Berichten van 12 augustus 2013 tot 18 augustus 2013

De laatste dagen keek ik regelmatig naar het atletiek in Moskou. Het is amper te geloven. Altijd hoger, altijd verder en altijd sneller. Niet voor te stellen dat de hoogspringers hier los over ons plafond kunnen en dat de verspringers de lengte van onze living kunnen halen. Ooit moet dat toch eens ergens eindigen. Natuurlijk beginnen ze te meten met honderdsten in snelheidswedstrijden, waar het vroeger met seconden was. Maar dan nog! Ik bewonder die mensen enorm voor alles wat ze moeten opofferen om dat allemaal te bereiken. Ik kan er met mijn klein hoofd niet bij.

Is dat nu een verkeerde indruk of is het werkelijk zo? Volgens mij verkorten de dagen sneller dan dat ze lengen. Het gaat enorm snel nu. We hebben amper de langste dag gehad en ik vind dat het nu zeer snel achteruit gaat. Veel te snel.   

Ik schreef enkele dagen geleden dat er een rek met allerlei gerief in de garage naar beneden gekomen is. Nog steeds niet allemaal opgeruimd. Er zijn dozen met vijzen, nagels en pluggen open gevallen. Alles ligt door mekaar natuurlijk. Allemaal terug op de juiste lengte en dikte bij mekaar plaatsen en dan nog de doos vinden waar dit alles uitgekomen is. Misschien veeg ik wel gewoon alles bij mekaar en gooi heel die boel weg. 

Onze buurvrouw maakt enorm lekkere loempia's die jaarlijks op het buurtfeest geserveerd worden. Met tientallen worden die telkens vers gebakken door haar echtgenoot naar de tent gebracht. Lang duurt dat nooit voor die op zijn. Ze gaf me ooit het recept, maar ik heb ze nog nooit klaar gemaakt. Een paar minuten geleden stond ze aan de deur met twee dozen loempia's en bijhorende saus. Dat zal straks smullen worden.