zomaar
want we gaan een week op reis maar als ik terug ben zal ik weer tijd hebben om
hier mijn dingen te doen
allemaal vele groetjes sonja
zomaar
kinderhandOmdat ze gauw gevuld is
- het dons van een kwartel
is genoeg, een herfstblad in
de lente, een blauwe knikker
in de palm -
sprong plots iets donkerroods
hem in de ogen, een vingertop,
een snee van niets,
een net te snel langs
grote grassen strijken
en wat zich opent
is zijn ogenblik.
Het lichaam moet
gesloten blijven.
Zo was het hem beloofd.
Maar als de palm plots opengaat,
En aders even gapen,
Dan sluit een kramp
Hem in mijn hand
Totdat hij gilt.
Want bloeden doen we samen.
gedicht
Ogen zeggen het
oma en opa
gedicht

Kinderen is het mooiste van je leven.
Ze geven vreugde en zijn spontaan.
Tot dat ze uit zijn gevlogen.
Is er een beetje leven mee gegaan. Dan word je opa, oma.
Dat is ook heel fijn. En denk ik aan vroeger,
Ik zou ook nog wel kind willen zijn.
Maar de jaren zijn vervlogen.
Voor bij is die jonge tijd.
Maar ach wat kan het schelen.
Ik heb wel wat gekregen,
Maar ik ben nog niemand kwijt.

oma
optocht| Optocht | |
fier loop je toch bijna vooraan in de optocht de Palmpaasstok zo zorgzaam versierd kleurige crêpe repen pindaslingers wiegen onder de groene krans geurige buxus de brooddeeg haan knipoogt heel eigenwijs met zijn rozijnenoog jouw ogen stralen in de lentezon | |
gedichtOmdat ze gauw gevuld is
- het dons van een kwartel
is genoeg, een herfstblad in
de lente, een blauwe knikker
in de palm -
sprong plots iets donkerroods
hem in de ogen, een vingertop,
een snee van niets,
een net te snel langs
grote grassen strijken
en wat zich opent
is zijn ogenblik.
Het lichaam moet
gesloten blijven.
Zo was het hem beloofd.
Maar als de palm plots opengaat,
En aders even gapen,
Dan sluit een kramp
Hem in mijn hand
Totdat hij gilt.
Want bloeden doen we samen.
kind
opa
mijn opa is mijn beste vrind
op reis
REIS

kind
kjento
kjento
moederMoeder aarde
Een moeder van iedereen
Een moeder van geen een
Zij is ons huis,
Onze thuis
zo als we allen al vaak hebben verstaan
Kan je zonder een beetje zorg niet bestaan
Zonder iemand die van je houdt
Heb je ’t heel erg koud.
En we vergeten van tijd tot tijd
Ze bestaat al een eeuwigheid
Maar alleen met een wonder
Kunnen we ooit zonder
Ooit is het sprookje uit
En het vonnis luidt:
Dan is zij weg
En wij zitten met de pech
Maar wij denken keer op keer
Dan zijn wij er ook niet meer
Toch zijn er dan mensen
Die dan beter wensen
Die van met heel hun hart zullen hopen
Dat wij met ons vuil hun leven nu niet bekopen.
kinderen
Kinderen
gedichtje
kjento




