Categorie: 1960

1960. Een aantal zwarte zangers hadden veel succes in de States (zie vroeger in deze blog) en werden ook uitgebracht in Europa en hadden ook veel succes. Ze brachten allemaal Rythm and blues achtige muziek. De blanke rockers hoorden dus iedere dag hun voorbeelden op de radio en zagen ze op TV.

Zulk een zanger was JIMMY JONES. Hij slaagde erin met liefst 2 millionsellers uit te pakken in 1960, namelijk HANDY MAN en GOOD TIMIN'.
Dit waren mooie nummers en ze werden gezongen met een hoge falsetto stem.

Jimmy was geboren in 1937 in Alabama en dus in 1960, 22 jaar.
Hij schreef" Handy man" samen met Otis Blackwell, een leverancier voor vele bekende rockers, ook voor Elvis.
Deze songs waren veel te horen op de radio en ze zaten ook bijna overal in de juke boxen.
Beide songs verschenen eventjes in de Vlaamse top 20 in augustus 1960, maar waren rap weer verdwenen. 

Later heeft  Jimmy geen millionsellers meer gemaakt, spijtig want ik hoorde hem graag.
In mijn Wurlitzer juke box zitten allebei de nummers en ik speel ze nog nu en dan, en iedere keer moet ik vaststellen dat dit mooie muziek is en blijft.

Onder de video vindt je het adres voor youtube video van "Good timin". Gewoon op tikken.

HIERONDER JIMMY JONES MET HANDY MAN. EEN VIDEO MET PLAYBACK. KIJK NAAR DE BEWEGINGEN VAN JIMMY, DIT ZOU JE KUNNEN ZIEN ALS EEN VOORBODE VAN DE TWIST. WIE WEET?       

1960.  We hadden het hier  reeds vroeger over BOBBY DARIN.

  Hij was een zeer veelzijdig jong artiest. Hij was mee met de Rock n' roll  maar hij kon ook de traditonals zingen op een originele  manier en dus een mix maken van crooners music en rock 'n roll. Een mooi voorbeeld was de balllad van Charles Trenet (zie foto), de Fransman, LA MER, hij vormde het om tot een swing nummer dat Frank Sinatra jaloers maakte.

 Het werd een millionseller, zijn vijfde en het bewees dat sommige jonge rock 'n roll goden veel meer in hun mars hadden dan veel gevestigde waarden.
Hij stond, verbazingwekkend, in april 1960 eventjes in de Vlaamse top 20.

HIERONDER BEYOND THE  SEA, LIVE GEZONGEN DOOR BOBBY DARIN, DE SONG DATEERT UIT 1945 EN DE ENGELSE WOORDEN WERDEN GESCHREVEN IN 1959.

BOBBY ZINGT DIT ZO RELAX EN OP EEN ONNAVOLGBARE MANIER. SPIJTIG DAT DE VIDEO VROEGTIJDIG AFGEBROKEN WORDT.

1960. Over DUANE EDDY  hebben hier  vroeger al bericht en in 1960 had hijn zijn tweede millionseller : BECAUSE THEY'RE YOUNG, de titelsong van de gelijknamige film. Hij trad ook op in de film.

Hij bleef zijn sound getrouw en het was mooi. Zijn melodien speelde hij op de zware snaren van de gitaar daar waar de meeste rockgitaristen de hogere snaren gebruikten en veelal een snerpend en zelfs soms huilend geluid lieten horen in hun solos. The Shadows zouden later ook zeer mooie melodien spelen maar zij speelden altijd op de alle snaren, dus zowel hoog als laag.

Duane Eddy kwam in 1960 niet voor in de Vlaamse Top 20, wel in 61, 4 maanden  zelfs met het nummer PEPE. In 1980, dus 20 jaar na datum, stond hij wel in de Vlaamse top 20 met "Because they're young", kort weliswaar.

Dit kwam door het feit dat Guy Deprez dit nummer gekozen had als tune voor zijn radioprogramma De Prehistorie. Duane zal hier zeker blij mee geweest zijn.

