Berichten van 3 februari 2014 tot 9 februari 2014

vandaag, oei nee, ondertussen is het al gisteren, naar een concert van Vocal Chord geweest. Dat optreden werd tijdens de eerste helft afgewisseld met ballet door het Aira ensemble en in de tweede helft kwamen de ballerinas dansen tijdens de zang van Vocal Chord. Het was echt de moeite. Een mooie symbiose tussen de twee kunsten. Ik heb echt genoten. Tussen haakjes mag ik ook nog wel zeggen dat de leiding van Aira ensemble bij mijn dochter berust. Maar zonder enig vooroordeel mag ik zeggen dat het gewoon prachtig was.

Een ziekte die we hier niet kennen, denk ik. Het is de rijkeluiziekte. Net in de krant gelezen. Een tiener van 16 werd in Amerika vrijgesproken, omdat hij affluenza heeft. Dat is zo danig verwend zijn dat je de gevolgen van je wandaden niet kan inzien. Op basis daarvan werd die jongeman vrijgesproken!!!! Waarvan akte. Volgende keer zeg ik tegen de politie dat ik affluenza heb. Misschien helpt het. Waar gaan we naartoe? 

Vorige week waren we weer eens op bezoek bij onze Italiaan préféré. Hij had voor hun privé kalfslever klaargemaakt. Bij de beschrijving van het gerecht, kwam mij het water in de mond en ik vroeg of hij dat voor mij ook eens wilde klaar maken. Vandaag was de afspraak. Amaai wat heeft me dat gesmaakt. Ik bestelde onmiddellijk ook al voor volgende week. Ik kijk er nu al naar uit.

Deze middag twee toffe Brasilianen ontmoet. Ze zijn via een ommetje van enkele jaren Portugal, in België terecht gekomen. Hij werkt aan de KUL. Ze denken er zelfs aan om hier definitief te blijven. Ze vinden de Vlamingen zeer joviale en warme mensen. Hij had geen woorden genoeg om dat te onderstrepen. Ze spreken zeer goed Engels en zijn bezig om het Nederlands onder de knie te krijgen. Hun dochtertje van 4 gaat hier naar school en kan zich al goed behelpen in onze taal. Geen speciale school, maar ze kozen voor haar gewoon voor het dorpsschooltje. Hij is niet te spreken over de aanpak van de Brasiliaanse regering ivm de organisatie van het wk voetbal. Heel toffe mensen. Ik hoop ze nog terug te ontmoeten.