Berichten van 18 februari 2013 tot 24 februari 2013

De vakbonden vonden de betoging van gisteren een groot succes. Ik weet het zo nog niet. Ongeveer 30.000 deelnemers. Hoeveel werkenden er in België zijn weet ik niet, maar als je een nationale protestactie wil organiseren, dan verwacht je toch honderdduizend(en) mensen. Dit was een klein percentage volgens mij. Ach ja zoals in de politiek, hebben ze het altijd goed gedaan en staat iedereen achter hun. Ik zou hierover nog meer willen schrijven, maar dan ga ik kwetsen.

Toen ik thuis kwam stond er een auto voor de garage van een buurman. Hij kon dus zelfs niet buiten. Ikzelf heb hetzelfde voorgehad een tijd geleden, maar nog een stukje erger. Voor mijn garage en die van de buur stond een auto met aanhangwagen. Ik en ook de buur konden dus niet binnen en net toen ik onze wagen ergens anders wilde gaan plaatsen kwamen er een paar jonge gasten al lachend binnen. Blijkbaar waren ze wat meubels komen leveren voor een vriend en dan nog maar een pintje gaan drinken nadien. Ze hadden blijkbaar geen probleem met het feit dat ze twee garages geblokkeerd hadden. Toch heb ik hun eens goed gezegd wat ik er van vond.

Net zoals met mijn wijngaardslakken deze week, heb ik ook al lang een zeer grote goesting in cannelloni. Nergens te vinden. Deze week gaan kijken in verschillende warenhuizen. Ravioli zo veel je wil, maar cannelloni niet te vinden. Ik ben daar verzot op en eet dat veel liever. In de Carrefour een tijdje geleden vond ik nog twee dozen, maar heilaas, nu niks meer. Het zal te weinig verkocht worden zeker. Nu ben ik in een klein winkeltje in de buurt geweest en die gaat proberen om dat voor mij in zijn rekken te plaatsen als hij het ergens kan vinden. Ik zie wel en ik hoop. 

Dit moet ik zeker kwijt. Ik was en ben nog steeds een grote fan van PDW zoals hij gekend was. (Patrick De Witte) Verdomme toch, waarom moet zo iemand ons verlaten. Een enorm komisch talent, een bezieler, een scherpe pen, zeer sterke analyses in de krant, zijn programma's als kijk eens op de doos en comedy casino, altijd ad rem en ik kan zo nog een tijd doorgaan. Een groot verlies. 

Ik moest en ik zou wijngaardslakken eten. Gisteren op drie plaatsen gaan zien. Noppes, zelfs niet in de diepvries. Uiteindelijk in een kleine winkel in de buurt gaan kijken en daar hadden ze er in blik. Gans de nacht naar het toilet moeten lopen. Net gaan kijken naar de vervaldatum. Onleesbaar, zoals zo dikwijls. Zelfs met mijn brilletje absoluut niet te lezen. Ziek dus. Het zal dus nog een tijdje duren voor ik dat nog eens ga kopen.

Playmobil brengt figuurtjes op de markt die een bankoverval moeten spelen. Blijkbaar heeft lego dit ook. Waar gaan we naartoe? Als kinderen al van hun prille bestaan leren omgaan met geweld? Ik vind het gewoon schandalig dat bedenkers van speelgoed zo iets op de markt willen of durven brengen. Hier stopt het niet. Van de spelletjes op computer zijn er ook een pak echt agressief. Het is alleen maar kloppen, stampen en boksen.