Archief

Heel de buurt in rep en roer. Een politiehelikopter die hier gedurende minuten blijft rondcirkelen. Natuurlijk iedereen aan zijn venster of op zijn terras. Dit willen we zien! Dit willen we mee maken! Patrouilles die hier in de omgeving blijven rondhangen. Agenten met getrokken revolver. (sorry, zelf niet gezien, maar van horen zeggen) Iemand ergens ontsnapt? De vragen doen de ronde. Och, ik zal het de volgende uren of dagen wel horen. 

Deze avond Sare van turnen gaan halen en naar huis gebracht; Een schat van een kind. ( maar wie zou dat niet van zijn kleindochter zeggen.)  Morgen moet ik boodschappen gaan doen voor tante. Woensdag komt mijn zus op bezoek en nadien zal het inpakken zijn. Alhoewel  ik daarmee niet veel in de pap te brokken heb. Moeder de vrouw heeft zo een lijst op computer staan en ze kruist dan aan wat er al klaar ligt om in de valies te steken. Onze vlucht zondag is al om 6 uur 's morgens. Altijd ellendig, maar wel een dag gewonnen.

Voor zo ver ik Portugees begrijp, kon ik op facebook lezen dat de reportage met Joost, naar aanleiding van zijn tentoonstelling,  al uitgezonden werd. Ik weet niet hoe lang dat duurde, maar hijzelf verschoot er van, dat ze zo veel tijd in de opname gestoken hebben.  We dachten aan een gesprek van een minuut of tien, maar ik denk dat het tenslotte bijna drie kwart uur was. Vader fier natuurlijk.

Nu ben ik in mijn tuintje wel degelijk de aller, allerlaatste tomaten (tjes) gaan halen. Ondertussen de eerste oogst van schorseneren mee gebracht. Ik dacht ook al witloof uit te steken, maar die heeft een aantal dagen nodig voor je die kan eten en we vertrekken volgende zondag voor veertien dagen, dus nog net niet het goede moment. Ik kan dat witloof nog gemakkelijk maanden laten staan. Het eerste grondwitloof zal dus voor eind oktober zijn. Zelfs na de winter kan dat nog.

na de opening van de tentoonstelling van Joost zijn we nog met een hele bende Braziliaans gaan eten. Een heel gezellige avond. Allemaal toffe mensen, allemaal vrienden van Joost en ondertussen ook van mij. Ik voel me echt goed tussen die mensen. Opgenomen, aangenomen? Volgens mij selecteerde hij nu beter dan vroeger. Hij woont nu in een armere buurt, maar de mensen daar zijn tenminste eerlijk en open. Ik zou daar permanent kunnen gaan wonen, maar dan wel met de luxe van hier en dat is onmogelijk. 
(tussen haakjes, de gemiddelde prijs per persoon in dat restaurant was 6,50€) 
Ik zou dit soort bezoeken meer moeten doen. Ik heb echt genoten tot in de topjes van mijn tenen.

sorry, maar ik ben mijn zoon in Lissabon gaan bezoeken en ik had geen laptop of zo mee? Trouwens ik zou absoluut de tijd niet gehad hebben. Kilometers gestapt gedurende uuuuuren. Mijn fysiek is blijkbaar niet meer wat het zou moeten zijn. Natuurlijk is in Lissabon alles bergop en bergaf. Dat naar beneden gaan, och ja, dat gaat nog, maar al die trappen naar boven!!! Joost had een fototentoonstelling en ik wou er zeer graag bij zijn. Hij maakt zo een schitterende dingen. Radio, TV en krant waren er bij de opening. 
Over de foto's en de kwaliteit schrijf ik de volgende dagen nog. Wat ik zeker nog kwijt wil is dat ik echt intens genoten heb. Echt om nog dikwijls over te doen.  

Eerst moet ik jullie iets vertellen. Voor een roomsaus gebruik ik altijd sojaroom. Even goed dan de normale andere soorten die je kan vinden in de winkel. Nu waren we laatst in een warenhuis waar ze die soja niet hadden en dus namen we maar andere room mee. Deze middag wou ik nog eens de roggevleugels maken die ik een paar weken geleden zo lekker had gevonden. In jaren zo lekker niet meer gegeten. Ik begin met de rog te bakken en ondertussen zet ik de room op om in te dikken. Ik vond het eigenaardig dat die zo bleef schuimen en na een tijdje viel mijn frank (euro). Ik proefde aan de saus en die smaakte echt zoet. Verkeerde room gekocht. Zoete room! Dan moet je beginnen te improviseren om een ander sausje te bedenken, maar ondertussen staan die roggevleugels te bakken. Natuurlijk aan één kant een te harde korst en dat kan niet. Besluit. Goeie vis naar de knoppen en een saus die ik absoluut niet wou. Een grote tegenvaller en ik hoopte zo zeer....

Nog maar eens over mijn tomaten. De laatste exemplaren geplukt. Spijtig, want ze waren dit jaar echt uitzonderlijk lekker. Deze namiddag was ik bij de man die me de planten verkocht en hij kan me volgend jaar dezelfde leveren, bevestigde hij. Spijtig genoeg zijn het hybriden, want anders was ik allang zelf aan het kweken. Voor diegenen die niet weten wat hybride wil zeggen, even een beetje duiding. Door kruising van allerlei soorten is men tot een bepaalde plant gekomen, maar als je de zaden gebruikt om zelf verder te telen, vallen sommige eigenschappen weg en kom je tot een plant die totaal anders in mekaar zit. Dit waren hybriden F1 en dat wil zeggen in de eerste generatie van de kruising. Van de meeste dingen die ik in mijn tuintje zet, hou ik het zaad bij voor volgend jaar, maar met deze tomaten kan ik het dus niet. Jammer maar helaas.