Categorie: 1959

1959. Iedere dag een  kleine bladzijde schrijven over de muziekgeschiedenis is een opgave die ik mijzelf blijkbaar opgelegd heb.

Tijdens mijn dagelijkse opzoekingen komt het veel voor dat ik verbaasd opkijk wie er allemaal in de Vlaamse top 20 stond in de jaren 50. Sommige grote hits van  in Amerika kwamen er niet in, maar sommige minder gekende nummers duiken almeteens toch op in de Vlaamse hitparade en dat zelfs voor een langere tijd.

Een van die illustere onbekenden  hier is TOMMY EDWARDS. Hij was geboren in 1922 en begon, zoals zovelen reeds zeer vroeg aan een muzikale carriere. In 1958 nam hij  IT'S ALL IN THE GAME op.
Het was een instrumentaal liedje uit 1912 waarop een tekst werd geschreven. De instrumentale werktitel van het liedje was "Melody in A major". Zoals bij de klassieke componisten blijkbaar.
Het werd een ongehoord succes en er werden niet minder dan 3.500.000 exemplaren van verkocht.
Het kwam in de Vlaamse top 20 tot nr 11 in 1959 en het bleef er zelfs 4 maanden instaan.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik dat nummer, gezongen door Tommy Edwards, tot op vandaag nooit had gehoord, maar toen ik het met youtube afspeelde herkende ik het liedje onmiddellijk.
Het werd namelijk gecoverd door CLIFF RICHARD (zie foto) in 1963, kwam tot nr 6 in de Vlaamse hitpararade en stond dan eveneens 4 maand in de top 20.
Sommige nummers zijn dus blijkbaar onsterfelijk, en maar goed ook.

ONDER DE YOUTUBEVIDEO VINDT U, IN BIJLAGE, DE AUDIO VERSIE VAN CLIFF RICHARD.
GEWOON OP KLIKKEN EN JE HOORT ZE.

HIERONDER EEN AUDIO VERSIE VAN IT'S ALL IN THE GAME DOOR TOMMY EDWARDS. HIJ HAALDE HET MILJOEN REEDS IN 1958.

1959. De zwarte muzikanten lieten zich in 59 ook niet onbetuigd en velen hadden een enorm succes.
De rock 'n roll was niet voor niets onstaan uit de zwarte rythm and blues, dus het was maar normaal dat men ook het origineel graag hoorde, gezongen door zwarte artiesten. (zie 1955-1956 in deze blog).

Een van die succesvolle artiesten was JACKIE WILSON. Hij kwam  uit Detroit en na zijn middelbaar sloot hij aan bij een groep : "The Dominoes", maar enige tijd later in 1957 besloot hij het alleen te wagen.
Bij Brunswick records vond hij onderdak en kreeg veel werk in nachtclubs, zalen en TV optredens.
Voor zijn zangcarriere gaf hij, op aandringen van zijn moeder, een bokscarriere op in 1948 en hij heeft het zich duidelijk niet beklaagd.

Zijn eerste millionseller kwam in 59 en heette LONELY TEARDROPS.
Jackie had een fantastische stem en zijn optredens waren zeer dynamisch, hij stond nooit stil en was een beetje te vergelijken met James Brown.

Jackie kwam met "Lonely teardrops" niet in de Vlaamse top 20, alhoewel hij er reeds had ingestaan in 1958 met "To be loved". Later zou hij wel de top 20 halen met oa "Reet Petite" in 1960.

HIERONDER JACKIE WILSON MET LONELY TEARDROPS.  EEN TV OPTREDEN.
KIJK NAAR NAAR ZIJN BEWEEGLIJKHEID.

