Archief

ACTUEEL.  Zaterdag 3 oktober 2009 gaf onze Vlaamse Burt Blanca ( toen 65 ) een concert in La Cigale in Parijs ter gelegenheid van zijn 50-jarige carriere. (Zie vroeger in deze blog over Burt blanca)

Burt was een van de pioniers van Rock 'n roll in Vlaanderen, maar nadien is hij uitgeweken naar Frankrijk en was en is daar een grote Mijnheer.

De laatste jaren treedt hij  niet veel meer op maar hij is nog altijd een veelgevraagde studiomuzikant, componist, gitarist, zanger, accordeonist en muzikale duizendpoot.

Onder de video Burt Blanca, ook op 3 oktober in Parijs met ORANGE BLOSSOM SPECIAL van The Spotnicks.  VIRTUOOS.

HIERONDER  BURT BLANCA MET EEN MEDLEY, OOK OP 3 OKTOBER  IN PARIJS : ROLL OVER BEETHOVEN EN JOHNNY B. GOODE

1965. ANDRE BRASSEUR was een Waal geboren in Ham sur Sambre in 1939.

Hij was een orgelvirtuoos en had in 65 een wereldhit met het instrumentale EARLY BIRD, genoemd naar de eerste communicatiesatelliet die rond de aarde was gestuurd.

Volgens sommige bronnen werden van "Early Bird" niet minder dan 6 miljoen exemplaren wereldwijd verkocht. Ik vind dit echter niet terug in mijn naslagwerk over de millionsellers.

Andre toerde de wereld rond en later maakte hij deel uit van de bluesworkshop van Roland van Campenhout. Hij trad ook op als studiomuzikant van Vaya con dios (oa. op What's a woman).

In de Belgische top 100 van 1965 stond Andre Brasseur op de 11e plaats vlak na Adamo (met "Mes mains sur tes hanches").

Andre stond in augustus 65 op nr 1 in de Vlaamse top 20 en bleef, zoals de hele groten, 4 maanden in de hitparade staan.

Ieder orkest dat over een orgel beschikte was in 65, en ook nog lang later, zedelijk verplicht om dit nummer te spelen en op de radio was het de dag door te horen.

HIERONDER EEN AUDIO-VIDEO VAN EARLY BIRD DOOR ANDRE BRASSEUR. DIT IS IN IEDER GEVAL PRACHIGE MUZIEK.

VOOR DE WEBSITE VAN THE SHADOOGIES - SIXTIES COVERBAND TIK OP DE FOTO HIERNAAST.

ACTUEEL.
Ik schreef vroeger  in deze blok dat ik ooit Rock 'n roll  zou spelen en ook zoals The Shadows, maar dat het wellicht nog lang zou duren en dat het niet gemakkelijk zou zijn.

In 1965 heb ik inderdaad in het leger, in Spich Duitsland, mij gewaagd aan The Shadows en Cliff Richard maar dit waren, bij gebrek aan goed materiaal, lovenswaardige pogingen en het was vatbaar voor veel verbetering.

Na mijn legerdienst speelde ik een groep waar niet veel van The Shadows bij te pas kwam en vanaf 1970, na mijn huwelijk, ben ik gestopt met optredens. Thuis speelde ik wel nog verder en nam alles op met een sound on sound bandopnemer. Op deze manier bleef ik dus in de running en ik bleef van plan om (veel)  later terug te gaan optreden.

In 2005 ben ik op pensioen gegaan en heb ik The Shadoogies opgericht met de bedoeling, onder veel andere, The Shadows te gaan spelen, maar wel met goed materiaal en met gelijkgestemde muzikanten.

Het resultaat is natuurlijk te beoordelen door het publiek.

HIERONDER THE  SHADOOGIES OP 6 FEBRUARI 2009 TIJDENS "DE MOLEN IN CONCERT" IN RUISELEDE  MET  : SLEEPWALK, DE MOOIE VERSIE  VAN THE SHADOWS.

1965. De oude rockers van the fifties en de eerste 5 jaren van the sixties waren bijna allemaal praktisch werkloos aan het worden met de komst van Britse groepen en in Europa ook de Franse hits.

