Naar de inhoud

Spreken met God

Sissi's getuigenis
akke.beakke.be
Francine Poncin

Archief

Donderdag 8 november 2012

Mijn kleindochter aan God

God heeft heel heel veel lichtjes, die lichtjes zijn wij. 
Maar wie niet Gods licht wil zijn, niet. 
God heeft alle mensen gemaakt en toch 
geloven ze het niet, dat vind ik erg. 

Ik wil zelf Gods licht zijn. Ook als is het 20 of 30 jaar dat ik leef, 
Hij luistert altijd naar mijn gebed. 
Ook mijn lieve mémé geeft veel liefde, 
zij is ook een licht van God. 
Mémé zorgt goed voor ons, 
net zoals God voor haar. 

Wel, weet je waarom ik in God geloof? 
Hij heeft de aarde geschapen. 
En de Bijbel is een goed bewijs, 
er staan wonderen van God in. 

En natuurlijk het Woord. 
Maar één ding vind ik niet leuk liegen, 
bedriegen, pijn, verdriet en oorlog. 

God heeft de aarde zo mooi geschapen 
en zoals het nu is, allemaal liegen, bedriegen, pijn en verdriet. 
Adam en Eva hebben iets is gedaan maar de duivel ook. 
De duivel heeft hun afgeleid. 
Nu hebben Adam en Eva gegeten van de boom 
van goed en kwaad. 

Heer, ik heb één goede vraag: 
Hoe is de duivel ontstaan? 
Heer, dank U dat ik hier mag zijn 
en dat het zo goed heb tegenover de arme mensen. 
Heer, ik blijf achter Israël staan. 
Zo, dit was mij verhaal en 
tot een volgende keer. Daaaag!
Graag geschreven.
Lisa Poncin, 8 jaar op datum 15 maart 2003

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Francine Poncin Verstraeten om 22:58 Reageer op dit bericht
Donderdag 8 november 2012

Manonke waar ben je

Mijn lieve kleine Manon, 

ik kijk naar buiten naar de mooie kleine wolkjes, 
ween en roep: "Manonke waar ben je? "
Ik probeer je ergens in een wolkje te zien, 
maar kan je nergens vinden. 

Het is maar een verlangen van mij, 
want je bent zo ver weg en toch zo dichtbij. J
e bent aan de overkant, ongrijpbaar, 
en toch dichtbij omdat je leeft in mijn hart.
Lieve Manon, wat mis ik je heel erg, 
en dat gemis zal nooit verdwijnen. 
Je plaats zal altijd leeg blijven. 
Ik hoor je nog zeggen: 

"Memeke, ik beloof dat ik alle weken ga bellen, 
en lieve Memeke, als wij hier zijn dan ben je toch niet alleen? "
Ik vond je mooie tekening die je nog voor mij maakte. 
Ik zie je nog al lachend rond de waspaal zwieren, 
juist oven mijn bloemen. 

Je stal daarmee de show bij je zusje en je nichtjes. 
Ik hoor je lief stemmetje boven de andere uit. 
Toen je vertrok: kusje, kusje, jullie handjes door het raam. 
Daaag Memeke, dat was het laatste, dat beeld, 
mijn lieve Manon, staat voor altijd in mijn geheugen gegrift. 

De andere dag, Manonke, toen je papa belde, stortte alles in.
Neen, dat kon niet. Toen ik in Frankrijk kwam 
en je daar zag liggen aan de machine, 
zo stil, zo gewond, werd van binnen verscheurd.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Francine Poncin Verstraeten om 22:47 Reageer op dit bericht
Donderdag 8 november 2012

Dank u Vader voor Manonke

Lieve Vader, Ik wil U komen danken, 
dat de kinderen hier mochten zijn, 
wat een vrolijke bende. 

15 augustus om nooit meer te vergeten, 
toen Rudi belde, met het bericht dat 
Christine een zwaar ongeluk had, 
en ons het Manonke het niet zou halen. 

Neen dat kon niet, dat mocht niet, dat kleine zonnetje. 
Toen ik dan met Mario mee mocht rijden, 
en mijn zonnetje daar zag liggen, 
neen Heer aub dat niet. 

Ik heb gebeden Heer aub, genees haar, 
zoals het dochtertje van Zairach, 
maar er gebeurde niets. 
Ik heb aan haar bedje gezeten 
en haar handje vast gehouden, 
op haar geroepen maar 
ze reageerde op niets meer. 