1959. Zoals reeds meerdere keren vermeld was 1959 het jaar van de invasie van de mooie jongens in de Amerikaanse hitparade met een impact in Europa.
Een aantal van die jongens hadden niet echt talent: maar het merendeel van deze jongens kregen van hun platenfirma niet echt de kans om ook maar te bewijzen dat ze echt talent in huis hadden en ze moesten dus onnozele liedjes zingen met een lamentabele tekst en een simpel melodietje. Het verkocht en dat was de bedoeling. (zie vroeger Fabian forte in deze blog)

Een van die jongens die aanvankelijk meedraaide in dit systeem was DION met zijn groep THE BELMONTS. Hij was zeer goed, had veel talent maar men offerde hem een song op "Teenager in love", de zuiverste stroop maar het werd dus een millionseller en  de platenhaviken hadden dus gewonnen.

Dion kwam in de Vlaamse top 20 in augustus 59 maar bleef daar maar eventjes. Hij was wel veel te horen op Radio Luxemburg en ook in de juke boxen was hij present. Het was een mooie slow en men kon er goed op dansen.
Dion liet zich echter niet doen en hij begon algauw echte rock te zingen hij zou later nog veel grote hits scoren." The Wanderer"en "Runaround Sue" zijn gekend en ook" Ruby Baby".

HIERONDER DION AND THE BELMONTS MET A TEENAGER IN LOVE BIJ DAVE CLARK IN DE TV STUDIO. NATUURLIJK PLAYBACK. DE MEISJES ZIJN HYSTERISCH.

              

1959. We kunnen moeilijk 59 laten passeren zonder ook nog aandacht te besteden aan (Gentleman) JIM REEVES en de country music in het algemeen.

Zoals reeds gezegd leverde het Zuiden van USA, maar ook andere streken, zeer mooie muziek die zeer volks was, met teksten die iedereen begreep en situaties beschreef waarin iedereen zich onmiddellijk herkende. Hier zou men spreken van levensliederen of (negatief) smartlappen. In Amerika werd dit dus de country(and western).

JIM was geboren in 1924 en hij was in 1959 reeds 35 jaar oud,  en dus geen schone jongen meer waar de tienermeisjes voor in zwijm vielen nog voor de zanger zijn mond had opengedaan.
Hij werd na universitaire studies professioneel base-ball speler, maar een beenkwetsuur belette hem om verder te spelen.
In 1945 begon hij dan een zangcarriere en hij had vlug 2 radiostations en 2 muziekuitgeverijen.
Hij schreef ook songs en  speelde gitaar. 
Het vlotte en in 1953 had hij zijn eerste en tweede  millionseller : MEXICAN JOE en BIMBO.
Zijn derde millionseller haalde hij in 57 : FOUR WALLS.

En dan in 59 schreef en zong hij zijn wereldhit en dus ook zijn vierde millionseller  : HE'LL HAVE TO GO.
Op radio Luxemburg werd dit grijs gedraaid maar hier in Vlaanderen kwam het niet in de top 20, spijtig. Deze song is wel blijven hangen bij veel mensen en hij had, in Vlaanderen, uiteindelijk, zeer veel fans, ook nu nog.

Jim kwam slechts, na zijn tragische dood  (in een vliegtuigongeval)  in 1964, met "Distant drums" in de Vlaamse Top 20 en dat eerst in  december 66. Hij bleef er 5 weken.

HIERONDER JIM REEVES MET HE'LL HAVE GO. EEN TV OPTREDEN EN PLAYBACK.
HIERDOOR HEBBEN WE WEL DE PRACHTIGE KLANK VAN DE MUZIEK EN DE STEM.
DE BAS SPEELT HIER EEN GROTE ROL OM HET NUMMER SFEER TE GEVEN.

1959. Het is een feit dat hier in Vlaanderen in de jaren 50 de nieuwe Amerikaanse muziek niet zomaar doorkwam. We weten reeds dat in veel gevallen de enige bron om deze muziek te horen het legendarische radiostation Radio Luxemburg was, natuurlijk dan de Engelstalige uitzendingen.

De late avonduren waren de beste en werden zeer veel beluisterd door de jonge Vlamingen die nieuwsgierig waren naar de muzikale omwenteling die zich aan het voltrekken was en de muziekscene voor eeuwig en altijd zou wijzigen: de CLASSIC ROCK 'N ROLL.

