Categorie: 1965

1965. PAUL SIMON (°41)en ART GARFUNKEL (° 41) begonnen voor het eerst samen te spelen en te zingen wanneer ze slechts 13 jaar oud waren, dus reeds in 1954.

Later behaalden ze allebei een graad aan de Universiteit/

Zij werden , niettegenstaande hun hoge opleiding beroepsmuzikanten, en ze traden op in Greenwich Village in New York in koffiehuizen. Dit was natuurlijk het mekka van de protestsongs en de folksongs, maar de verdienste zal wel niet denderend geweest zijn.

Ze waren wel tamelijk succesvol en ze mochten zelfs op tournee door Europa.

Rond 1964 schreef Paul Simon  dan THE SOUND OF SILENCE. Zijn  songs waren allemaal zeer intellectueel en poetisch maar het werd een millionseller en een enorme wereldhit.

Art zorgde voor de mooie vocale arrangementen en de gitaarpartijen.

In  Vlaanderen duurde het, zoals dikwijls, een hele tijd voor dat een Amerikaanse song hier doorkwam en ze stonden slechts in maart 66 op nr 11 in de top 20.

HIERONDER EEN VIDEO VAN THE SOUND OF SILENCE DOOR SIMON AND GARFUNKEL. HET LIJKT EEN LIVE OPNAME.

ZEER MOOIE MUZIEK MAAR VOOR EEN OUDE ROCKER, WAT IK IN 1965 STILLETJES AAN HET WORDEN WAS, TOCH EEN BEETJE AAN DE ZACHTE KANT.

1965.  In 65 haalden THE SUPREMES  liefst 4 millonsellers :

STOP IN THE NAME OF LOVE nr 1 in de States en nr 7 in de UK.

BACK IN MY ARMS AGAIN

NOTHING BUT HEARTACHES

I HEAR A SYMPHONIE

Dit was dus een absolute supergroep en er scheen geen einde te komen aan hun succes. DIANA ROSS was de leadzangeres van de groep en ze was wel voor een groot deel verantwoordelijk voor het succes van de groep.

In Vlaanderen stond Stop in the name of love op nr 12 in de Vlaamse top 20 in april 65 en ze bleven 2 maand in de hitparade.

Ik had het niet zo voor die meisjesgroepen maar het was toch zeer mooie aparte muziek.

HIERONDER THE SUPREMES MET STOP IN THE NAME OF LOVE.

1965. THE BYRDS hadden in 1965 een monsterhit met MR TAMBOURINE MAN.

Ze stonden zowel  nr 1 in de USA en nr 1 in de UK. Dit was nog niet veel gebeurd. Zeer kort na de release van de plaat haalden ze reeds het miljoen.

De song was een folksong geschreven doort BOB DYLAN  (zie gisteren) in 64.

The Byrds waren met 5 en ze waren allemaal geboren rond 41-42.

Ze waren een echte groep want er was geen uitgesproken leider en de groep werd gesticht in Los Angeles  in 64.

Ze waren allemaal ervaren muzikanten die reeds in zeer veel groepen hadden gespeeld en samen een hele reeks instrumenten beheersten.

Om in te pikken op de heersende mode namen ze dus folkmusic op, maar elektrisch versterkt en op een heel speciale manier gespeeld, onmiddellijk herkenbaar en anders.

Ook hun harmonieen waren zeer goed en zeer moeilijk na te doen.

IN 1965 hadden ze ook nog een tweede milionseller : TURN, TURN, TURN : een folksong van Pete Seeger met een episode uit de bijbel als onderwerp.

In Vlaanderen stonden The Byrds op nr 18 in de Vlaamse top 20 in augustus 65 en ze bleven 1 maand in de hitparade. Ik weet nog dat deze plaat op alle jukeboxen zat, waarschijnlijk door het grote succes in de States en de UK. Veel van mijn kameraden vonden deze plaat ook fantastisch.

HIERONDER EEN PLAYBACK VIDEO VAN MR TAMBOURINE MAN DOOR THE BYRDS MET TOEVOEGING VAN PUBLIEK.

