Categorie: 1959

1959. Zoals reeds verschillende keren vermeld was Radio Luxemburg de grote bron voor mijn muzikale ontdekkingen. Dit waren eerst de Engelstalige uitzendingen, veelal 's avonds heel laat, maar op een bepaald moment hadden we ook Duitstalige programma's en later ook Nederlandstalige. Het kon dus niet meer op.

De zondagnamiddag, als ik niet mis ben, was er een groot verzoekplatenprogramma met CAMILLO FELGEN  en hij draaide zeer veel hits die in Duitsland gekend waren en een van die hits was MORGEN van ene IVO ROBIC. (Zie foto).
Hij was Joegoslaaf en geboren in 1927, dus reeds 32 jaar in 59 en hij had reeds een volledige muzikale carriere achter de rug, maar met  "Morgen" had hij zijn eerste millionseller en kwam zelfs tot nr 13 in US hitparade en dat betekende natuurlijk kassa.

Ik hoorde dit liedje graag, ook omdat er een mooie gitaarbegeleiding bij was die ik reeds rap kon meespelen want er waren maar een paar akkoorden en die had ik reeds geleerd.
Met Rock 'n roll had dit niets te maken maar Duitse liedjes waren wel heel populair hier in Vlaanderen , zeker na  Freddy Quinn.

Ivo robic stond dus wel degelijk in de Vlaamse top 20, bracht het zelfs tot nr 5 en vertoefde, zoals de bij de grote hits, liefst 7 maand in de Vlaamse hitparade.

HIERONDER IVO ROBIC MET MORGEN. EEN PLAYBACK UIT 1997 - HIJ WAS DAN AL 70 JAAR EN NOG STEEDS MET "ZWART" HAAR.

                           

1959. Zoals reeds nu en  dan vernoemd gaven ook de "Doo Whop" groepen een aanzet tot de Rock 'n roll midden de jaren vijftig.

De legendarische disk jockey ALAN FREED ( zie foto boven) was, als blanke, ooit begonnen met deze (zwarte) groepen te boeken voor zijn radioshows en kort daarop ook voor zijn theatershows. Ze werden op een bepaald moment dan "Rock 'n roll shows" genoemd, want Alan Freed beweerde dat hij de term had uitgevonden en dat hijzelf de eerste was die hem gebruikte in verband met muziek.
In de negerwijken betekende rock 'n rollen namelijk de liefde bedrijven.

Reeds in 1953 was er een Doo Whop groep die voor een millionseller zorgde, waarschijnlijk de eerste in dit genre. De groep noemde THE DRIFTERS. De song noemde MONEY HONEY.
De lead en -frontman van The Drifters was CLYDE MCPHATTER.(zie  1e foto onder deze tekst) 

Kort daarop moest Clyde naar het leger en de nieuwe leadzanger werd de legendarische BEN E. KING.(zie 2e foto)
The Drifters deden verder en in 1959 haalden ze een tweede millionseller met THERE GOES MY BABY. De song was geschreven door Ben E. King. Ben verliet echter  de groep in 1960 om solo artiest te worden.
Hier zien we 2 verbanden : "Money Honey" werd gecoverd door Elvis Presley, Cliff Richard and The Drifters dienden hun naam te veranderen in Cliff Richard and The Shadows om een proces te vermijden aangespannen door The Drifters wegens plagiaat.
In de sixties zullen we "The Drifters" maar ook "The shadows"  en "Cliff Richard" nog veel tegenkomen.

"There goes my baby" kwam in Vlaanderen niet veel aan bod en verscheen niet in de Vlaamse top 20. The Drifters kwamen er wel in met "Save the last dance for me" in 1961 en dan meteen voor 5 maanden lang.

ONDER  TWEE VOLGENDE FOTOS EEN AUDIO-VIDEO VAN THERE GOES MY BABY VAN THE DRIFTERS.

                      BEN E. KING

             CLYDE McPhatter

1959. De rythm and blues was een inspiratiebron voor de Rock 'n roll en een van de artiesten die met rythm and blues succes hadden in het Classic rocktijdperk was ene LLOYD PRICE.

Hij was geboren in 1933 en dus reeds 26 jaar in  1959, geen blanke en geen teeny bopper dus.
Hij kwam uit een muzikale familie en reeds jong had hij een eigen band en speelde zelfs trompet.
Hij was ook een goede zanger met een rauwe stem. Na zijn legerdienst vomde hij een heus orkest met 9 man, een beetje naar het voorbeeld van Fats Domino.  In 1952 schreef hij het nummer LAWDY, MISS CLAWDY en hij had zijn eerste millionseller te pakken.

