Berichten van 4 juli 2016 tot 10 juli 2016

Ik zit eigenaardig in mekaar. Als er op een dag (aangekondigd) bezoek gaat komen, kan ik de nacht voordien slecht of niet slapen. Dat mag mijn broer zijn of vrienden of de koning, het maakt niet uit. Het heeft een averechts effect van waarover ik pieker. Ik denk altijd: "ik moet er goed uit zien", maar door dat tekort aan slaap, zie ik er absoluut niet fris uit. Eigenaardige hersenkronkel.

Ik heb hier alles om gelukkig te zijn en toch ben ik het niet. Mijn vrouw zit hier op 50 meter van mij en ze heeft een prima verzorging. Mijn kamer is ruim genoeg en veel van wat me lief is heb ik mee. Toch ben ik hier niet gelukkig. Voor Amandine is dit een ideale oplossing, maar ik voel me hier absoluut niet op mijn plaats.

Dit kan ik niet langer voor mezelf houden. Het gerecht in België is een lachertje. Mijn vrouw verkoopt haar appartement. Schoonzus stapt naar de vrederechter en verklaart daar, zonder enig bewijs op papier, dat mijn echtgenote ontoerekeningsvatbaar is. Gevolg. De verkoop kan wel door gaan, maar de opbrengst moet beheerd worden door een advocate. Als mijn echtgenote geld zou willen van die verkoop, moet ze tekst en uitleg geven waarvoor dat dan wel zal moeten dienen. Begrijpen jullie zo iets?? Ik ben woedend en ga alle mogelijke stappen ondernemen om dit ongedaan te maken.

Weeral ten onrechte waarschijnlijk, maar ik maak me zorgen. Amandine in de kliniek en ik weet en voel dat ze me mist. Ik ga ze morgen gewoon terug naar huis halen. Dan mogen ze daar protesteren zo veel ze willen. Het is trouwens niet de eerste keer dat ik zo iets doe. Toen moest ik een formulier tekenen dat ik alle verantwoordelijkheid op mij nam, maar dat zal me worst wezen. Ik haal ze gewoon terug.