1965.  De 5 rolling stones waren allemaal van Londen en omstreken en geboren tussen 1941 en 1944.

Ze waren Mick Jagger : Zang en harmonica, Keith Richards : sologitaar, Brian Jones: gitaar, Bill Wyman : Bass, Charlie Watts : Drums.

Ze waren allemaal bezeten door de rythm and blues en door de Rockers van the fifties.

Voor 65 hadden ze reeds een groot aantal andere hits gehad zoals : It's all over now", "Tell me", "Time is on my side," "Carol", "Route 66", (de laatste 2 allebei van Chuck Berry), enz...

In Vlaanderen zaten al deze platen reeds op de juke boxen en werden zeer veel gespeeld.

Ze werden ontdekt in de Londense Marquee Club en in het zog van The Beatles gingen ze ook naar de USA en waren daar onmiddellijk een enorm succes.

Mick Jagger en Keith Richards schreven in 65 dan SATISFACTION en ze haalden nr 1 eerst in de States en daarna ook in de UK. Ze hadden een ruig voorkomen en hun muziek was zwart , niet blank.

Twee andere millionsellers waren in 65 :  THE LAST TIME en GET OFF MY CLOUD, alles geschreven door Mick en Keith.

Ook hun LP's werden goud en ze waren vanaf dan de grootste Engelse groep naast The Beatles. Sommigen vonden hen dan ook veel beter dan The Beatles, veel ruiger en veel meer Rock 'n roll. Het was een beetje een verhouding zoals met Elvis, aanvankelijk ruig maar nadien zachter, met daartegenover Jerry Lee Lewis die nooit zacht zou worden.

In Vlaanderen stonden  The Stones in 65 in de hitparade met "Little red rooster", "The last time", "Satisaction" en "Get off my cloud".

In Spich, Duitsland bij het Belgisch Leger speelden we met mijn groep The Jumping Devils :" It's all over now", "Tell me", "Time is on my side"," The last time". We probeerden natuurlijk ook "Satisfaction", maar hier zaten we met een probleem met de sound. De vervormde klank van de sologitaar kregen we niet uit onze gitaren en versterkers.

Het zou nog een hele tijd duren, en dit na onze legerdienst,  voor dat we eindelijk wisten waar deze speciale klank vandaan kwam en hoe we dit,  een beetje,  konden naspelen.

HIERONDER EEN VIDEO VAN SATISFACTION DOOR THE ROLLING STONES. IN 65 SPECIAAL, NIEUW. NR 6 IN DE VLAAMSE TOP 20 IN AUGUSTUS 65. ZE BLEVEN 3 MAANDEN IN DE VLAAMSE HITPARADE.

VOOR DE WEBSITE VAN THE SHADOOGIES - SIXTIES COVERBAND TIK OP DE FOTO.

1965.  ELVIS PRESLEY was in 65 dus druk bezig met zijn langdurige filmcarriere met 4 films per jaar en hij trad niet meer op.

Hij bracht de soundtrack nummers van zijn films uit maar ook soms een studio-opname, en dit bleek een succesformule te zijn.

In 1960, juist na zijn  legerdienst, nam Elvis een van zijn favoriete nummers op : CRYING IN THE CHAPEL. Dit nummer was reeds een millionseller geweest in 1953 en gezongen door The Orioles.

De song werd in 60 niet uitgebracht, maar in 1965 deed zijn platenfirma dit wel en het werd een millionseller, zijn 5Oe. Hij haalde nr 3 in de USA en nr 1 in de UK.

Zijn tweede millionseller in 65 werd I'M YOURS, van zijn film Tickle me. Het was goud nr 51.

Zijn derde millionseller in dit jaar werd TELL ME WHY. Het werd dus goud nr 52.

Dus Elvis deed het zeker nog opperbest niettegenstaaande de Beatlemania en de Britse  en hier ook de Franse invasie op alle hitparades. Rock 'n roll was evenwel zeer ver weg.

In Vlaanderen stond  "Crying in the chapel" op nr 4 in juni 65 en bleef in totaal 4 maanden in de hitparade.