Eerst in 1959 kwam zijn tweede millionseller : STAGGER LEE. Ook in  1959 volgde zijn derde millionseller I'M GONNA GET MARRIED en kort daarop kwam zijn echte  all time wereldhit, zijn vierde millionseller : PERSONALITY. Hij schreef meestal zelf zijn songs wel in samenwerking met Harold Logan, onbekend en wie weet iemand van zijn platenmaatschappij zoals we vroeger reeds zagen.
LLOYD PRICE stond in 59 met Stagger Lee voor 2 maand in de Vlaamse top 20 en Personality liefst 8 maand, onvoorstelbaar maar dat was zo in die tijd.

Bij mij thuis in de Knokstraat (Ik was 15 in 1959), in ex Cafe SEBASTOPOL, hoorde ik dus, zelfs bij het ontbijt voor dat ik met de fiets naar Aalter naar school reed, regelmatig een aantal hits op de radio : "Broken hearted melody" van Sarah Vaughn, "Personality" van Lloyd Price, "Marina" Rocco van Granata, "Dream lover" van Bobby Darin, later "A big hunk of love" van Elvis Presley,  enz... het kon dus niet meer op. Ik absorbeerde alles, begon de verschillende akkoorden te onderscheiden, vertaalde dat dan naar mijn gitaar, trachtte de teksten te begrijpen, leerde de liedjes zingen. Kortom de muzikant was in volle ontwikkeling en de muziek zou voor altijd een deel van mijn leven blijven.

HIERONDER LLOYD PRICE MET PERSONALITY, HET LIJKT LIVE , MAAR MEN WEET NOOIT MET DIE AMERIKAANSE TELEVISIE.         

1959. Sommige songs blijven voor eeuwig hangen en worden ook altijd maar weer opnieuw gespeeld en/of gecoverd.

Een dergelijke song is SEA CRUISE in 59 gezongen door ene FRANKIE FORD. Hij was geboren in 1940 in Louisiana en vormde in het middelbaar ook een groep en speelde op schoolfeesten, blijkbaar de ideale manier om later aan de bak te komen in de USA.

Hij was natuurlijk ook een mooie jongen.
In Vlaanderen haalde hij met Sea Cruise de top 20 niet, maar hij was dus wel te horen op Radio Luxemburg en , zoals reeds gezegd, het liedje was een blijver en zeer herkenbaar.
Johnny Rivers  (zie foto) haalde de Vlaamse Top 20 wel met Sea Cruise maar dan wel in 1971, dus 12 jaar na datum. Hij stond in juni 71 op nr 10 en bleef  10 weken hangen in de top 20.

Wel een zeer aangename verrassing waarschijnlijk voor Frankie Ford waar ik sindsdien niets meer van gehoord heb. Dus "A one hit wonder" ? Waarschijnlijk wel.

Zeer veel DJ's en ontelbare covergroepen halen dit liedje uit de koelkast als er ambiance moet gecreerd worden.

HIERONDER EEN AUDIO UITVOERING VAN SEA CRUISE. PRACHTIGE  SCHEURENDE SAXOFOONS EN EEN BAS OM U TEGEN TE ZEGGEN. ZIJN STEM IS OOK OK. CLASSIC ROCK 'N ROLL OP ZIJN BEST.

1959. De meeste millionsellers werden gescoord door Amerikanen en hier en daar ook een Brit , maar in het vaste land Europa kwam dit minder voor. Een van de uitzonderingen was FREDDY QUINN.
Hij scoorde in 1959 zijn derde millionseller op rij met de titelsong van zijn film DIE GITARRE UND DAS MEER.
Zijn stem was effenaf prachtig en zeker in Vlaanderen konden we niet genoeg van hem krijgen.
Hij kwam tot nummer 2 in de Vlaamse top 20 en verbleef daar, net zoals veel  anderen in die tijd liefst 8 maand.

Zijn platenfirma vermelde in zijn biografie dat Freddy vroeger effectief zeeman was geweest, maar lezers van mijn blog hebben er mij attent op gemaakt dat hij nooit op een schip gevaren zou hebben. Zo zie je maar dat een blog nog de waarheid aan het licht brengt ook.

In ieder geval Freddy was te zien in zeemansfilms en men zou gezworen hebben dat hij niets anders had gedaan als varen terwijl hij zong of omgekeerd. Het was dus , net zoals Cliff Richard, een tijd later, Elvis achterna met een hele reeks muzikale films.

HIERONDER DE AUDIOVERSIE VAN DIE GITARRE UND DAS MEER VAN FREDDY QUINN. ER WAS EEN MOOIE GITAARPARTIJ IN DE SONG EN DAT STOND MIJ AAN.
IK WAS TENSLOTTE, DACHT IK TOCH, EEN GITARIST IN WORDING. 

