Berichten van 5 juni 2006 tot 11 juni 2006

weer een tijd geleden dat ik nog iets van mij heb laten horen en zien. Deze voormiddag moeten gaan voor een gastroscopie. Moet normaal om de 3 jaar en ondertussen bij mij al weer bijna 6 jaar geleden. Blijkbaar , zo ver ik kan horen is alles normaal. Ik ben deze namiddag gaan zaaien en oogsten. Schitterende aardbeien, nog wat radijsjes en een krop sla voor morgen. Het is het weer voor een koude schotel, dus dat zal het morgen dan worden. Morgen een boswandelingetje doen en achteraf genieten van een lekkere duvel.

Nu ik naar mijn blog nog eens kijk, zie ik dat het weer enkele dagen geleden is dat ik nog iets heb geschreven. Dit keer niks over het weer. Binnenkort weer klagen over....Zondag vaderdag. Ik hoop dat alle kinderen en kleinkinderen kunnen komen. Altijd een vrolijke bende. Sinds een aantal jaren nodig ik ze altijd uit om samen een chinees te gaan doen. Nooit schiet er iets over van al die schotels. Er zijn een paar flinke eters bij en die maken alle borden leeg waar er nog iets op over blijft. Ik ga eens iets vertellen zie. Mijn dochter (48 kilo door en door nat) kan op haar eentje zo een 300 gram spagetti opeten, dus zij zorgt mee voor de opruiming van begonnen schotels. Na zondag schrijf ik er wel iets over. Zaterdag gaan we naar de schooldag van Liese. Ik laat je hierover ook nog wel iets weten.

We zijn terug mijn schoonzus gaan ophalen en we zijn naar de zoete waters in Heverlee geweest om gaan te kijken naar kunst op het water. Een paar mooie dingen, maar ieder heeft zijn eigen smaak natuurlijk. Wat is kunst? Kunst is wat jij mooi vindt en waar jij wel iets in ziet.

zaterdag terug naar schoonzus geweest om haar gerust te stellen en ze wat ontspanning te geven. Naar Leuven in scène geweest. Was de moeite waard. Echt mooi om te zien. Een paar mooie foto's genomen. Kijk ook maar eens op mijn web. WWW.STAF007.BE.

Vrijdagavond, een telefoontje. Ingebroken bij mijn schoonzus. Alle juwelen, geld en gsm weg. De nepjuwelen hebben ze laten liggen, maar de dure spullen zijn weg. Eigenaardig, het gevoel achteraf. Ze vindt alles vuil en wil zelfs niet in haar eigen bed gaan slapen omdat die inbrekers daar geweest zijn. Ze heeft de dag nadien alles opgepoetst en schoongemaakt. Blijkt een normale reactie te zijn. Stemt ons ook tot nadenken natuurlijk. We durfden al eens weggaan met de hor in het raam. Zal vanaf nu zeker niet meer gebeuren. We zijn er zelfs een kaarske gaan voor branden.