HIERONDER EEN AUDIO - VIDEO MET FOTOS.  DUANE EDDY MET BECAUSE THEY'RE YOUNG. FANTASTISCHE KLANK. MOEILIJK TE EVENAREN.

1960. Er waren dus in Amerika veel rockers opgestaan, velen hadden tamelijk succesvolle platen gemaakt, doch slechts enkelen slaagden erin millionsellers voort te brengen.

 JOHNNY BURNETTE, een bokskampioen toen hij teenager was, en geboren in Memphis in 1934, dus 26 jaar in 1960, slaagde erin twee millionsellers te maken in 1960 : DREAMING en YOU'RE SIXTEEN.
Naast zijn boksen vormde hij in 1955 zijn eigen groep en na wat plaatselijk te hebben opgetreden, gingen ze naar Californie, kwamen op TV en werden geboekt voor een tournee in Zuid Amerika.

Bij hun terugkomst hadden ze een platencontract en maakten enkele nummers zonder succes. Als bokskampioen kwam hij soms in gevechten terecht en  hij liet zich met zijn broers zeker niet doen.
Dan begon Johnny zelf songs te schrijven samen zijn broer en vormde een nieuw trio. Zij schreven songs voor Ricky Nelson waarvan er zelfs 3 millionsellers werden. Uiteindelijk kwam hij bij de platenmaatschappij Liberty terecht en algauw had hijn zijn eerste millionseller : "Dreaming".
Zijn echte doorbraak kwam er na een optreden in de American band stand van Dick Clark, met "You're sixteen".

Zoals ik reeds vermeld heb gingen we iedere weekend naar de Cinema MAJESTIC  in Ruiselede en Remi Soetaert, dus de vader van zangeres Anneke Soetaert, speelde ook muziek en onder andere "You're sixteen" van Johnny Burnette. Ik was iedere keer een aandachtige luisteraar, zowel voor het begin van de vertoning, tijdens de pauze en na de vertoning.

Johnny kwam, spijtig genoeg, niet in de Vlaamse top 20 en later ook niet meer.

HIERONDER EEN LIVE VIDEO VAN YOU'RE SIXTEEN DOOR JOHNNY BURNETTE.
HET LIJKT DUS LIVE MAAR HET IS ZO GOED DAT IK EEN BEETJE TWIJFEL OF HET WEL VOLLEDIG LIVE IS . IN IEDER GEVAL MOOIE MUZIEK.

1960.Er zijn hier inderdaad  nog niet zo veel vrouwen vermeld in mijn blog.

 Wel, in 1960 had ene ANITA BRYANT maar liefst 3 millionsellers na mekaar : IN MY LITTLE CORNER IN THE WORLD, TILL THERE WAS YOU en.... PAPER ROSES. Dat kennen we zul je zeggen. Inderdaad want het werd later gecoverd door , denk ik, Mary Osmond.

Anita was geboren in Oklahoma  in 1940 en was dus 20 jaar in 1960. Reeds met negen jaar won ze een talentenjacht. Ze werd ook Miss Oklahoma in 57 en in 58 was ze tweede in de Miss America verkiezing. Hierdoor kon ze optreden in New York en geraakte ze aan een platencontact.
Het  vevolg was dus een resem millionsellers.
Ze had een mooie stem en kon wedijveren met Connie Francis.

In de Vlaamse top 20 is ze in 60 niet terug te vinden, wel eventjes in 61 met het nummer "Wonderland by night". Later vind ik, geen millionsellers meer van haar terug. 

HIERONDER ANITA BRYANT MET PAPER ROSES, EEN AUDIO-VIDEO. DIT NUMMER WERD TAMELIJK VEEL GEDRAAID OP DE RADIO IN 1960.        