Een uitzondering op deze regel, zeker in Vlaanderen, was ROY ORBISON.

 ROY stond met GOODNIGHT op nr 3 in de Vlaamse top 100 van 1965.

Verder had Roy 4 nummers in de top 20 in 1965 :

Goodnight : nr 2 in februari 65.

Say you're my girl : nr 15 in augustus. 

Ride away : nr 13 in oktober .

Crawling back : nr 20 in december.

Ik was toen soldaat in Duitsland en ik moet eerlijk toegeven dat ik deze nummers daar zeer weinig of niet gehoord heb. Het verbaast mij ook dat Roy hier dan zo hoog scoorde.

Het was natuurlijk zeer mooie muziek en we hadden hem hier in Vlaanderen ook veel later ondekt dan in de rest van de wereld. Wij wilden blijkbaar iets goedmaken.

HIERONDER EEN LIVE VIDEO VAN GOODNIGHT DOOR ROY ORBISON. FANTASTISCH.  DIT IS EEN OPNAME IS VOOR DE NEDERLANDSE TELEVISIE.  IK HERKEN DUIDELIJK IN HET PUBLIEK EEN VAN DE 2 BLUE DIAMONDS.

1965.  THE FOUR TOPS kwamen voor het eerst samen in 1954 in hun thuisstad Detroit.

Het werd een zeer lange samenwerking met hoogten maar ook met veel laagten.

In de jaren 60 kwamen ze dan wel onder  kontrakt bij het gekende label MOTOWN.

Ze verdienden echter verder hun kost met het optreden in nachtclubs en in Las Vegas.

Een van hun fans was de gekende orkestleider Billy Ekstein en ze mochten ook optreden in zijn Road shows, waardoor ze beter bekend geraakten.

Ze kwamen ook naar de UK in 1965.

I CAN'T HELP MYSELF werd dan voor hen geschreven door het fameuze componistentrio "Holland, Holland and Dozier "en het werd een millionseller en een wereldhit.

Ze stonden ermee op nr 1 in de States en nr 22 in de UK.

In Vlaanderen werden ze gedraaaid op de radiostations maar ze kwamen in 65 niet in de Vlaamse top 20. Ze kwamen er wel  in  met hun volgende kraker : REACH OUT I'LL BE THERE.

HIERONDER EEN VIDEO VAN I CAN'T HELP MYSELF - VEEL LATER DAN 65. LUISTER NAAR DE TYPISCHE MOTOWN SOUND.

1965.  THE TEMPTATIONS behaalden in 65 een heel hoge score in de hitparades.

Ze waren in 1961 begonnen als gospelgroep en werden gevraagd op allerlei locale Rock 'n roll shows.

Ze werden ontdekt door Gordy Records, waarvan de baas Berry Gordy was, die later de fameuze MOTOWN RECORD COMPANY zou oprichten en dit werd een daverend succes. Voor zijn label gebruikte hij praktisch uitsluitend mensen die uit de gospelmuziek kwamen.

Ze namen eerst enkele platen op en die werden een matig succes, doch de gekende Smokie Robinson schreef voor hen MY GIRL.

Ze kwamen hiermee op nr 1 in de States haalden ook de Engelse hitparade, daarmee werd hun song een millionseller en een wereldhit ook.

De leden van de groep waren uit Alabama, Mississippi en Texas. Er was geen uitgesproken leadzanger en ieder lid kon afwisselend soleren.

"My girl" kwam niet in de vlaamse top 20, maar ze waren wel te horen op Radio Luxemburg en op de BBC. Ook zaten ze hier en daar in de juke box.

In 1973 vind ik dan The Tempations terug in de Vlaamse top 20 met de song : "Papa was a rollin' stone". Ik weet echter niet als het hier over dezelfde groep gaat, 8 jaar na datum.

HIERONDER EEN VIDEO VAN MY GIRL DOOR THE TEMPTATIONS (WEL IN 1967).  WAAR ZOUDEN THE SHADOWS HUN DANSPASJES GELEERD HEBBEN DENKT U ?  LUISTER NAAR DE TYPISCHE MOTOWN SOUND, ONVERVALST.