Er waren dus een heleboel Amerikaanse topvedetten die hier niet, of weinig, te horen waren. Dat verbeterde wel een beetje nadat de juke boxen hun intrede gedaan hadden in de Vlaamse cafes, maar de Vlaamse hitparade schoot grandioos tekort en veel millionsellers kwamen er gewoon niet in voor. Jammer natuurlijk.

Een van deze topvedetten die hier weinig aan bod kwam was RICKY NELSON. Slechts in 1961 scoorde hij in de Vlaamse top 20 op nr 1 en  werd 6 maand genoteerd, met  HELLO MARY LOU. Dan was hij hier ook meteen een van de hele groten. Maar wel dus met 4 jaar vertraging, een spijtige zaak.

Ricky was nochtans reeds lang bezig en maakte, altijd samen met de legendarische sologitarist JAMES BURTON, een indrukwekkende lijst van millionsellers :
1957 : "I'm walking", "Bebop baby" en "Stood up".
1958 : "Believe what you say", "Poor little fool" en "Lonesome town".
1959 : IT'S LATE," Never be anyone else but you" en "Just a little to much".

Dus 9 millionsellers op 3 jaar, hij ging, een beetje toch, Elvis Presley achterna. Hij kwam dan  ook in films terecht en begon later zelf ook te componeren.

"It's late stond" dus niet in de Vlaamse top 20 en was hier ook niet zo bekend.

HIERONDER IT'S LATE VAN RICKY NELSON. DE SOLOGITARIST IS JAMES BURTON.(zie foto samen met Ricky Nelson). LUISTER NAAR DE GITAARSOLO EN DIT WAS DUS IN 57 -59. HALLO HANK MARVIN, GOED GELUISTERD ?

1959. In 59 waren nog niet alle zangers overgestapt naar de zachtere classic rock 'n roll.
Een van de hardliners was FREDDY CANNON. Hij was geboren in 1940 in Massachusetts en reeds vroeg leerde hij gitaar spelen en op 16 jaar had hij zijn eigen band. Ze speelden op de middelbare schoolfeesten en een platenboer merkte ze op en TALLAHASSEE LASSIE werd opgenomen. Het werd een millionseller.

Er werd dan ook gezegd dat Freddie "the last of the rock 'n roll stars" was.
Hij schreeuwde zijn songs en de muziek was zeer rauw, niet afgeborsteld,  zoals in 1955 bij het begin van de rock.

Hij trad ook op voor TV, kwam in films en deed een tournee door Europa en gans de wereld.
Zijn tweede milionseller kwam ook nog in 59, het was WAY DOWN YONDER IN NEW ORLEANS. Het was een cover van een song uit 1922 gezongen op zijn scheeuwerige manier en met  goed herkenbare,  luid gespeelde,  instrumenten.

Met "Tallahassee Lassie" kwam Freddy niet in de Vlaamse Top 20, maar wel eventjes  met "Down yonder in New Orleans"  en dat in januari 1960. Hij zat wel in de juke boxen  hier en werd veel gedraaid.

HIERONDER EEN AUDIO UITVOERING VAN TALLAHASSEE LASSIE. LUISTER EENS NAAR DE RAUWE EN LUIDE MUZIEK.  HIEROP KON MEN UIT DE BOL GAAN.    DE AANKONDIGING GEBEURT DOOR EEN VAN DIE CRAZY AMERIKAANSE DISC  JOCKEYS, WOLFMAN JACK,  UIT DE JAREN 50.        

1959. We hadden het hier reeds vroeger over Franky Avalon, de trompetist, die het tot meisjesidool schopte, door zijn mooie looks en zijn Italiaanse afkomst.

In 1959 scoorde hij maar liefst 3 millionsellers : VENUS, JUST ASK YOUR HEART en WHY.
Deze platen werden zeer veel gespeeld op de radio en, ook in Vlaanderen, maar  dit betekende dus wel de verwatering van de aanvankelijk hardere  Rock 'n roll.

