Berichten van 27 oktober 2008 tot 2 november 2008

Het volgende boek waar ik aan bezig ben, wil maar niet vorderen. Geen inspiratie alhoewel ik nu terug de tijd heb om hier aan verder te werken. Ik wou eens iets totaal anders schrijven, maar ik denk dat het meer vrolijke me beter ligt. Toch wil ik doorzetten en zien wat het geeft. Eigenlijk was ik aan twee dingen gelijk begonnen, maar ik ga eerst het ene en dan het andere afwerken. We zien wel.

Vandaag iemand terug gezien die al een dertigtal jaren uit mijn gezichtsveld was verdwenen. Nog een enkele maal getelefoneerd tussendoor, maar verder geen nieuws meer. Het was een warme ontmoeting en het zal bij deze éne maal zeker niet blijven. Over zo veel jaren kan je blijven bijpraten natuurlijk. Ze studeert in Leuven voor een jaar en dus zijn er nog gelegenheden genoeg. Eerst en vooral herinneringen boven halen natuurlijk en bijpraten over kinderen, kleinkinderen, nichten en neven... Wordt vervolgd.

Vandaag heb ik de filmbeelden bekeken die ik gemaakt had op vakantie. Ai, ai. Dit trekt op niks. Ieder zijn ding zou ik zeggen. Eerst en vooral zal ik moeten leren dat voor panoramazichten ik beter een statiefje gebruik. Wat een getril en gebeef. We hebben op een bepaald ogenblik een serieuze storm gehad en dit had ik willen vastleggen op film, omdat dit misschien meer zou weergeven dan een foto. Het is precies of ik mee bewoog in die storm. Afvegen dus en volgende keer beter.

vergeet het dat gratis dat we allemaal via internet binnen krijgen. Er zijn van die promoties die je ijdelheid strelen en je kan zelfs een "gratis" kalender bestellen of naamkaartjes laten aanmaken of... Niks betalen is dus niet zo. Ze rekenen voor verzendings- en verwerkingskosten en uiteindelijk betaal je voor zo een zelfgemaakte kalender tussen de 10 en 30 euro. Mooi, want het zijn jouw foto's die er op staan. Fier? Nee, want niemand krijgt dit ooit te zien. Proberen een mooie foto te maken en eventueel een betere serie te branden en dan aan familie en vrienden laten zien, lijkt me nog altijd beter dan zo een kalender aan te maken. Enfin, ieder zijn meug.

maandag is de oudste dochter op bezoek geweest met de twee kinderen. Gisteren voor de middag de pedicure en in de namiddag Ken met de drie jongste kleinkinderen. Normaal ging vandaag Roeland komen, maar die heeft volgende week twee examens en hij had het lichter ingeschat dan het is. Dus blokken maar ipv te komen keuvelen. Deze namiddag zie ik even mijn broer en morgen hebben we afgesproken met Margaret. Vrijdag hebben we ook bezoek en in het weekend moeten we bij schoonzus pannenkoeken gaan eten. Jaarlijkse traditie. Ze bakt dan voor de familie, maar ook voor de ganse buurt. Twee emmers deeg worden er gemaakt. Vroeger was dat thuis met Allerheiligen ook altijd zo. Stapels werden er gebakken. Ik herinner me drie vrouwen in de keuken die doende waren om een pak kinderen te voorzien met van die flinterdunne pannenkoekjes. Nooit heb ik ze zo nog gegeten. 's Namiddags stond er een emmer voor de kachel met een handdoek over en als het dan donker was buiten begon het bakken. Stapels!!! Zo'n jong grut kan daar niet aan stoppen en er werden records gebroken van wie er nu wel het meeste kon eten. Ik ken de aantallen niet meer, maar ik ben er zeker van dat het er meer dan twintig waren die sommigen konden verorberen. Gezellige tijd. Bij gelegenheid moet ik er eens iets over schrijven. Het had alle jaren weer iets speciaals.

In Spanje waren ze al volop bezig met Allerheiligen. Ik dacht dat daar ook op dezelfde dag deze herdenking plaats had. Ze waren daar zelfs al bezig met de Kerstspullen uit te stallen. Nog iets sneller dan hier dus. Alhoewel, bij ons op de steenweg hangt de Kerstverlichting al.