Deze plaat zat ook in de jukebox in Spich, Duitsland waar ik gekazerneerd was en ze werd zeer veel gespeeld. Ze deed ons een beetje de heimweh vergeten, want heimweh hadden we wel, we waren van begin november 64 tot eind januari 65 van huis weg.  Dit waren drie zeer lange maanden in de koude winter van 64-65.

HIERONDER CRYING IN THE CHAPEL DOOR ELVIS PRESLEY. VOLGENS MIJ EEN PRACHTIGE PLAAT, ZEER GOED GEZONGEN EN ZEER MOOIE MUZIEK.  ZOIETS WORDT NU NIET MEER GEMAAKT.  SPIJTIG.         

1965. Zoals reeds verschillende keren vermeld was de Franse muziek enorm populair in Vlaanderen en had de rock 'n roll volledig verdrongen.

Een van die Franszingende vedetten was MARC ARYAN, een Fransman van Armeense afkomst.

Hij was geboren in 1935 in Valence, Frankrijk en werd op jonge leeftijd langdurig ziek. Daardoor begon hij muziek te studeren en later belandde hij in Parijs. Hij richtte  hier een opnamestudio op en begon platen op te nemen en te produceren. Hij was blijkbaar geen goede zakenman want hij ging failliet nog voor zijn eerste plaat op de markt kwam.

Hierop besloot hij af te zakken naar Belgie, Zeebrugge, waar zijn zuster een zaak had.

Hij was ook componist en schreef en zong het nummer "Katy" en dit nummer kwam op nr 6 in de Vlaamse top 50 van 1965, nog voor Adamo. In april 65 stond Marc op nr 3 in de Vlaamse top 20 en hij bleef maar liefst 5 maand in de Vlaamse hitparade.

Zijn stem deed, zoals die van Adamo, veel denken aan Charles Aznavour, ook een Armenier van afkomst.

Algauw verhuisde hij naar Walonnie en richtte terug een eigen studio op en werd zeer succesvol. Hij trad op in gans Europa en ook in de USA.

In1985 overleed hij plots.

In 1965 was  ik soldaat in Spich, Duitsland en deze plaat zat op de jukebox in de kantine en werd veel gespeeld. Met mijn legergroep "The Jumping Devils" speelden we het nummer ook bij ieder optreden. Mijn medesoldaat  COBERT uit Eeklo zong de Franse nummers.
"Cobert" zou ik graag eens terug horen en zien, ik ken zijn voornaam niet meer, dus het is moeilijk. Kent iemand hem misschien?

HIERONDER KATY DOOR MARC ARYAN. EEN AUDIO-VIDEO MET FOTOS. HET NUMMER IS ZEER KORT EN STOPT OOK ABRUPT. NOG VOOR MEN HET BESEFT IS HET GEDAAN.

1965.   BOB DYLAN werd geboren in 1941 in Minnesota. Hij was de man van de protestsongs, aanvankelijk acoustisch maar nadien electrisch versterkt.

LIKE A ROLLIN STONE kwam op nr 1 in de USA en op nr 2 in de UK.

Wanneer hij 10 jaar was begon hij gitaar te spelen en te zingen en met 15 schreef hij zijn eerste song.

Hij begon later aan de Universiteit maar dat bleek niet zijn ding en na 6 maand stopte hij ermee. Hij leerde in de plaats gitaar en harmonika spelen en hij begon hier en daar folk songs en negro blues te brengen tijdens (straat) optredens.

Hij ontmoette bij zijn rondreizen WOODY GUTHRIE, de koning van de blanke folkmusic.

De platenfirma CBS ontdekte hem en hij ontmoette in 63 ook Peter, Paul and Mary en Joan Baez.

Dan schreef hij LIKE A ROLLIN' STONE, nam het op en het werd een regelrechte millonseller en wereldhit.

In 65 had hij hierna onmiddellijk een tweede millonseller POSITIVELY 4TH STREET.

Hij was aan de basis een zeer grote fan van LITTLE RICHARD, de architect of Rock 'n roll, maar dit was als blanke natuurlijk zeer hoog gegrepen en het werd dus de folkmusic, aanvankelijk dus acoustisch maar later versterkt en dus toch een beetje Rock 'n roll.