1960. Het valt op hoe weinig vrouwen we tegenkomen in de deze muziekblog.

Een uitzondering op de regel is BRENDA LEE. Ze was geboren in Atlanta, Georgie in  1944 en dus 16 jaar in 1960. Ze was opgegroeid in Nashville en won  op haar zesde reeds een zangwedstrijd.
De country star Red Foley hoorde haar zingen en ze kwam reeds op TV in 1956, amper 12 jaar.
Haar eerste plaat was "Jambalaya" in 56, de hit van Hank Williams. Dan ging het rap en ze kwam in The American Band stand van Dick Clark. In 1958 had ze haar eerste millionseller met ROCKIN AROUND THE CHRISTMAS TREE. Haar tweede millionseller was in 1960 SWEET NOTHIN'S.

Ze deed een tournee door Europa en dan kwam haar derde millionseller, de wereldhit : I'M SORRY, ook in 1960.

Dit nummer was 3 weken nummer 1 in de states en zou 23 weken in de hitparade staan.
Niet slecht voor een 16 jarige, met een prachtige stem.
Brenda haalde de nummer 2 in de Vlaamse top 20 en bleef, niet te verwonderen, 6 maand in de top 20 staan.
Dit nummer was de absolute juke box favoriet  en dat voor vele jaren. Als men moe gedanst was op de rockers dan werd gegarandeerd "I'm sorry" opgelegd.

HIERONDER I'M SORRY DOOR BRENDA LEE.  EEN VIDEO MET PLAYBACK MAAR MET PUBLIEK. HET BLIJFT MOOI EN ONZE JEUGD PASSEERT VOOR ONZE OGEN.

        

1960. Elvis was begin 59 in het leger gegaan en afgevoerd naar Duitsland. Hij kwam in 1960 terug en zijn  eerste TV show was de Frank Sinatra show waarin onze rocker dus optrad in smoking. (zie vroeger in deze blog).
Wanneer hij naar het leger vertrok zaten zijn 2 muzikanten dus zonder werk : Scotty Moore, zijn gitarist en BILL BLACK zijn basspeler. Bill was geboren in Memphis in 1926 en dus in 1960 reeds 34 jaar, geen teenybopper dus.

Bill en Scott waren bij Elvis gekomen in de Sun studios in Memphis rond 56 op vraag van Sam Phillips en ze hadden op al zijn platen meegespeeld, uitgebreide tournees gemaakt en in Elvis' films opgetreden.
Bill besloot dan ook zijn eigen groep te vormen, anders zat hij zonder werk,  en hij kon een beetje  teren op zijn bekendheid die hij had langs Elvis om. De naam van de groep werd eenvoudig  BILL BLACK AND HIS COMBO. Het werd algauw "Bill black's combo".

Ze speelden instrumentale rock 'n roll, een beetje naar het voorbeeld van "Johnny and the Hurricanes".
Het werd een onmiddellijk succes en in 59 had hij zijn eerste millionseller met het nummer SMOKIE.
1960 was echter een berejaar met maar liefst 3 millionsellers : WHITE SILVER SANDS, JOSEPHINE (niet van Fats Domino) en DON'T BE CRUEL. Juist, dit was de millionseller van Elvis Presley een tijd daarvoor.
Bill is vroeg gestorven aan de gevolgen van een hersentumor in 1964, een spijtige zaak voor de jonge Rock 'n roll.

 Alhoewel ik mij herinner dat Bill Black's Combo zeer regelmatig op de radio te horen was met verschillende songs heb ik hem niet terug gevonden in de Vlaamse top 20. Spijtig.

HIERONDER EEN AUDIO-VIDEO VAN DON'T BE CRUEL.   ZEER GOEDE MUZIEK.

1960. Gisteren hadden we het over de monsterhit APACHE die de GITAAR - instrumentale invasie in Europa en ook wel een beetje in de USA inluidde. (bv met The Ventures).
The Shadows waren dus top of the bill in Europa maar er kwam plots een probleem en dat was de USA.

