdriet genezen
Met woorden die je zo nu en dan nog eens kunt lezen.

Na 1,5 jaar van stof, modder wateroverlast is het eindelijk klaar...onze nieuwe straat
Onze buurt van uit de lucht gezien.


Ons huis...Eddy en Sandra(zoon en schoondochter) Rachel en Julien
Karine(dochter)
Overkant... Kathleen,Denis en Julia, Karine en Jean-Pierre, Eddy en Vriendin

.

.

Na kale winterbomen, bebloesemde lenteplanten
Na natte koude regen, de hitte van de gouden zonnestralen

Elke roos heeft doorntjes, maar als je hen voorzichtig aanpakt
Prik je jezelf niet...en zie je alleen maar hoe mooi hij is

Na een grondige snoeibeurt was het uitkijken en wachten
op de warme lentedagen...

Kijk en vergelijk zelf...Hij staat weer te pronken met een nieuw bladerkleed
 en ook wij zijn fier op onze dikke vriend

.

.

.

Snuffelen gaat hij op weg,staartje kwispelend rond
En dan naar dat ene heg, zo is onze hond
Plots gaat zijn pootje omhoog,en met een heuse boog
Volgt wat eau de toilet,over wat een ander heeft gezet
Dan is hij weer de baas,tot een ander dwaas
Het eender doet, met hetzelfde goed.

Na een lange winter zijn ze er weer terug
Wat gaat het toch allemaal vlug