Berichten van 30 januari 2006 tot 5 februari 2006

Mijn dochter dacht aan de toon van sommige berichten te kunnen uitmaken dat ik een beetje depri was. Ik ben optimist van nature en zal dat altijd blijven. Soms kan dat enthousiasme een beetje minder zijn als de dingen niet allemaal lopen zoals je het graag zou willen. Ik blijf tenslotte een vader van 5 kinderen die allemaal af en toe eens hun moeilijkheden hebben. \'s nachts lig je dan te piekeren en probeer je allerlei oplossingen te verzinnen en \'s morgens als je opstaat, ben je al die vooropgestelde oplossingen weeral vergeten.

net naar een politieke uitzending gekeken met oa een discussie over de nieuwjaarstoespraak van de koning. Toespraak gelezen en goedgekeurd door onze eerste minister. Schandalig! Ik ben als Vlaming grootgebracht met een groot Vlaams gevoel, zonder extremist te zijn. Absoluut niet!! Maar als Vlaming zouden we zo fier moeten zijn. Als je kijkt naar wat onze voorouders (en nu nog) op cultureel gebied over de wereld rondegdragen hebben, zouden we in feite een dikke nek moeten hebben. Er zijn weinige bevolkingsgroepen over de wereld die dit ooit gepresteerd of geëvenaard hebben. We zijn zo bescheiden. Maar blijkbaar is het nog altijd de monarchie die hier het land bestuurt. Welk voordeel hebben onze ministers hier bij?

vandaag even gaan wandelen in de vrieskou in het domein van het kasteel van Arenberg. Mooi. Zelfs in de winter is de omgeving nog steeds de moeite waard om eens in rond te stappen. Fototoestel meegenomen om eens een aantal dingen uit te testen.

Neef Henri en Francine zijn op bezoek geweest. Toch weer iemand die we zien van die tak van de familie. Meestal gebeurt dit enkel op een begrafenis. De familie is zo groot dat we mekaar onmogelijk eens of meerdere keren per jaar kunnen zien. Mijn vrouw had die mensen nog nooit gezien, maar het toeval wil dat Francine een vroegere buurvrouw van haar was en dus hadden ze zeer veel bij te praten.