Normaal gezien moest hun hit eveneens  scoren in de USA maar dat ging niet door.
Een Zweed Jorgen Ingmann stelde zijn platenfirma voor "Apache", gecoverd door hemzelf , ook uit te brengen in de USA. Aldus geschiedde en hij stond al vlug op nr 2 in de hitparade in de USA en zelfs nr 1 in Canada. (Ik heb deze versie niet gevonden. Kan iemand mij dit als mp3 sturen? Dit zou me plezier doen.)

Spijtig voor The Shadows natuurlijk, maar net zoals Cliff Richard, kwamen ze daardoor niet van de grond in de States en het zou later ook nooit echt lukken om daar ook daar nog door te breken.
Deze Jorgen Ingmann komen we, als ik me niet vergis, later terug tegen in 1963 op het Eurovisiesongfestival, waar hij gitaar speelde in het duo GRETHE & JORGEN INGMANN, met het nummer DANSEVISE.

Een tweede punt is de fantastische klank van Apache en de latere nummers van The Shadows.
Tot dan toe hadden de gitaristen niet zo veel gedaan aan de klank, en buiten wat reverb en galm was er niet veel effect te horen, alhoewel een aantal gitaristen een aanzet gaven om de gitaar meer hemels te laten klinken.
We hadden de volgende :
Scotty Moore : de gitarist van Elvis Presley - echo
Duane Eddy : met zijn twangy guitar - reverb en vibrato op de zware snaren.
Buddy Holly : meer rock begeleiding maar ook mooi klinkende solos.
Chuck Berry : begin van distortion (vervorming).
Link Wray : dit was echte rockgitaar en de solos pasten perfect in de songs.
James Burton : de gitarist van Ricky Nelson met zijn Telecaster gitaar. Hij bracht een zeer mooi apart geluid dat wel het meest neigde naar de latere Shadows klank.

Hank Marvin, sologitarist van The Shadows, moet al deze mannen in gedachten gehad hebben toen hij aan het experimenteren was voor de opname van "Apache". Cliff Richard importeerde zelfs een (rode) Stratocaster rechtstreeks uit de Fender fabriek voor Hank.
James Burton vernoemt hij in interviews als zijn grootste voorbeeld.
Hank  gebruikte de Fender stratocaster met zeer dikke snaren (dus geen telecaster zoals James Burton), een VOX versterker AC30 en een echo-effectenbox met band. Veel anders was blijkbaar niet nodig, maar het klonk wel fantastisch, mede door zijn aparte manier van spelen. Later speelden The shadows ook op Burns gitaren. Dat voor later.
De volgende jaren zouden The Shadows niet meer weg te krijgen zijn uit de hitparades in gans de wereld.

Onder de video, in bijlage,  een mp3 van Quartermasters Store(s), de achterkant van Apache, de song die Norrie Paramor eerst zag als A kant. Eveneens zeer mooi.

HIERONDER EEN LIVE VIDEO VAN  THE SHADOWS MET APACHE TIJDENS HUN FINAL TOUR IN 2009. WAT EEN FANTASTISCHE MUZIEK. HET IS BIJNA NIET TE GELOVEN DAT WE DIT, DOOR DEZE MANNEN GESPEELD, WELLICHT NOOIT LIVE MEER ZULLEN HOREN.   

1960. Dit jaar was ik dus in juli 16 jaar en ik had St Gerolf in Aalter verlaten, er waren daar slechts 3 jaar moderne humaniora ingericht, en ik ging vanaf 1 september 1959 naar het PHTI in de Savaanstraat in Gent, waar ik zou blijven tot aan mijn twintigste.

Ik reed nog altijd met de fiets van Ruiselede naar Aalter, nam daar de stoptrein naar Gent Sint Pieters, en dan was het nog een half uur te voet naar de Savaanstraat.
Ik had dus nu 2 maal een half uur om liedjes te neurien of zelf stil te zingen, gedurende de fietsrit en het half uur marcheren, 's avonds was het hetzelfde scenario natuurlijk.
In mijn vrije uren was het allemaal muziek en stilaan begon ik de gitaar goed te beheersen en kon ik alle akkoorden spelen, mezelf bij het zingen begeleiden, maar ook reeds enkele simpele maar ook  moeilijkere solos spelen.

