Archief

In de Santa Maria della Vittoriakerk staat Bernini's " Extase van de heilige Theresia " .
Alweer een meesterwerk van barokke beeldhouwkunst.

In de wirwar van keienstraatjes en-steegjes van het Joodse Getto ontdekte ik dit kleine atelier waar men gipsafgietsels maakt van bekende beelden.

Een van de gedenkwaardigste en indrukwekkendste gebouwen van Rome is het Pantheon.
Het is ook het best bewaard gebleven antieke bouwwerk van Rome. De herbestemming als kerk in 609 -oorspronkelijk was het Pantheon een tempel voor alle goden- redde het van de ondergang.
De inscriptie boven het portiek vermeldt dat staatsman Marcus Agrippa, schoonzoon van Augustus, het oorspronkelijke Pantheon in 27 v.Chr. liet bouwen ter ere van de overwinning op Antonius en Cleopatra in Actium. Agrippa's bouwwerk werd echter zwaar beschadigd tijdens een brand in 80 en compleet herbouwd door Hadrianus (117-138).
Het opvallendste gedeelte van het bouwwerk is de koepel, een perfecte halve bol en een symbool van pracht en harmonie dat een enorme invloed had op de architecten van de renaissance: Brunelleschi's kathedraal in Florence en Michelangelo's ontwerp voor de koepel van de Sint-Pieter zijn beide afgeleid van het Pantheon.
De cirkelvormige opening (oculus) in het midden is de enige bron van licht en kan zowel tijdens zonneschijn of regen spectaculaire effecten teweegbrengen.

Probeer het Pantheon zo vroeg mogelijk te bezoeken. Het is open om 08.30u en vrij toegankelijk. Door vroeg te gaan vermijdt u de drukte die vanaf 10.00u begint als de reisgidsen en schoolgroepen aankomen. Dit geldt eigenlijk voor alle bezienswaardigheden in Rome. Vanaf 11u wordt het een massaspektakel. Natuurlijk begrijp ik dat iedereen het recht heeft om al dat moois te bewonderen. Maar als ik de keuze heb kies ik voor rust en sereniteit. Dit verhoogt de intensiteit van de beleving.
Zo heb ik bijvoorbeeld geen goede herinnering aan het Vaticaans Museum. Maar daarover straks meer.

Probeer bij het Pantheon ook eens aan de achterkant te kijken. De impact van de tijd is daar duidelijk te zien. Brokstukken van de schitterende daklijst liggen daar gewoon op de grond te wachten op wie of wat ?  Nobody knows !

Het levendige Campo de' Fiori wordt gedomineerd door het standbeeld van Giordano Bruno.
Terecht kreeg deze priester en filosoof hier een eervolle plaats nadat hij in 1600 op deze plek op de brandstapel werd gezet.
Giordano Bruno werd beschuldigd van ketterij en schuldig bevonden aan vrijdenkendheid door te beweren dat de aarde niet het middelpunt van het universum was, maar rond de zon draaide.

Van dit bezoek had ik meer verwacht. Helaas zorgt de enorme belangstelling (zelfs nu in maart !) voor een overrompeling waardoor het onmogelijk is om alles rustig te bekijken.
Hoewel ik reeds een uur voor de opening aanwezig was stond er al een rij van een paar honderd mensen. Deze groeide gestaag aan tot enkele duizenden die van alle kanten kwamen aanstromen.
Eenmaal binnen wordt men bijna letterlijk door het volk ' meegedragen ' door de verschillende zalen.
De Lacoön kon ik gelukkig wel rustig bekijken, maar van de Stanze di Rafaello kon ik maar een glimp opvangen. Gidsen die met hun paraplu omhoog hun groepen leidden, schoolklassen die soms meer lawaai maakten dan aandachtig waren, kortom, geen aangenaam bezoek.
Natuurlijk krijgt men een indruk van de enorme grootsheid en rijkdom van het Vaticaan. Meterslange gangen waar elke vierkante centimeter bewerkt is met kunst. Ik iet mij dus maar meedrijven met de mensenstroom tot in de Sixtijnse Kapel.
Daar onder ' Michelangelo's hemel ' was het een enorm gedrum en door mij tegen de zijwanden te drukken lukte het mij toch om een half uurtje dit wereldberoemde plafond te bekijken.

De Sint Pieter en het Sint Pietersplein beschrijven is een quasi onmogelijke opdracht.
Ik beperk mij tot beelden die voor zichzelf spreken. Om indruk te krijgen van de omvang en rijkdom moet je er eigenlijk zelf geweest zijn.
Wel vermeld ik hier het prachtige beeldhouwwerk, de Pietà van Michelangelo, waar ik het geluk had dit in alle rust en stilte te kunnen bewonderen.
Mijn les geleerd aan het Vaticaans museum was ik nu wel de eerste om binnen te gaan en ook de eerste om de koepel te beklimmen.
Anderhalf uur later toen ik wegging stroomde het Sint-Pietersplein vol met groepen mensen.

De klim van 320 treden door de smalle gang rond de koepel wordt ruimschoots beloond door de schitterende uitzichten over het prachtige Rome.