1959. Elvis Presley  scoorde in 1959 terug 2 millionsellers waar de tieners niet gevoeg van konden krijgen. Het bleef goede CLASSIC ROCK 'N ROLL want eerst tijdens en na zijn legerdienst in Duitsland zou zijn muziek gaan veranderen en met hem zou gans Amerika en dus ook gans de wereld zachter worden met natuurlijk als gevolg de vervlakking.

Zijn twee millionsellers in 1959 waren A FOOL SUCH AS I en , voor mij, het fantastische A BIG HUNK OF LOVE.

Deze laatste  song was liefst zijn 24e millionseller en het was tevens, achteraf gezien, een beetje zijn afscheid van het genre dat hij gestart was enkele jaren geleden.
De gitaren gieren (Scotty Moore), de bas is prachtig, de drums donderen, zijn stem is vlijmscherp, de piano speelt een bluesy partij, de Jordanaires steunen het geheel met hun 4 stemmige backing waarvan 1 een grafstem had.  Effenaf formidabel en nadien nooit meer gehoord.

Opnieuw stond ik te luisteren bij de autoscooter en naar de Wurlitzer Juke box op de kermis en dan ook reeds in een aantal cafes in Ruiselede waar de eerste jukeboxen ondertussen verschenen waren.

Elvis stond in de Vlaamse top 20 in 59 en dit gedurende 4 maand, dus hij was zeker niet alleen te beluisteren op radio Luxemburg.
Ik zou deze muziek ooit spelen, dat wist ik wel zeker.

0nder de video een audio-video van Jerry Marvin, Uw dienaar. Dit is dus mijn versie van deze prachtige song, als "A one man band".

HIERONDER EEN AUDIO VERSIE VAN A BIG HUNK OF LOVE DOOR ELVIS PRESLEY.
TUSSENDOOR WORDEN FOTOS EN OPNAMEN VAN OPTREDENS GETOOND WAARIN ELVIS DE SONG ZINGT. LUISTER NAAR DE MUZIEK EN DE ZANG. BETERE ROCK' N ROLL KAN NIET.

1959. Met de enorme Rock 'n Roll omwenteling in de USA kon het  niet anders of hier, in Europa, moest er ook iets bewegen. In Engeland was er zeer veel belangsteliing voor deze nieuwe muziek, JERRY LEE LEWIS, ELVIS en de andere rockers waren er zeer populair maar Jerry was uit het land gezet door de moraalridders, en eerst waren het Skiffle groups die een soort muziek speelden die aanleunde bij de rock.
Deze skiffle was slechts een beetje elektrisch en had veel succes. Lonnie Donnegan was een bekende naam maar de vele gitaristen die aanvankelijk deze skiffle speelden wilden rap klinken zoals de Amerikaanse rockers.

HANK MARVIN en BRUCE WELCH waren zulke skiffle muzikanten en ze hielden zich op in de 2 I'S coffee bar in SOHO in Londen. Ze hadden een groep en Hank speelde sologitaar en Bruce ritmegitaar.  De basis van hun groep was  meerstemmig vokaal. Ze leerden HARRY ROGER WEBB kennen in de coffeebar en besloten samen te werken.  Harry noemde zichzelf als zanger CLIFF RICHARD. Als bassist werd JETT HARRIS aangetrokken en als drummer TONY MEEHAN. De naam van de groep werd CLIFF RICHARD AND THE DRIFTERS.

Ze kregen een platenkontrakt en hun eerste grote hit werd MOVE IT, geen millionseller maar ze geraakten bekend en kregen TV optredens en gingen op tournee met THE KALIN TWINS (When). Cliff kreeg een rol in film SERIOUS CHARGE en hiermee kwam de doorbraak. 
Later  meer hierover.

De Amerikaanse Drifters, die grote hits scoorden ook in Europa,  wilden dat Cliff and the Drifters hun naam veranderden om verwarring te voorkomen. De naam werd dan ook CLIFF RICHARD AND THE SHADOWS.

Cliff geraakte in 1959 niet in de Vlaamse top 20 met" Move it", maar dat zou rap erna wel veranderen.
Van oktober 1959 tot januari 1991 is hij er niet meer uit geweest. Ook The Shadows hadden daarna met hun instrumentals zeer veel hits inVlaanderen.

Onder de video vind je een audio-video van Jerry Marvin, Uw dienaar met een cover van MOVE IT.

HIERONDER  CLIFF RICHARD AND THE SHADOWS MET MOVE IT.  EEN LIVE UITVOERING VOOR TV.  EEN ECHTE ROCKER - TOT OP VANDAAG NOG VEEL GECOVERD.