In het midden van de jaren zestig zou dan een herbronning gebeuren en ging men terug naar de hardere sound en uiteindelijk werd dan de HARD ROCK geboren met zeer veel jonge fans. Tot op vandaag wordt deze hardrock nog veel gespeeld en heeft een respectabel aantal aanhangers. De Classic rock 'n roll, die iets zachter en melodieuzer was, blijft evenwel ook bestaan.

 The Shadoogies trachten , op vandaag, deze Classic rock 'n roll ook vorm te geven op een aanvaardbare manier.

Terug naar Frankie Avalon, hij stond in de Vlaamse Top 20 met WHY en klom tot nr 11 jan 1960, en zoals de groten, bleef hij in de top 20 staan gedurende 3 maanden.

HIERONDER EEN AUDIO - VIDEO VAN WHY VAN FRANKY AVALON. ZOALS JE HOORT HAD DIT NIETS MEER MET ROCK 'N ROLL TE MAKEN EN GING MEN VOLLEDIG DE ZEEMZOETE  POP TOER OP. HET IS MOOI MAAR DE MIX VAN BLANKE SOUND MET DE ZWARTE MUZIEK IS VOLLEDIG VERDWENEN.

1959. Een tijd geleden hadden we het hier reeds over CONNIE FRANCIS.
Ze had stilaan de wereld veroverd en had in 59 maar liefst 3 millionsellers : MY HAPPINESS,
LIPSTICK ON YOUR COLLAR en AMONG MY SOUVENIRS.

Het waren haar derde, vierde en vijfde millionseller, en het zou hiermee duidelijk niet eindigen.
"Lipstick on your collar" was geschreven door niemand minder dan Neil Sedaka van "Oh Carol".
Met haar mooie verschijning en haar prachtige stem werd alles dus een groot succes.
Haar persoonlijk leven zou evenwel later wat roet in het eten gooien, maar muzikaal bleef alles lange tijd OK.

"Lipstick on your collar" was zeer populair maar toch haalde Connie er niet de Vlaamse top 20 mee.
Slechts in 1960 kwam ze er in voor 2 maand met "Valentino".
Connie Froboess coverde deze song in het Duits (Lippenstift am jacket) en het werd een groot succes in Duitsland. Op Radio Luxemburg werd dit plaatje grijs gedraaid.

Tot op vandaag treedt Connie Francis nog op en met veel succes. Ze is ondertussen meer dan 70 jaar.

Onder de video een youtube video  van "Lippenstift am jacket " door Connie Froboess.

HIERONDER CONNIE FRANCIS MET LIPSTICK ON YOUR COLLAR.

1959. Dit was dus het jaar waarin ik zeer ijverig aan het studeren was om gitarist te worden.
Ik deed dit aan de hand van een schriftelijke gitaarcursus: de KLAVAR methode.
Deze was van oorsprong Zweeds en uitgegeven in Nederland en door The International School hier in Vlaanderen verkocht.
Al mijn vrije tijd ging hierin op en het vlotte tamelijk goed.

De methode bestond hierin dat men de akkoorden van een liedje leerde maar ook, terzelfdertijd , het liedje SOLO leerde spelen op de gitaar.
Op een tekening van de hals van de gitaar werd aangeduid op welke snaar men moest aanslaan en in welk vak men moest aanslaan. Op deze manier kon men dus, na veel oefenen, de melodie van het voorgeschreven liedje op de gitaar spelen. Voor de akkoorden werd dezelfde methode gevolgd.
Deze manier van werken wordt nu algemeen gebruikt in de miljoenen tabs (tabulature) die men op internet kan vinden. In 59 bestond geen internet dus het was Klavar of niets voor mij.

Dit was mijn ding. De vele andere gitaristen in spe die ik kende leerden alleen akkoorden om de liedjes te begeleiden of  om zichzelf te begeleiden als ze ook  nog zongen.
En opeens hoorde ik op Radio Luxemburg de instrumentale hit SLEEPWALK van SANTO AND JOHNNY. Het waren 2 Amerikaanse broers van 21 en 18 jaar. De ene speelde Hawaiaanse gitaar (Steelguitar) en de andere begeleidde op hem elektrische ritmegitaar.  Er waren ook drums en bas aan toegevoegd.

