Berichten van 24 januari 2011 tot 30 januari 2011

Een late reactie op ons bezoek van gisteren bij mijn oudste nicht. Ze had zich waarschijnlijk een klein beetje overschat in het aantal bezoekers en dus ook in hetgeen ze aan eten moest voorzien. Mens toch, wat een massa. Enfin, het was allemaal vers en ze kan het nog invriezen. Eerst een pak hapjes en daarna vis en vlees fondue. Dan daarna nog een kaasschotel en nog gebak bij de koffie nadien. Ik denk en ik schat dat ze voor de fondue meer dan een halve kilo per man had. Er is dus ongeveer de helft over gebleven. Onlangs had ze konijn gemaakt en buiten laten afkoelen voor ze het dan in de koelkast zou zetten. Spijtig genoeg was er een kat (of meerdere) gepasseerd en de helft van haar schotel was al verdwenen voor ze er aan dacht dat ze die had buiten gezet. Een kort verhaal over een aangename en gezellige late namiddag en late avond. 

Hoe schrijf je apneu nu precies? Enfin, ik had, tijdens mijn onderzoek in de slaapkliniek een aantal jaren geleden, meer dan 30 ademstops per uur. Ik was dus 's morgens een wrak na een blijkbaar "normale" nacht. Ik heb dus al zeer geruime tijd zo een toestel om voldoende lucht binnen te krijgen tijdens mijn slaap. Ik ben naar de slaapkliniek in Bonheiden geweest, omdat ik daar toen vrij snel kon geholpen worden en in Leuven moest ik maaaanden wachten. Nu wil ik mijn dossier laten overbrengen van Bonheiden naar het UZ in Leuven, maar wat een papieren rompslomp weeral. Ik ga er niet veel woorden aan vuil maken, maar dergelijke dingen ben ik dus echt beu. Alles wat je hier in ons landje wil regelen moet je altijd via zo veel omwegen doen. Nog een papiertje van hier en een telefoontje van daar en dat blijft maar aanslepen en duren. Administratie zonder gevoel!!! 

Nicole stuurt me regelmatig dingen door via mail. Nu waren er een aantal speciale foto's bij. Enkele zeer toffe tussen. Ik zou ze eigenlijk allemaal moeten publiceren. Eentje alvast. 

Wat ik niet wist, was dat nonkel destijds ook dia's gemaakt had. Blijkbaar was niemand van de familie op de hoogte, want het was een grote verrassing voor iedereen toen ik een aantal van die foto's doorstuurde. Het zijn allemaal dingen van meer dan 40 jaar oud. Tof om eens terug te zien. Weeral nostalgie zal mijn dochter zeggen, maar het is niet de nostalgie, maar de eerder prettige herinneringen die het me doen. Terug denken aan die momenten en er echt van genieten.