1965. IL SILENZIO was een megahit in Europa en in de hele wereld, met in totaal 5 miljoen verkochte exemplaren bij de eerste uitgave.

Het was een regelrechte variatie op THE LAST POST, dat gespeeld werd op alle begrafenissen van militairen uit de eerste en de tweede wereldoorlog en van alle brandweermannen.

NINO werd geboren in Turijn in 1926 en liep aan 19 jaar van huis weg en werd terug gevonden in NICE, Frankrijk waar hij trompet speelde en hij werd terug naar huis gestuurd.

In Turijn terug zorgden zijn ouders dat hij kon spelen met een klein orkest en hij toerde door Italie en ook door India.

Bij zijn terugkeer kreeg hij de kans om voor de radio te spelen in Turijn  en hij ook de kans om naar Rome te gaan en daar werd hij bekend. Hij kreeg  een platencontact.

Hij schreef IL SELENZIO en geraakte ook van de van de grond in de UK, waar hij nr 8 werd. Zijn song werd ook opgenomen door grote orkesten als EDDIE CALVERT  en AL HIRT. Het werd dus een regelrechte millionseller en een heuse wereldhit.

In Vlaanderen had hij eveneens succes en  hij was dagelijks meerdere  keren te horen op de radio.

Hij stond nr 1 in Vlaamse top 20 in juli 1965 en hij bleef, zoals de hele groten, 4 maand in de Vlaamse hitparade

Op ieder trouwfeest werd IL SILEZIO gespeeld tijdens het snijden  van de taart. De zaal "Het Biezemhof" in Aalter was hierin de kampioen. Uitbater Cyriel Smessaert gaf hierbij een fantastische show en had hiermee zeer veel succes. Op vandaag doet Cyriel dit nog steeds en de mensen houden er nog altijd van.

HIERONDER IL SILENZIO DOOR NINO ROSSI - EEN AUDIO - VIDEO - MAAR ZO HOOR JE DE FANTASTICHE MUZIEK ZEER GOED.

1960. Nog een song die zeer veel op de radio gespeeld werd, was in feite een Indianensprookje.
RUNNING BEAR staat aan de ene kant  van de rivier en Little Whitedove staat aan de andere kant en
uiteindelijk zwemmen ze naar elkaar toe maar verdrinken op het moment dat ze bij mekaar zijn.
Dit sprookje was geschreven door JP Richardson, The Big Bopper van Chantilly lace, (zie vroeger in deze blog) die samen met Buddy Holly en Richie Valence omkwam in een vliegtuigcrash in 59.

JOHNNY PRESTON was geboren in 1939 in Texas en hij was dus 21 in 1960.
Hij begon, zoal blijkbaar iedereen , in het schoolkoor en vormde reeds vroeg zijn eigen groep The Shades. The Big Bopper moedigde hem aan en hij nam een plaat op Bij Mercury : RUNNING BEAR.

Het was rap een millionseller en Johnny begon aan een echte carriere met Radio- en TV optredens.
Uiteindelijk stond  hij nummer 1 in de USA gedurende 3 weken, en dat wil wat zeggen in termen van platenverkoop en financiele opbrengst.

Zoals reeds dikwijls aangehaald, hoorde ik Johnny bij het ontbijt maar ook op de juke boxen.     Het verhaaltje was onnozel maar toch bleef de melodie hangen samen met de indianengeluiden in de song.
Johnny stond in mei 1960 op de zesde plaats in Vlaamse top 20 en zou 2 maand in de top 20 blijven.

Het was hiermee niet gedaan want Running Bear werd opgevolgd door "Cradle of love", "Feel so fine" en "Charming Billy".

Veel later zag ik Johnny Preston nog eens live in het Sportpaleis in Antwerpen : een innemende man die nog steeds zijn sprookje zong en veel succes had.

HIERONDER EEN AUDIO - VIDEO GEANIMEERD MET BIJHORENDE FOTOS. LUISTER NAAR DE SPECIALE MUZIEK EN INDIANENGELUIDEN.

