Berichten van 26 maart 2007 tot 1 april 2007

Even de zon gezien en iedereen zit weer met allelei plannen voor zijn hofke. Ik was deze namiddag even in een tuincentrum en er was zelfs geen winkelwagentje meer te krijgen. Met karren vol bloemen, knollen, mest en zaad zag je de mensen daar rondzeulen. Ongelooflijk wat zo een zonnestraal teweeg brengt. Iedereen snakt blijkbaar naar de echte lente en de deugddoende warmte. Was het in ieders hart ook maar zo gezellig en warm.

vandaag rust ingebouwd en even mijn oudste zus gaan opzoeken. Altijd een warme en gezellige ontvangst. Uiteraard praat je over kinderen en kleinkinderen en komen er probleempjes boven die je samen of alleen moet verwerken. Maar niet alleen dat. We lachen altijd enorm veel en we halen altijd herinneringen boven. Het was weer tof.

Er zijn momenten dat ik mijn kroost echt mis. Ze zijn zo onafhankelijk en vrij de wereld in getrokken en, denk ik dan soms, aan hun lot overgelaten. Niets is minder waar natuurlijk, want het zijn volwassen mensen die weten wat ze doen en wat ze willen. Ze gaan hun eigen weg en maken hun eigen leven toch wel zeker. Toch blijft er altijd die twijfel. Kunnen ze het wel aan en moet ik er toch niet even zijn? En dan zijn er ook nog die kleinkinderen natuurlijk waar je zo naar opkijkt en die je ophemelt waar het ook maar kan. Maar ja, ze hebben ook hun leven met hun ouders, vriendjes en vriendinnen. Wij hebben ook onze bezigheden en "verplichtingen". Toch mis ik ze soms allemaal.

Iedereen opgewekt in zijn tuin bezig deze namiddag. Eindelijk de zon en wat warmte. In de serre was het 32 graden. Ik heb nog wat gespit, gezaaid en een groot net gespannen over de ajuin. De vogels zien het eerste groen en ze komen daar aan pikken en trekken zo het plantgoed uit de grond. Ondertussen zorgen ze daar in de natuur toch voor een mooi achtergrondkoor.