Berichten van 20 oktober 2014 tot 26 oktober 2014

De gekte en de commercie is weer begonnen. Volgende dagen wordt dat weer een "begankenis" rond de kerkhoven. De mensen doen allemaal mee aan veel opgeklopt gedoe en een "verplicht" bezoek aan het graf van hun familie of vrienden. Wel wij doen dat als het in ons opkomt en als we daar behoefte aan hebben. Rustig en stil en op ons eigen tempo. Toevallig vond ik een foto terug van een begraafplaats in Spanje. Deze foto werd niet genomen rond Allerheiligen, maar zo maar ergens in het voorjaar. Blijkbaar gaan daar de mensen veel meer hun dierbaren bezoeken. Zeden en gewoonten verschillen, maar toch denk ik dat het daar ook voor een stuk commercie is. Zo ver iemand mij vertelde wordt je daar nagekeken als dat graf niet versierd is. Dus ook een vorm van zich verplicht voelen, maar niet alleen uit het hart.

In bijage zie je een foto van het masker dat ik gedurende zeven weken, a rato van vijf keer per week, heb moeten aandoen voor mijn behandeling. De strepen die er op staan zijn aangebracht om je in een juiste positie tegenover het toestel te brengen. Toen ik deze morgen vroeg of ik dit als aandenken mocht meenemen, was dat absoluut geen probleem. Ofwel worden die dingen vernietigd, ofwel zijn er kunstenaars die dat komen halen om er een werkje van te maken. Volgens de verpleegster kunnen ze die dingen, bij opwarmen, een iets andere vorm geven en daar wordt dus blijkbaar mee gewerkt op die manier. Eens kijken op internet of ik iets dergelijks kan vinden. Enfin, het ligt hier nog een tijdje en dan zal het geen kunstwerk worden, maar zal het tussen het vuilnis eindigen. 

De pijn blijft nog toenemen en dus zoek ik mijn toevlucht tot alles en nog wat om die wat onder controle te houden. Al jaren neem ik voor mijn RLS, Dafalgan met codeïne. Maar daar zit naast die codeïne ook paracetamol in. Twee dooddoeners in een klap, want nu lees ik dat dagelijks jarenlang gebruik hiervan ernstige leverschade kan veroorzaken. Nu ben ik gelukkig niet kleinzerig, maar zonder die pillen zie ik het toch niet zitten. Na morgen is het gedaan met de bestraling en kunnen de ongemakken alleen maar afnemen. Ook dat gaat voorbij. Even tanden bijten. Wat betekenen tenslotte een paar maanden op een mensenleven?