Donderdag 29 maart 2007
Aan mijn lieve zoon
Mijn lieve schat
Toen je uit mijn buikje kwam,was je 3 weken te vroeg
Maar aan je snuitje zag ik al genoeg
Je donkere ogen zagen me direct
Dat gaf een overweldigend effect
Je lag in mijn armen met een blik vol vragen
Zoals,waar zouden ze me nu heen dragen?
Ons bed werd naar onze kamer gerold door de gangen
tWas of je vroeg wat gaan ze nu met me aanvangen?
Ik streelde beschermend je hoofdje
Toen wist je ,het wordt hier geen zootje
Je groeide op en al vlug stelde IK me vragen
Zoals,hoe kan ik al dit kattekwaad dragen?
Ik noemde je de brave deugniet
Je had altijd wel iets in het verschiet
Steeds moest je de clown uithangen
De leerkrachten konden zich soms wel verhangen
Maar dan zagen ze op je gezicht HET lachje
En dat redde steeds je hachje
Nu ben je 22 en nog steeds ongeduldig
Maar ook totaal onschuldig
Er schuilt in jou helemaal geen kwaad
Maar volg toch altijd een goede raad
Van je moedertje
Geschreven door cilleke om 00:00
Reageer op dit bericht