Toen Heer vroeg U mij, 
of ik meende wat ik altijd zong en bad: 
Heer ik zal van U houden 
in leven en in dood, 
en ik wil U prijzen, 
zalf dan in mijn nood. 

Ik kon met heel mijn hart zeggen: 
Ja Heer, ik meen dat, en toen Heer, 
kreeg ik zo’n rust, en U liet mij zien: 
“Ik heb Manonke genezen door haar 
bij Mij te nemen, want als een plantje leven, 
dat kon Manonke niet aan”. 

Ik heb haar losgelaten en aan U gegeven, 
ik dank U dat we 8 jaar voor haar mochten zorg, 
voor de tekeningen die ze maakte. 
De dag voor ze naar U kwam, 
en waar ze al over U vertelde. 

Vader dank U voor de rust en vrede 
die U me gaf, ik blijf U loven en danken, 
ondanks mijn verdriet.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Francine Poncin Verstraeten om 22:18 Reageer op dit bericht
Donderdag 8 november 2012

Mijn lieve kleine Manon

Wat heb jij ons veel liefde gegeven. 
Je was het zonnetje voor ons allemaal. 
Je had zoveel gaven en talenten. 
Je reed te paard, tenniste, en speelde piano. 
Je was een vat vol energie.

Manonke, in die korte tijd dat je bij ons mocht zijn, 
heb je ook onze liefde en bezorgdheid gevoeld. 
Lieveke, je werd bemind door iedereen en dan 
sloeg het noodlot hard toe. 

Terwijl je liefde gaf aan je Puppie, 
werd je van ons weggerukt. 
Maakte God een fout door je bij Hem te nemen? 
Neen mij, lieve Manon, want alleen Jezus wist, 
dat jij het niet aan kon, om als een plantje verder te leven 
en daarom mijn lieve kleine Manon, 
besliste Jezus om jou als een engeltje bij zich te nemen.
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Francine Poncin Verstraeten om 22:02 Reageer op dit bericht
Donderdag 8 november 2012

Wat moet ik doen Heer

Heer ik wil U iets zeggen. 
Uw grootheid en Uw woorden 
en Uw liefde raken me diep. 

U wist Heer, toen ik in de dienst zat, 
dat ik een grote strijd in mijn hart had 
en ik heb gehuild toen U 
zo liefdevol tot me sprak in een lied. 

Het was net of ik U hoorde tot mij zeggen: 
Mijn kind nog voor dat jij bestond, 
kende Ik je naam, Ik zag je elk moment 
en telde elke traan. 

Heer ik heb vele tegenslagen en leed in mijn leven gehad 
en nooit heb ik tegen U gezegd: waarom toch? 
Niet bij het verlies van mijn maatje 
of het verlies van ons Manonke, 
maar voor de pijn die ik nu heb, ja, 
vraag ik Heer waarom moet dit mijn pad kruisen? 

Waarom gebeurt dit? Eerst namen wij dit al lachend op, 
maar nu zie ik er de ernst van in, en U weet Heer 
dat ik Uw liefde voor anderen in mijn hart heb. 

En dan zegt U in Uw liefde: “wat jij nu ook doet, mijn liefde blijft bestaan. 
Niets wat jij ooit deed, verandert daar iets aan, omdat Ik van je hou, 
gaf Ik Mijn zoon”. 

Je sprak in dat lied zelfs over mijn vroegere zonden en fouten, 
dat die niets veranderen aan Uw liefde voor mij, 
en dan Heer zegt U: kom tot Mij zoals je bent, 
met heel uw hart en al uw pijn, dat is bij Mij bekend, 
de liefde die Ik geef, de woorden die Ik spreek, 
daarmee is alles klaar. 

Heer er is liefde in mijn hart, dat weet U. 
Liefde die pijn doet, U zegt Heer, maar wat je ook doet, 
dan nog zal Mijn liefde voor jou blijven. 
Wat moet ik doen Heer, wat moet ik doen? 

