Archief

Het Stazione Termini is een van de weinige succesvolle werken van na-oorlogse architectuur.
Het is er zeer druk en in en rond het station treft men allerlei mensen aan.

Zo zag ik twee bejaarde zwerfvrouwen die midden op het drukke stationsplein waren neergestreken met hun hele hebben en houwen. Elk hadden zij een rolwagen die afgeladen was met allerlei rommel.
Zich niets aantrekkend van de rest van de wereld zaten zijn hun potje te koken op een geïmproviseerd houtskoolvuurtje. 

De Galleria Borghese is gevestigd in een vroeg-17e-eeuws palazzina.
Tussen 1801 en 1809 werd de collectie beelden behoorlijk uitgedund, toen meer dan 500 werken aan Napoleon werden verkocht: deze staan nu in het Louvre in Parijs.

Er bleven echter fantastische sculpturen achter, waaronder een aantal van Bernini's beste werken, zoals David, Apollo en Daphne en Pluto en Persephone, maar ook Canova's beeld van Pauline, zus van Napoleon en vrouw van prins Camillo Borghese, die als Venus poseert.
In de Galleria hangen schilderijen van Italiaanse meesters - zoals Perugino, Rafaël, Botticelli, Caravaggio en Titiaan en nog veleanderen.

Toegang is strikt gelimiteerd tot 360 bezoekers per 2 uur. Reserveren via internet is dus aangeraden.
De bezoekers worden dus in blokken van 2 uur toegelaten. Het beste wat je kunt doen is eerst naar boven te gaan om de schilderijen te bekijken. De meesten blijven immers eerst beneden voor de beelden. Als deze ' massa ' dan naar boven komt kun jij op je gemak beneden de sculpturen bekijken.

In Rome zult u ook ontelbaar veel bedelaars tegenkomen. Kreupele oudjes, verminkten, maar ook jonge en gezonden, zigeunermeisjes met baby aan de borst enz...
U komt ze tegen op strategische plaatsen, bij de toeristische hotspots, aan elke kerkdeur, in de gangen van- en in de metro zelf.
Het is een donkere kant van Rome waar zoveel grandeur te zien is en uiteindelijk toch ook het centrum van de christelijke wereld.
Het is moeilijk om niets te geven, maar al zou je ook maar 10 cent aan elke bedelaar geven dan ben je aan het eind van de dag toch een klein kapitaaltje kwijt.
Dus ook hier: do as the Romans do, en negeer ze, hoe hard het ook lijkt.

Blikvanger van de Piazza Colonna is de 30 meter hoge Colonna di Marco Aurelio.
De bas-reliëfs op de zuil, die uit 180 dateert, illustreren de veldtochten van Marcus Aurelius tegen de Germaanse stammen en de Sarmaten.

Een wonderlijk monument waar ik met mijn verrekijkertje niet op uitgekeken raakte.

Moderne architectuur was tot voor een paar jaar een zeldzaam fenomeen in Rome.
Nu zijn er al verschillende bouwprojecten waarvan onder andere dit nieuwe museum voor de
Ara Pacis, een altaar uit de 9e eeuw v.Chr.

Hoewel niet de meest bekende vind ik de Fontana delle Tartarughe (Schildpadfontien) de mooiste van Rome. Deze, zich op de Piazza Mattei bevindende fontein, werd in 1585 ontworpen door Taddeo Landini en beeldt vier slanke jongelingen uit die vier dolfijnen ondersteunen. Uit de bekken van de dieren stroomt water in marmeren schelpen. De bronzen schildpadjes werden in de 16e eeuw toegevoegd, mogelijk door Bernini.