Cliff Richard and The Shadows waren mijn lichtende voorbeelden en in het bijzonder Living doll was mijn favoriete nummer. De gitaarsolo bij dit nummer was mijn dagelijks studie-object , maar ik had geen KLAVAR tabs ervan  en moest dus alles op het gehoor naspelen en dat lukte een beetje maar het kon toch zeer veel beter. 

En op een dag hoorde ik plots  : APACHE door THE SHADOWS, aankondigen op de radio.
Dit was meteen een donderslag bij klaarlichte dag. Dit was mooi en ik deed nadien alles om deze song zoveel mogelijk te horen (we hadden thuis geen platenspeler) en ik begon natuurlijk ook onmiddellijk te oefenen om hem te kunnen naspelen.

The Shadows waren dus ookvoor zichzelf begonnen. Ze hadden in hun prillere jeugd  enkele gezongen nummers opgenomen, maar dan kwam een zekere JERRY LORDAN hen een instrumentaal nummertje voorspelen op de ukelele  : "Apache". The  Shadows : Hank Marvin, Bruce Welch, Jett harris en Tony Meeham vonden dit nummer fantastisch maar producer en orkestleider van de platenmaatschappij, Norrie Paramor, had een ander instrumentaal nummer voor hen uitgekozen voor hun eerste instrumentale plaat : een legersong QUARTERMASTERS STORES.(zie morgen)

The Shadows vonden "Apache" veel beter en wilden dit als A kant.

De compromis bestond erin dat Norrie Paramor de beide liedjes, als ze af waren, zou voorleggen aan zijn dochters en hun keuze zou de A kant worden. Aldus geschiedde en het werd APACHE.

Deze plaat werd  zeer vlug een millionseller en hij stond in oktober 1960 op nr 6 in de Vlaamse Top 20 en ze zou er zes maand blijven staan.

Morgen : Waarom kwamen The Shadows niet aan de bak in de USA en waar kwam hun sound vandaan ?

In bijlage The Shadoogies, mijn covergroep, met Apache LIVE  in Galmaarden op 20 juli 2010.

HIERONDER APACHE VAN THE SHADOWS. EEN AUDIO - VIDEO MET PLAYBACK MAAR MET  DE FANTASTISCHE SHADOWS KLANK EN MET DE 4 ORIGINELE LEDEN VAN THE SHADOWS.  OPGENOMEN IN DE ABBEY ROAD STUDIOS IN LONDON WAAR LATER OOK THE BEATLES ALLES ZOUDEN OPNEMEN.

1960. Zoals reeds gemeld waren de The Drifters Amerikanen en geen Engelsen die speelden bij Cliff Richard. Deze Engelse Drifters dienden hun naam te veranderen en werden The Shadows.

The Drifters uit de USA waren gestart in 1954 als Doo Whop groep met Clyde McPhatter als leadzanger en hij werd later vervangen door de legendarische Ben E. King. (zie vroeger in deze blog).
In 1960 scoorden zijn hun derde millionseller met TRUE LOVE,TRUE LOVE  met aan de achterzijde : DANCE WITH ME.

Maar hun echte glorie moest nog komen : hun vierde millionseller, ook in 1960, was de monsterhit
SAVE THE LAST DANCE FOR ME. Dit nummer was geschreven door Jerome (doc) Pomus en Mort Shuman, hitleveranciers van Elvis Presley.

Dit nummer wordt vandaag nog zeer veel gespeeld door coverbands en door DJ's en is ook nog  te horen in duizenden coverversies, de een al mooier dan de andere.
In de BRT top 20 waren ze deze  keer mee in Vlaanderen  en "Save the last dance for me" stond er zelfs 5 maand in.

HIERONDER EEN LIVE VIDEO VAN SAVE THE LAST DANCE FOR ME, MET DE LEGENDARSICHE BEN.E KING. KORT NA 1960 VERLIET BEN E. KING DE GROEP VOOR EEN SOLOCARRIERE.