Maandag 17 november 2008
Droom van Marinelle
-het was jaarmarkt in de stad waar ik vroeger woonde,
-ik vertrok thuis met de fiets zonder mijn man iets te laten weten, hij sliep nog
-het was mijn oude fiets die ik als jong meisje had gekocht en die ik al een tijd niet meer in mijn bezit heb.
-ik stond aan een hoekhuis mij bekend en probeerde mijn man te bellen maar kende het telefoonnummer niet meer, en werd ongerust omdat hij van niets wist
-er stopte een grote slee met open dak, het was een vrouw die er mee reed en achterin zat een klein meisje in een weelderige jurk, ze zagen er rijkelijk uit, de vrouw kende ik ook van vroeger mijn werk (in het echt is zij een gewone vrouw die op een appartementje woont boven een garage en een kleindochter heeft)
-toen ze uitstapte gaf de vrouw een stenen huisje (een postuurtje aan mij)... ik zei dat ik er iemand heel blij mee zou maken, dat ik een kind kende dat niets had, toen ik dat zei voelde ik dat ik loog
-het huisje had een afgebroken stukje, was dus beschadigd... waarom ik het zo graag wou weet ik niet
-ik liep verder en kwam een ander bekende tegen, we liepen samen
verder met de fiets aan ons hand
-de vrouw moest in de boekenwinkel zijn, de winkel was heel donker en leek gesloten toch was het open,
-opeens bemerkte ik dat ik het beeldje (huisje) kwijt was,
-ik keerde alleen terug om het te zoeken en kwam aan een stand bij een jong meisje, vroeg haar of ze geen stenen huisje had gevonden
-ze zei ja maar ik kreeg het niet meer want ze had het weggezet om het te schenken aan een goed doel met de naam pas of paz
-ik maakte me druk en eiste het terug, er kwam woordenwisseling,
-toen stapten we naar haar moeder die bij de kapper zat, er zaten veel vrouwen mij onbekend...
-toen we de moeder het verhaal deden (zij was mij ook niet bekend) gaf zij haar dochter gelijk.
-ik was boos en dreigde, het meisje zou de spullen voor het goede doel overhandigen tijdens een groot evenement,
waar de rtl (franstalige tv) aanwezig zou zijn, ik dreigde dat ik zou verklaren dat ze sommige spullen onrechtmatig had gekregen en zou klacht indienen...
-ik kreeg het huisje terug
-toen was ik met mijn jongste kind in een grote zaal, waar de spullen voor het goede doel zouden worden overhandigd,
-mijn oudste kind liet me weten dat ze oude kinderboeken uit haar jeugd aan het doel had gegeven...
-toen ik daar met mijn jongste stond... kwamen het meisje en haar moeder langs ze droegen allebei zomerkleding
een hele korte broek en ... hun benen waren zwart als van negers terwijl hun gezicht blank was,
-het meisje wierp me een boze hoogmoedige blik en de moeder lachte vriendelijk...
-toen werd ik wakker
Antwoord van Diaspora:
In de stad heb je geleefd, gewoond en gewerkt, je hebt er zweet, bloed en tranen gekend, daarom was je daar.
Je droom heeft iets met het verleden daar staat de oude fiets voor, de auto staat voor toen en nu.
Het huisje ben jezelf en je wilt zo graag naar het kindzijn terug niet met moeilijkheden want je had het toen niet te best, maar wel naar een kindzijn waarin je weinig zorgen kent.
De woordenwisseling ging je aan met jezelf.
Als kind verlangde je naar een beetje waardering met wat je toen al deed maar je kreeg het niet, het kind willen zijn blijft in je droom een rol spelen.
Dat je over je kinderen hier droomt geeft weer dat je diep van binnen denkt dat je het niet goed hebt gedaan.
De kinderboeken geven hier weer dat een beste moeder was en bent.
De negerbenen laten zien dat je vreemd niet moet maar als ze zich goed gedragen je ze wel kunt accepteren.
-ik vertrok thuis met de fiets zonder mijn man iets te laten weten, hij sliep nog
-het was mijn oude fiets die ik als jong meisje had gekocht en die ik al een tijd niet meer in mijn bezit heb.