Dit was nu eens een gitaarinstrumental waar ik niet genoeg kon van krijgen, maar hij was moeilijk en niet te vinden in de klavarcursus natuurlijk. Ook de steelguitar was een probleeem, dat kende ik niet.
We hadden thuis geen pick up en geen bandopnemer, dus mijn enige bronnen waren terug de radio en de juke boxen in de cafes alhoewel het nummer er niet veel in stak.
Het enige wat ik kon doen was dus dit liedje zo goed mogelijk trachten na te spelen op mijn klein solo-margarine gitaartje (zie mijn bericht van 11 dec 2008), en dat lukte maar een heel klein beetje.

De broers Santo and Johnny hadden met Sleepwalk hun eerste en enige millionseller. Nadien hebben we van hen niet veel meer gehoord, zeker niet in Europa.

Ze stonden eventjes in Vlaamse Top 20 in Januari 1960, maar bleven daar niet lang.
De legendarische  THE SHADOWS zouden enkele tijd daarna Sleepwalk in alle hitparades spelen.

The Shadoogies (mijn sixties coverband) spelen dit nummer vandaag ook nog op het podium en er staan  een aantal versies van Sleepwalk op Youtube. (Zie de versie van Galmaarden, 20 juli 2010, onder de video, in bijlage).

HIERONDER SANTO AND JOHNNY MET SLEEPWALK IN 1959. HET IS EEN LIVE UITVOERING IN DE STUDIO. ZEER GOED GESPEELD MAAR DE RITMEGITAAR ZIT VEEL  TE STIL IN DE MIX, DIT IS SPIJTIG WANT ZE SPEELT OOK EEN BELANGRIJKE ROL IN DE SONG.

1959. Eind van de jaren 50 waren er in Amerika veel zwarte groepen die een enorm succes hadden en dus grote concurrentie waren voor de blanke Rock 'n rollers. Hun songs waren dan ook veel authentieker en zij bleven min of meer trouw aan hun rythm and blues roots.
Een van die groepen die millionsellers afleverde was THE COASTERS

De groep werd gesticht in 1955 en ze woonden allemaal op de West coast in Los Angeles. Hun eerste millionseller ( in 1957) was SEARCHIN met op andere zijde van de plaat YOUNG BLOOD. Allebei de songs waren geschreven door JERRY LEIBER en MIKE STOLLER, jawel de hof-leveranciers van Elvis Presley. Hiermede werd nog maar eens bewezen dat rythm and blues ook wel een blanke zaak kon zijn.
Hun tweede millionseller kwam in 1958 : YAKETY YAK, opnieuw geschreven door Jerry Leiber en Mike Stoller.

1959 was een superjaar  voor de groep want ze hadden terug 2 millionsellers : CHARLIE BROWN en POISON IVY, weer al eens van Jerry Leiber en Mike Stoller.
Eerst in 59 kwamen The Coasters in de Vlaamse hitparade, eventjes, met Charlie Brown en ook met Poison Ivy.

Ik moet eerlijk zeggen dat geen enkele van de songs in 59 tot mij doorgedrongen is, wel later omdat van veel van hun songs covers werden gemaakt en ik hierdoor The Coasters heb leren kennen, met vertraging dus.
In 1995 bracht JERRY LEE LEWIS een prachtige CD uit met de titel : YOUNG BLOOD en een van de songs was dus "Young blood". Dit was een mooi nummer en na enig zoekwerk kwam ik natuurlijk terecht bij The Coasters en Jerry Leiber en Mike Stoller.

ONDER DE VIDEO, in bijlage, EEN MP3 VAN YOUNG BLOOD VAN JERRY LEE LEWIS UIT 1995.

HIERONDER THE COASTERS MET  VAN POISON IVY. GESPEELD OP EEN OUDE JUKE BOX.  GREAT.