Archief

Hoeveel pech kan iemand hebben. Onze vrienden van Boom waren deze  namiddag hier en ik vroeg hun hoe het stond met de verbouwingen. Geen schot in de zaak. Ze gingen hun appartement verbouwen en de aannemer beloofde hun dat alles op drie  maand klaar zou zij en dus trokken ze drie maand in bij d broer van Rudy. Ramp o ramp, bijna niets was klaar. Trouwens nu nog steeds niet. Ik kan er geen datum op plakken, maar ik denk dat dat al bijna twee jaar moet zijn. Processen en advocaten en die kosten handenvol geld. Rudi vertelt, drie maal 2.000 € provisie, dus dan moet er nog een eindafrekening volgen. Wij hebben met de verbouwingen geluk gehad. De firma Benjo beloofde ee afwerking op drie weken en dat gebeurde ook binnen die termijn. Nieuwe keuken, nieuwe badkamer, nieuw toilet. De gang behangen met fleece en in de twee kamers laminaat gelegd. Het resultaat is schitterend en dat alles binnen de vooropgestelde termijn van drie weken.

Het is onwezenlijk om te beseffen dat dit mijn laatste verblijfplaats is. Onwezenlijk om te denken dat ik 70 ga worden. Als kind was iemand van die leeftijd stokoud. Hier zit ik nu tussen allemaal oude mensen en ik voel me nog zo jong. Hier woont zelfs iemand van 104. Iedereen zegt me ook dat ik veel te goed ben voor een home. Ik ben mijjn hart en verstand gevolgd om kort bij mijn vrouw te zijn. Ik heb geen dikke nek, maar ik durf eerlijk zeggen dat ze zonder mij niet kan. Toen ik vorige dinsdag terug kwam van de kliniek kreeg ik van de verpleging te horen dat ze wel honderd keer naar mij gevraagd had. Ze heeft de ganse dag de gang op en af gelopen. Nu weet ik al dat ik binnen zes weken nog eens zal moeten gaan. Ik hoop dat ik dan geen 4 1/2 uur modt wachten, dan ben ik misschien rond de middag al terug thuis. Vik neemt een boek mee en ik denk dat ik dat ook ga doen de volgende maal.  

Deze middag was hier een speciaal Kerstmenu met als dessert de traditionele boomstronk. Nooit komt hier bier of wijn op tafel, maar deze middag hebben ze zelfs overdreven. Er was rode en witte wijn, maar je kon ook kiezen voor bv een Stella, Hoegaarden, Duvel en nog twee of drie andere soorten. Een aantal van de bewoners was niet aanwezig vanwege familiefeesten. Aan het avondeten kon ik zien dat de dame naast mij de ganse namiddag geweend had. Ze ziet hier iedereen met bezoek of ze worden opgehaald, maar zij heeft geen familie, behalve een nicht. Verder niemand. Nu had ze verwacht dat die toch eens op bezoek zou komen, maar nee hoor. Triestig om op zo een typisch familiefeest alleen te zitten.

wat ik gisteren wou schrijven, maar wat niet lukte. Nu dus proberen. Ik ben een zeer ongedurig man, maar gisteren werd mijn geduld zwaar op de proef gesteld. Ik moest om half negen in de kliniek zijn en ik was er goed op tijd. De afspraak was om negen uur en je moet altijd een half uur op voorhand inschrijven. Om kwart over één werd ik naar de afdeling gebracht. Ok zo ver was ik dan al, maar daar was het weer wachten. Om een lang verhaal kort te maken, vanaf mijn vertrektijd tot ik weer thuis was, verstreken negen en een half uur. Nochtans de verplaatsingstijd is amper 2X15 minuten. Om half negen in de kliniek en om kwart over één binnen geroepen. Indien men mij nu moest komen zeggen dat om een of andere reden de wachttijden verlengd werden met zo veel uur, zou ik me daar mee kunnen verzoenen, maar nu laat men mij in het ongewisse en ik durf  dus de wachtzaal niet verlaten, zelfs niet om te plassen, want je zal zien, netals je even weg bent, komen ze je roepen. Ik heb het overleefd.

weet je waarom ik zo weinig schrijf de laatste tijd? Die computer hier springt telkens op een franstalige reclameboodschap, net als je bericht bijna klaar is natuurlijk. Je probeert een tweede keer en weer hetzelfde fenomeen en dan geef je het op.ik probeer dit al te posten en morgen doe ik terug een poging.

Hier woont een dame wiens mondhoeken naar beneden hangen. die kijkt dus altijd zuur of triestig. Wil lukken dat tegenover haar een vrouw zit met een altijd lachend gezicht. Een klein lief, verlegen dametje van wie je denkt dat ze super gelukkig is, maar misschien schuilt achter dat gezicht iemand die miserie heeft tot  en met. Er volgt binnenkort wel een gesprek met één van beiden of met de twee. verdorie, met één vinger een tekst intikken valt niet mee. de verpleegster hier geeft mij goeie moed. nadat de plaaster er af is, zou die vinger nog 6 weken moeten gespalkt worden. Geen auto rijden en hier dus vastgeketend aan de home. Ik maak me nog geen zorgen, want misschien is het niet zo. 

Hoe het gebeurde weet ik niet of niet meer, maar ik heb een vinger gebroken. Zuster lief deed me deze namiddag naar de kliniek. Ik schreef al meer dan één keer dat ik niet tegen wachten kan. Als er nu één plaats is waar je engelengeduld moet hebben, dan is dat toch daar zeker. Enfin, het is voorbij. Een plaaster van mijn hand tot aan mijn elleboog, voor een gebroken vinger. Zo besef je maar hoe weinig je kan met maar één hand. Dinsdag mag die bot er al weer af. Auto rijden mag niet Volgens de wet. De afstanden in de volgende dagen zullen dus beperkt blijven.

Dit wordt weer een rampzalige dag. We zijn kwart over zes en ik heb nog geen oog geslapen. moest ik nu toch in slaap vallen, komen ze mij ten laatste half negen wekken. Dan moet ik ontbijten en nadien mag ik terug slapen als ik wil, maar klokslag kwart voor twaalf MOET ik terug aan tafel. Ik ben het allemaal beu. Ze menen het goed, maar voor mij hoeft het allemaal niet meer. 

ik wou eens iets gek doen en in de stad waar wij wonen een kamer in een gerenomeerd hotel reserveren. Eerst dacht ik aan een heel speciale kamer, maar de zoektocht verloopt echt niet goed. Het zal allemaal aan mij liggen, maar het begint al bij het zoeken naar een hotel. Het scherm verdwijnt of bij aantikken van gewenste data is mijn invulformulier weer weg. Ik weet dat de fout bij mij zal liggen, maar ik ga eerder telefoneren, dan nog eens proberen via internet. Je gaat het niet geloven en nochtans is het zo. Tijdens het intikken van de bovenste 5 regels is mijn scherm ook 5 keer verdwenen. Terwijl ik  de laatste regel intik, nog drie maal. Ondertussen nog minstens 10 keer. Ik denk dat hier iets scheelt met de internetverinding.  

Iedereen denkt dat ons verblijf, omdat het van het OCMW is, ook goedkoop is. Vergeet het maar. Wij betalen hier per persoon, per maand 2.000 € voor ons verblijf. Alle extra's moeten nog eens bovenop betaald worden. Ik was net begonnen om te kijken naar een hotel in Leuven. Waarschijnlijk bestaat er zo wel iets degelijks aan dezelfde prijs en een hotel is nog altijd iets anders dan een home. Spijtig genoeg zijn alle service flats hier bezet. Ik ga eens informeren in groot Leuven. Wie weet.