10 adviezen door moeders van drielingen.
1. Tellen is heel belangrijk. Alsjeblieft, kijk goed en tel van 1 tot 3. Als je maar 2 baby’s ziet, dan is er sprake van een tweeling. Als je kunt tellen tot 3 is er sprake van de zogenaamde drieling. Geen tweeling. Drie baby’s is geen tweeling! Sommigen van jullie lachen, maar ik kan jullie niet zeggen hoe vaak deze fout gecorrigeerd moet worden. Door volwassenen – niet door kinderen!
2. Complimenteer de moeder dat ze de mooiste drieling heeft die je ooit hebt gezien. Belangrijk is het om niet te beginnen met “zijn die drie een “echte” drieling?” Natuurlijk zijn ze dat, wat zouden ze anders zijn? Het zou vreemd zijn als ik met 3 poppen in de wagen rondwandel…
3. Voordat je over het geslacht begint kijk eerst eens naar de baby’s. Zijn ze gekleed in een blauwe of roze? Of allemaal hetzelfde? Soms dragen meisjes blauw, maar jongens dragen zelden roze. Het is natuurlijk prima om te vragen of het meisjes en/of jongens zijn – het is vreemder als je mij vertelt wat ze zijn.
4. Vraag normale dingen. Wij willen dat. Ik heb nog geen ontmoeting gehad met een moeder nog die niet wil praten over haar kinderen en haar zwangerschap. Vraag ons dingen als: “hoeveel weken was je toen je beviel?” Feliciteer diegenen van ons die een gehele tijd (36 weken met een drieling)de kinderen gedragen hebben. Alsjeblieft, alsjeblieft, alsjeblieft vraag niet of we een natuurlijke of een zwangerschap naar aanleiding van vruchtbaarheidsdrugs hadden. Het is onbeleefd en vervelend. Originele vragen zijn beter! “Wat zijn hun namen?” is een fatsoenlijke keuze. Natuurlijk complimenteer je altijd de naamkeuze.
5. Zeg niet dat de moeder haar handen vol heeft. Ze weet dat en ze hoorde dat ongeveer duizend keer. Het is niet origineel.
6. Als er andere kinderen bij zijn kunnen die ook van ons zijn. Soms is er alleen een drieling, maar andere soms hebben we oudere of jongere kinderen. Ook die horen dan, net als de drieling bij ons gezin.
7. Gelieve niet te vragen of we een bepaalde TV-show hebben gezien over een meerling. Meestal hebben we dat wel, maar vaak is een tv-show niet echt van toepassing op ons leven.
8. De enige keer wanneer het leuk is voor de moeder om over een andere tweeling / drieling te kletsen is als ze nauw verwant zijn aan jou of zeer goede vrienden zijn. We horen graag verhalen van de grootouders van een drieling – deels omdat het leuk is en deels omdat wij weten dat onze ouders opscheppen over mijn kids!
9. Zoals we allemaal van nature nieuwsgierig zijn naar de interactie is tussen de drieling. Elke baby is anders, hoe ze omgaan met elkaar, als ze zich bewust worden van elkaar en hoe ze dingen anders doen. Deze vragen zijn begrijpelijk en niet al te persoonlijk.
10. Ten slotte kijk ook naar de moeder. De vragen die je stelt zijn nieuw voor jou, maar dat ze zijn vaak niet voor ons. Ook wij hebben weleens haast. Als we een boodschap moeten doen en iedereen begint een gezellig praatje, dan kan dit weleens een hele tijd duren. We zijn slechts moeders die het wonder van 3 kinderen tegelijk mogen beleven en ondanks dit mooie wonder hebben ook wij weleens een slecht humeur.
