Alweer vroeg op stap.
Het is druk op de vaporetto's.
Venetianen én toeristen die met hun
valiezen op weg zijn naar de
Piazzale Roma.

Vandaag dus het Dogenpaleis bezocht.
Met mijn Venicecard hoefde ik gelukkig niet
in de rij aan te schuiven.
Het bezoek aan het Pallozo Ducale
is indrukwekkend.
( raadpleeg hiervoor de reisgidsen)

Vooral ook de zuilen aan de buitenkant
zijn een nadere beschouwing waard.

Vanaf het Piazzale Roma
lopen de toeristen als kuddedieren naar
San Marco en de Rialtobrug
en andersom.
Zij weten niet welke parel
( Cannaregio )
zij links laten liggen.

Hier ligt Venetië's productiefste schilder begraven.
Hij stierf berooid. Door zijn bescheiden afkomst behield
hij altijd sympathie voor de armen, en dat thema én
zijn religieuze hartstocht onderscheidde hem
van de anderen.

Vanavond
de wijk Cannaregio verkend.
De wijk waar Tintoretto gewoond en gewerkt heeft.
Een heel bijzondere sfeer in deze wijk.
Geen toerist te zien.
Eenzame kanalen...verwaarloosde huizen
en palazzo's.

Haasten
heeft geen zin, het
tempo en ritme wordt opgelegd
door de dienstregeling van de boten.

Voor vandaag hou ik het voor bekeken.
Morgen zal ik dan toch de San Marcobasiliek
en het Dogenpaleis bezoeken.
Ik heb mij tot nu toe bewust weggehouden van San Marco
en de Rialtobrug.

13.00uur.
Restaurantje aan het water
in de schaduw.
Een koude schotel en witte wijn.
Intussen glijdt het ' waterleven ' aan
mij voorbij.
Het lijkt wel of we hier allemaal samen
in één grote badkuip leven.
Toch een hele bijzondere ervaring.

Nu nog een cappuccino en een grappa
en onderweg naar mijn tijdelijk verblijf
zo'n heerlijk Venetiaans ijsje.

Daarna
met vaporetto 82 naar het eilandje
San Giorgio Maggiore.
De prachtige kerk ( alweer Palladio )
met werken van Tintoretto.

Maar ook de klokkentoren bezocht
met een fantastisch zicht op
Venetië en de lagune.

Een pater zat op een stoeltje in de lift
en nam steeds maximum 5 mensen mee
naar boven aan € 3 p.p.