Ik leg het aan U voor. Ergens weet ik dat het niet kan, 
maar wat moet ik dan met die liefde in mijn hart doen, 
en anderen pijn doen, ligt niet in mijn aard. 
Daarom leg ik het aan U voor 
en dank ik U voor wat door dat lied tot mij sprak
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Francine Poncin Verstraeten om 21:55 Reageer op dit bericht
Donderdag 8 november 2012

Kaleb

Een kindje werd geboren, 
en de ouders wisten dat het ging sterven. 
Ze kregen het mee naar huis, 
en Kaleb heeft van de Heer nog achtentwintig uren 
bij zijn ouders, broers en zusje mogen zijn. 

Toen heb ik aan de Heer woorden gevraagd 
om een geboortekaartje te sturen. 
Ze vonden het zo mooi, dat het werd vertaald
in het Engels en het Zweeds op de begrafenis, 
en werd voorgelezen (begraven in Zweden).
Lieve kleine Kaleb
Vol liefde verwacht om te leven 
en vertroeteld te worden door het gezin. 
Maar Hij die je schiep had andere plannen, 
je werd geboren om bij Hem te zijn. 
Even blijven, even voelen, 
even kennis maken met mama, papa, broers en zusje. 
In de weinige uren dat je bij hen mocht zijn, 
heb je hun liefde gevoeld. 
Maakte Jouw Schepper een fout? 
Neen, want bij Hem ben je volmaakt. 
Hij alleen wist dat jij het niet aan kon. 
En daarom, kleine Kaleb, werd je geboren
om bij Hem te zijn.
Francine Poncin


28 uur na zijn geboorte nam de Heer 
kleine Kaleb bij zich.
Je bent een mooie bloem in de tuin van de Heer. 
Je bent een parel in Gods Hand. 
Je bent een schaapje in Zijn kudde 
en wordt geleid door Zijn Hand. 
Wat heb jij toch een goede Herder 
die zorgt dat je niet verdwaalt. 
Mocht dat gebeuren, dan is het Hij die je terug haalt. 
Zo’n Herder kun je nergens vinden, 
Zijn oog is altijd op u. 
Zou jij je dan nog zorgen maken? 
Dus, vertrouw op Hem en als je het nog niet doet. 
Begin dan nu.

2003

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Francine Poncin Verstraeten om 21:50 Reageer op dit bericht
Donderdag 8 november 2012

Dank U voor al de dingen die U mij geeft

Heer dank U dat u mijn straf op U nam. 
Dank U, dat ik Uw kind mag zijn. 
Dank U, dat we in een land leven waar nog vrede is. 
Dank U, dat we nog vrij mogen getuigen. 
Dank U, dat we nog vrij samen mogen komen 
om U te loven en te prijzen. 
Dank U, Heer, dat ik kan zien, horen en kan lopen. 
Dank U Heer, voor het leven iedere dag. 
Dank U Heer, voor hen die mij omringen met liefde. 
Dank U Heer, voor hen die mij doen, 
en zegen hen. 
Dank U dat U ’s nachts engelen rond het huis zet, 
om over mij te waken. 
Dank U Heer dat ik mensen mag bemoedigen. 
Dank U Heer dat ik mensen tot U mag leiden. 
Dank U Heer dat U me er financieel door helpt 
en ik zelf nog aan anderen kan geven. 

Dank U, dat U me aanvaard zoals ik ben. 
Dank U, voor Sarah, Laura, Anouck, Lisa en Manon, 
ze geven me zoveel liefde Heer. 
Dank U, dat ik mijn kinderen aan U 
mag toevertrouwen. 

Dank U dat Els de kindjes bij me laat komen 
en ze hen opvoedt met Uw Woord, 
help haar daarbij Heer. 

Heer een boek zou te klein zijn, 
om U voor alles te danken. 
U bent zo goed voor ons. 
U hebt ons zo lief. 

Dank U Heer, voor al de dingen die U me geeft en hier op staan, dank U wel.
Uw naam zij geprezen tot in de eeuwigheid.
2003

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Francine Poncin Verstraeten om 21:45 Reageer op dit bericht
Donderdag 8 november 2012

Als ik straks bij U ben

Mijn Heer, mijn Redder, mijn Koning, mijn Herder. 
We hebben u opstandig herdacht, vreugdevol te weten 
onze Heer is waarlijk opgestaan. 

Heer, maar we denken ook aan wat u geleden hebt, 
verlaten door iedereen moest U dit lijden dragen. 
Wat pijn deed die doornenkroon op Uw hoofd. 
Het zware kruis dragen onder slagen, zodat u telkens viel. 
Uw gezicht bebloed en dat allemaal voor mij Heer. 