                   

1959. Cliff Richard, was geboren als  Harry Roger Webb, in India in 1940.  Na de terugkeer naar Engeland werd Cliff bediende en leerde hij gitaar spelen en hij zong rock 'n roll met als lichtende voorbeelden Elvis Presley en Jerry Lee Lewis..  Hij was een van de vele would -be sterren die in Londen in de beroemde 2 I's coffeebar nu en dan optraden en hoopten op een bepaalde dag iemand te ontmoeten die hen een kans gaf. Hij stichtte de groep The Drifters met een bepaalde bezetting maar na verloop van tijd waren The Shadows de leden van de groep. Dus Cliff Richard, Hank Marvin, Bruce Welch, Tony Meehan en Jett Harris versierden een platencontract en hadden veel succes met MOVE IT.

Living doll was een echte  soft rock song. Kort daarop verscheen Cliff in de film Serious charge, een film over jeugddeliquentie, iets zoals High School Confidential met Jerry lee Lewis, en hij zong in de film de song LIVING DOLL.
Deze song met begeleiding door The Shadows werd zijn eerste millionseller en was de echte doorbraak voor The Shadows met hun beroemde gitaarsound, en met op sologitaar Hank Marvin met zijn  legendarische rode Stratocaster gitaar.

Zowel Cliff apart en met The Shadows en The Shadows, later apart, zouden vanaf nu alle hitparades gaan beheersen voor de komende jaren. In Europa en zeker In Nederland en Belgie zouden ze op bepaalde momenten Elvis Presley verdrijven van de top en de vraag werd regelmatig gesteld wie nu eigenlijk het meeste succes had Cliff of Elvis.

Cliff Richard and The Shadows stonden  in 59 in de Vlaamse Top 20 en dat gedurende 3 maand. Nu was ik zeker dat ik gitarist  worden zou, ik wilde zo spelen en ook zingen alhoewel ik besefte dat het niet gemakkelijk zou zijn, maar moeilijk gaat ook.

HIERONDER CLIFF RICHARD AND THE SHADOWS MET LIVING DOLL. HET IS EEN LATERE LIVE UITVOERING MET  HANK MARVIN . OOK DE BAS IS ZEER SPECIAAL. DE TYPISCHE STEM VAN CLIFF IS UNIEK.

1959. Vandaag hebben we het over een zeer getalenteerde maar controversiele Sologitarist  : LINK WRAY. Hij was geboren in 1930 in North Carolina  en dus in 1959 reeds 29 jaar, dus OUD voor de teeny boppers van die tijd.
Hij leerde reeds vroeg gitaar spelen en was, zoals iedereen, beinvloed door de country music en de blues muzikanten van het zuiden van de USA. Zijn familie was als een commune avant la lettre : ze
leefden allemaal samen met een 30 tal familieleden  en anderen op dezelfde farm.
Zijn eerste groep vormde hij in 1942, dus hij was slechts 12 jaar en ze speelden alles wat dan populair was.

Later kwam hij als soldaat in de Koreaanse oorlog terecht en hij kreeg er tuberculose. Hij vertoefde hierdoor een jaar in een militair hospitaal.
Hij speelde verder en na zijn genezing geraakte hij aan een platencontract en nam RUMBLE op, dat hij zelf schreef, weliswaar met assisentie van ene Milt Grant, waarschijnlijk weer een truuk om hem wat royalties af te snoepen.De opname zou doorgegaan zijn in 1954 en bleef goed verkopen zo dat er in 1958 een miljoen van over de toonbank waren gegaan. Gedurende de periode 1954 - 1958 was hij, hij volgens bronnen, VERDWENEN, om terug op het toneel te verschijnen in 59. Hij had dan , naast veel andere, RAWHIDE, geschreven, nam het op het werd zijn tweede millionseller.

In 1971 nam hij een langspeler op met hoofdzakelijk familieleden als muzikanten en allemaal songs geschreven door hemzelf. Het werd een groot succes maar er kwamen geen echte follows ups meer.
Alleszins een bizzare figuur, die blijkbaar ook wel een glaasje lustte maar ook veel studiowerk gedaan heeft bij zeer veel Amerikaanse vedetten.

In 59 heb ik niets van Link Wray gehoord, maar in maart 1978 stond hij samen met Robert Gordon in de Vlaamse top 20 op 10e plaats en hij bleef er 7 weken met het nummer "Red Hot". Zijn gitaarspel vond ik dan super. "Red hot" was oorspronkelijk opgenomen op Sun Records  in Memphis door Billy Lee Riley met de jonge Jerry Lee Lewis aan de piano. Je ziet maar, het muziekwereldje is niet zo groot.

ONDER DE VIDEO KRIJGT U  IN BIJLAGE EEN MP3 VAN RUMBLE VAN LINK WRAY. Niet te geloven dat dit uit 1953 zou dateren, nietwaar Jimmy Hendrix?

HIERONDER EEN AUDIO VERSIE VAN RAWHIDE DOOR LINK WRAY AND HIS RAY MAN. HOOR IK HIER GUITAR BOOGIE EN SHADOOGIE VAN THE SHADOWS DOOR ?