Berichten van 1 januari 2007 tot 7 januari 2007

gisteren avond zijn we op bezoek geweest bij nicht Mariakke en haar man Karel. Pas één dag uit de kliniek en al weer uithuizig. Dit was al zo lang afgesproken en dus zijn we op de uitnodiging toch in gegaan. Toffe mensen. Warme mensen. Heerlijke mensen. Je voelt je altijd goed als je daar geweest bent. Karel is een meester in het herstellen van antiek meubilair. Ongelooflijk wat die man kan. Een kast die je zo zou weggooien omdat ze voor een vierde weggerot is, maakt hij terug op en ze kan zo op een antiekveiling. Echt om jaloers op te zijn. Ik stuur ze zeker een kaartje om te bedanken voor de gezellige avond.

Wat een tegenstrijdige gedachten de mensen er op na houden. Zoals ik in mijn ander bericht vertelde ben ik in spoed opgenomen en heb een week in de kliniek gelegen. Na een massa onderzoeken, waren alle resultaten bevredigend tot goed. De ene zegt: "goed dat ze niks gevonden hebben, dat is toch een teken dat je volledig in orde bent" De andere zegt dan: "eigenlijk spijtig dat ze niks gevonden hebben, dan had je tenminste de oorzaak van je klachten gekend". Piekeren en tobben zijn misschien oorzaken? De mens vermag met zijn hersenen meer dan je kan vermoeden.

Ik heb in de patatten gelegen. Met oudjaarsnacht opgenomen in spoedgevallen en vaandaag terug thuis. Ik werd nageken van kop tot teen en blijkbaar is er niets fundamenteels of onheroepelijk fout. Ik heb dus de eerste dagen van het jaar in de kliniek doorgebracht met allerlei onderzoeken. Ik begin dus nu met 2007. Enkele dagen vertraging, maar wat maken een paar dagen op een heel jaar. We gaan vanaf nu voor een "gezond" 2007.