Bob Dylan kwam niet in de Vlaamse top 20 in 65 en het volgende jaar ook niet. Het zou duren tot 1970, dan kwam hij erin met "Wigwam".

HIERONDER EEN LANGE LIVE VERSIE DOOR BOB DYLAN VAN LIKE A ROLLIN' STONE. ELECTRISCH DUS LATER DAN 1965. WEL ZEER GOED.               

1965.  HANG ON SLOOPY haalde in 65 nr 1 de USA hitparade.

THE MEcCOYS waren aanvankelijk 2 broers uit OHIO (allebei zangers die gitaar en drums speelden).

Ze verhuisden naar Indiana en voegden een basgitarist en een keyboardman toe aan hun groep.

Na zeer veel optredens  geraakten ze in New York aan een platencontract en het eerste nummer dat ze opnamen was "Hang on sloopy" en het werd meteen hun eerste millionseller. Het nummer was reeds daarvoor opgenomen door andere groepen maar hun versie had een enorm  succes en werd zelfs een wereldhit. 

Ze volgden wel de Britse manier van spelen, haardracht en klank en werden soms als Engelsen aanzien.

In Vlaanderen stonden The McCoys op nr 13 in november 65 en nog eens op nr 17 in januari 66.

HIERONDER THE McCOYS MET HANG ON SLOOPY. VOOR DIE DAGEN WAS DIT ZEER SPECIALE MUZIEK EN WEINIG GROEPEN SLAAGDEN ERIN HUN SOUND NA TE SPELEN.

1965. Country and Western star ROGER MILLER scoorde in 65 zijn derde millionseller met KING OF THE ROAD.

Hij schreef het nummer zelf en haalde nr 3 in de States en nr 1 in de UK.

Dit was een zeer herkenbaar nummer en iedereen kon het onmiddellijk meezingen. Het werd dan ook zeer veel gecoverd door andere artiesten ( oa Jerry Lee Lewis).

Roger Miller ontving dan ook in 65 de zeer gegeerde Grammy Award, zeker verdiend.

In 65 was er van Country niet veel te bespeuren in de Vlaamse hitparade en Roger Miller werd  hier niet genoteerd. Hij kwam wel veel op de radio in allerlei programmas.

HIERONDER ROGER MILLER MET KING OF THE ROAD.    

1965.  PROTESTSONGS waren in gedurende het jaar 65.

BARRY MCGUIRE had een zeer grote hit in de USA met zijn song EVE OF DESTRUCTION.

Barry werd geboren in Oklahoma in 1935 en was dus in 1965 reeds 30 jaar, niet bepaald de leeftijd meer om tieneridool te spelen natuurlijk.

Hij kreeg geen enkele muzikale opleiding maar speelde toch gitaar, banjo en harmonika. Hij had ook een rauwe stem die zeer geschikt was voor het zingen van deze protestsongs.

Hij speelde ook talentscout en ontdekte THE MAMAS AND THE PAPAS (zie bericht van gisteren in deze blog).

De song" Eve of destruction" was anti-oorlog en werd aanvankelijk eerst verbannen op de Amerikaanse radio. De redding kwam van de vrije radios die de song wel veel speelden en zodoende kwam hij aan een millionseller.

De song haalde nr 1 in de USA en na een toernee door Europa kwam hij op nr 3 in de UK en Europa ontdekte hem ook.

Barry schreef "Eve of destruction" niet zelf, maar hij schreef wel GREEN BACK DOLLAR voor The Kingston Trio en GREEN GREEN voor The New Christy Minstrels.

Ikzelf was niet zo opgezet met deze protestsongs, maar veel studenten in de steden waren blijkbaar wel grote fans. Deze songs konden een beetje gezien worden als muzikale voorlopers op mei 68.

"Eve of destruction" stond nr 15 in de Vlaamse top 20 in november 65 en bleef 1 maand in de hitparade.

HIERONDER BARRY MCGUIRE MET EVE OF DESTRUCTION - EEN AUDIO-VIDEO.  LUISTER NAAR DE RAUWE STEM, ER GAAT OOK PRECIES EEN DREIGING UIT VAN DE SONG.  ROCK 'N ROLL WAS FEEST MAAR DIT WAS GEEN FEEST MEER.