Uit Jacob Hamel's album 1937
De koekoeksklok
Koekoek, koekoek, koekoek, koekoek
‘k Heb zo’n grappig klokje
’t Hangt in onze kamerhoek
En een vogel roept “Koekoek”
“Koekoek, koekoek, koekoek, koekoek.”
''n Vogel op een stokje.
Koekoek, koekoek, koekoek, koekoek
Roept hij alle uren
Soms wel minstens twaalf keer
En dan komt hij telkens weer
“Koekoek, koekoek, koekoek, koekoek.”
Om een hoekje gluren.
Koekoek, koekoek, koekoek, koekoek
‘k Vind het echt een pretje
En als hij het acht maal doet
Zegt hij dat ik slapen moet
“Koekoek, koekoek, koekoek, koekoek.”
Slapen in mijn bedje