1965.  De Franse muziek  was top in 1965 en deze successen bleven maar de Vlaamse top 20 beheersen.

The Beatles en de andere Britse groepen wisselden dus af met de Franse chansons die meestal mooie slownummers waren die toch soms ook een klein beetje rockgetind overkwamen.

We hadden reeds Christophe met "Aline", "Katy" met Marc Aryan, "N'avoue jamais" met Guy Mardel en daar was nu opeens ook CAPRI C'EST FINI met HERVE VILARD. Onze eigen Adamo moest deze mannen laten voorgaan.

Herve Vilard was geboren in 45 in Parijs en werd  uiteindelijk een grote zanger-componist.

Hij groeide op in verschillende weeshuizen en werd op iets oudere leeftijd geadopteerd.

Hij was een mooie jongen met een ietwat exotisch uitzicht en hij had veel succes bij de meisjes en de vrouwen.

"Capri c'est fini" werd grijs gedraaid op de radio en zat op iedere jukebox. Het was een slow waar zeer veel werd op gedanst.

Deze song stond op nr 2 in de Vlaamse top 20 in september 65. Hij bleef 3 maand in de Vlaamse hitparade en kwam nog nog eens terug op nr 12 in januari 66. HIj stond ook op nr 18 in de Vlaamse top 100 van 1965.

In Spich, Duitsland-Belgisch leger, bij de eerste cyclisten zat deze plaat ook op de jukebox natuurlijk. Met mijn legerband THE JUMPING DEVILS speelden we het nummer bij ieder optreden, terug met Cobert uit Eeklo als zanger.

HIERONDER CAPRI C'EST FINI - EEN PLAYBACK VIDEO - DOOR HERVE VILARD.

1965. Zoals reeds dikwijls vermeld was 1965 een heel goed jaar voor de Franse muziek in Vlaanderen.

Een van die Franse successongs was N'AVOUE JAMAIS gezongen door GUY MARDEL.

Guy Mardel zijn echte naam was MARDOCHEE ELKOUBI en hij was geboren in 1945 in Oran, Algerie,  de Franse kolonie.

Aan 15 jaar behaalde Guy een eerste prijs piano aan het conservatorium van Oran en hij werd opgemerkt in Frankrijk, speelde daar in jazzorkesten  en mocht in 1965 meedoen voor Frankrijk aan het Eurovisie songfestival met N'AVOUE JAMAIS. Hij werd derde.

Zijn song werd evenwel een heel grote hit in niet alleen in Frankrijk maar ook in de rest van Europa.

In Vlaanderen , net zoals Christophe met "Aline "( zie gisteren), stond Guy op nr 1 in de Vlaamse top 20 en hij zou 4 maanden in de hitpararade blijven, zoals de hele groten.

Guy stond ook op nr 9 in de Vlaamse top 100 van 1965, een heel grote prestatie waar onze Vlaamse zangers alleen maar konden van dromen. John Larry was de eerste die we in deze top 100 tegenkomen met de song "Dans wat dichter bij mij", op de 22e plaats. Dit om aan te tonen dat het buitenland onze hitparade volledig beheerste.

Het was ook reeds zo in 65, dat de BRT zeer weinig Vlaamse muziek draaide en onze Vlaamse vedetten aangewezen waren op live optredens om aan de bak te komen. Hun platen verkochten zeer weinig bij gebrek aan airplay. Toen was dit, net zoals ook vandaag nog,  een zeer spijtige zaak.

In Spich, Duitsland, bij het Belgische leger, eerste cyclisten, speelde ik met mijn legergroep THE JUMPING DEVILS "N'avoue jamais" bij ieder optreden. Soldaat COBERT uit Eeklo was onze zanger van de Franse liedjes. Hij speelde ook piano en trompet. Ik ben hem na het leger volledig uit het oog verloren. Kent iemand hem ? Indien ja, laat  dan eens iets weten.

Onder de video een audio-versie van N'avoue jamais, heel goede kwalitieit.

HIERONDER EEN PLAYBACK VIDEO VAN N'AVOUE JAMAIS DOOR GUY MARDEL. DE EUROVISIE VERSIE IS LIVE MAAR IS VEEL MINDER VAN KLANKKWALITEIT.