Jezus toch, wat een oneindige liefde. 
Straks Heer, in de Hemels zullen wij 
Uw doorboorde handen en voeten zien, 
de wonden zullen zichtbaar zijn en dan 
zal ik pas ten volle beseffen, 
wat U voor mij hebt gedaan. 

Heer dan zal ik nog meer lofliederen zingen dan nu, 
samen met Guillaume en allen die er zijn. 

Wat een geweldige lofprijzing zal daar zijn. 
Dan zullen we U aanschouwen in Uw heerlijkheid.
2 april 2002

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Francine Poncin Verstraeten om 21:42 Reageer op dit bericht
Donderdag 8 november 2012

Een menswaardig heengaan als Guillaume

Dag Lieve Hemelse Vader hier ben ik weer. 
U de Heer van Hemel en aarde mag ik Vader noemen. 
Vader hier in de stilte bij U, ga ik in gedachte samen met U.  

Vijf jaar terug, Guillaume die nooit ziek is geweest, 
werd plots ziek, een ziekte die fataal zou zijn. 
‘k Zie nog zijn houding Heer, niet opstandig maar waardig, 
ik hoor zijn woorden nog die hij zei, als het gisteren. 

De Heer kan mij genezen, maar als Hij het niet doet, 
is mijn tijd daar. Hij glimlachte zelfs, hij aanvaarde wat U
zou beslissen, nooit heeft hij geklaagd of was hij boos op U.  
Toen besloot hij te stoppen met chemo, 
daar ben ik ziek en ellendig van, zei hij. 
Want de dagen die ik van God nog krijg, 
wil ik nog een menswaardig bestaan. 

Heer wat had Guillaume vertrouwen in U, ongelooflijk. 
Wat een getuigenis was hij voor de mensen om hem heen 
Dank U Vader, U hebt zijn wens vervuld, 
hij kreeg van U nog 1 jaar zonder chemo, 
zonder pillen of pijn en hij kon zelfs nog werken tot de laatste week.
Wat een genade Vader, wat was U dicht bij hem, 
en nu Vader, denk ik even aan de dag dat U mij roept, 
sterven hier op aarde, om eeuwig te leven 
bij U in de Hemel en ook bij Guillaume te zijn, 
hoe zal dat gaan Vader, dat alles ligt ook in Uw hand. 

Vader ook mijn wens is zoals die van Guillaume, 
menswaardig, maar ook dat ik tot mijn laatste adem 
van U mag getuigen, en ook thuis mag blijven, 
omringd door mijn kinderen en kleinkinderen, 
een getuigenis mag zijn voor hen die 
U nog niet kennen en zo tot bekering komen Vader.

Dan is zelfs mijn dood van nut geweest, 
maar lieve Vader, misschien zal het anders gaan, 
maar je kent nu ook de wens van mijn hart, 
maar zeg ook Vader, niet mijn wil 
maar Uw wil geschiede. 

Wat U doet is goed lieve Vader.

4 september 2001 (op 28 september is mijn schat 4 jaar bij Jezus)

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Francine Poncin Verstraeten om 21:39 Reageer op dit bericht
Donderdag 8 november 2012

Klatergoud

Heer als ik denk aan wat U deed voor mij 
wil ik zelf niet meer terugkeren 
naar mijn oude leven 
al zou ik dat willen, 
ik zou het niet meer kunnen. 

Het leven dat ik zonder u leidde 
was leeg al besefte ik dat toen niet. 
Een brede weg waar alles kan en mag 
altijd maar verder weg van U. 

Als er iets verkeerd ging, ja dan bad ik nog tot U, 
nu zie ik Heer, het was alles klatergoud wat de wereld bied. 
U te leren kennen en een leven samen met U, 
is van het zuiverste goud die er bestaat. 

U was zonder zonde en nam mijn zonde op U 
daar op het kruis hebt U mijn straf gedragen. 
Wat verdriet en pijn, heeft U dat gekost Heer Jezus. 
Mijn verstand is te klein om dat te begrijpen. 

Maar U zegt, u moet het niet begrijpen, 
geloof het alleen Mijn kind 
en ja ik geloof wat U zegt Heer Jezus.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Francine Poncin Verstraeten om 21:17 Reageer op dit bericht

Meer van Spreken met God

↑ Terug naar de berichten