-ik stond aan een hoekhuis mij bekend en probeerde mijn man te bellen maar kende het telefoonnummer niet meer, en werd ongerust omdat hij van niets wist
-er stopte een grote slee met open dak, het was een vrouw die er mee reed en achterin zat een klein meisje in een weelderige jurk, ze zagen er rijkelijk uit, de vrouw kende ik ook van vroeger mijn werk (in het echt is zij een gewone vrouw die op een appartementje woont boven een garage en een kleindochter heeft)
-toen ze uitstapte gaf de vrouw een stenen huisje (een postuurtje aan mij)... ik zei dat ik er iemand heel blij mee zou maken, dat ik een kind kende dat niets had, toen ik dat zei voelde ik dat ik loog
-het huisje had een afgebroken stukje, was dus beschadigd... waarom ik het zo graag wou weet ik niet
-ik liep verder en kwam een ander bekende tegen, we liepen samen
verder met de fiets aan ons hand
-de vrouw moest in de boekenwinkel zijn, de winkel was heel donker en leek gesloten toch was het open,
-opeens bemerkte ik dat ik het beeldje (huisje) kwijt was,
-ik keerde alleen terug om het te zoeken en kwam aan een stand bij een jong meisje, vroeg haar of ze geen stenen huisje had gevonden
-ze zei ja maar ik kreeg het niet meer want ze had het weggezet om het te schenken aan een goed doel met de naam pas of paz
-ik maakte me druk en eiste het terug, er kwam woordenwisseling,
-toen stapten we naar haar moeder die bij de kapper zat, er zaten veel vrouwen mij onbekend...
-toen we de moeder het verhaal deden (zij was mij ook niet bekend) gaf zij haar dochter gelijk.
-ik was boos en dreigde, het meisje zou de spullen voor het goede doel overhandigen tijdens een groot evenement,
waar de rtl (franstalige tv) aanwezig zou zijn, ik dreigde dat ik zou verklaren dat ze sommige spullen onrechtmatig had gekregen en zou klacht indienen...
-ik kreeg het huisje terug
-toen was ik met mijn jongste kind in een grote zaal, waar de spullen voor het goede doel zouden worden overhandigd,
-mijn oudste kind liet me weten dat ze oude kinderboeken uit haar jeugd aan het doel had gegeven...
-toen ik daar met mijn jongste stond... kwamen het meisje en haar moeder langs ze droegen allebei zomerkleding
een hele korte broek en ... hun benen waren zwart als van negers terwijl hun gezicht blank was,
-het meisje wierp me een boze hoogmoedige blik en de moeder lachte vriendelijk...
-toen werd ik wakker
Antwoord van Diaspora:
In de stad heb je geleefd, gewoond en gewerkt, je hebt er zweet, bloed en tranen gekend, daarom was je daar.
Je droom heeft iets met het verleden daar staat de oude fiets voor, de auto staat voor toen en nu.
Het huisje ben jezelf en je wilt zo graag naar het kindzijn terug niet met moeilijkheden want je had het toen niet te best, maar wel naar een kindzijn waarin je weinig zorgen kent.
De woordenwisseling ging je aan met jezelf.
Als kind verlangde je naar een beetje waardering met wat je toen al deed maar je kreeg het niet, het kind willen zijn blijft in je droom een rol spelen.
Dat je over je kinderen hier droomt geeft weer dat je diep van binnen denkt dat je het niet goed hebt gedaan.
De kinderboeken geven hier weer dat een beste moeder was en bent.
De negerbenen laten zien dat je vreemd niet moet maar als ze zich goed gedragen je ze wel kunt accepteren.
©HVDiaspora
Geschreven door hartendame2 om 00:00
Reageer op dit bericht
5 reacties op dit bericht
Vriendelijke groetjes van Trucker_John
maandaggroetjes
WE KOMEN JE EEN FIJN WINTERS WEEKEND WENSEN
border=O>
Hallo, we komen je een fijn winters weekend wensen. Het is goed hier op je blog te vertoeven, ontek steeds iets anders, er is immers veel te lezen en te ontdekken. Lieve groeten en dikke winterknuffel. arlette en rudy
interessante verklaringen..
Pfffft! moeilijk zulle Diaspora! Niet mijn ding, hihihi! Ik zou denken over die negerbenen dat het genaturaliseerde "vreemden" zijn. Lieve groetjes enne......