Archief

Die sneeuw kleurt de natuur zo apart en het totaalbeeld is werkelijk mooi, maar niet voor iedereen, denk ik. Als je er dagelijks door moet is het voor velen een ellende en zien ze het schone er zeker niet van in. Dit jaar hebben we onze portie al wel gehad denk ik. Iemand vertelde me straks dat we op exact dezelfde dag, vorig jaar, ook zo een pak sneeuw hebben gehad. Mogelijk, maar ik herinner het me niet. We hadden vandaag en morgen een afspraak en we hebben ze allebei afgebeld. Als je er absoluut niet door moet met de wagen..... Toch kan ik van het speciale dat dit witte tapijt geeft echt genieten.

Vorig jaar met de Kerst heb ik voor de kleinkinderen een aantal goocheltrucs gedaan. Goedele liet me weten dat ze dat dit jaar ook wel zouden appreciëren.  Ik bestelde dus nog maar een aantal van die dingen via de web. Alle uitleg in het Engels en sommige van die trucs zitten zo ingewikkeld in mekaar! Op wat er in de eerste doos zat, heb ik bijna een uur moeten studeren om het onder de knie te krijgen. Dus volgende week zal het terug goochelen worden voor de klein mannen, met wat geklungel waarschijnlijk. 

Waar ik het gisteren over had. Linker hand jeukt en dus zal er geld binnen komen. Niks is er van aan. Geen cent gezien. Integendeel, twee rekeningen moeten betalen vandaag. Zo zwaar waren die overschrijvingen nu ook weer niet, maar ja, het was in de tegenovergestelde richting. Geld overmaken in plaats van ontvangen. Enfin, ik moet nog altijd geen boterham minder eten. Misschien moet ik het beleg daarop aanpassen? 

Mijn linker hand jeukt al een hele tijd. In Leuven zeggen ze dan: "hoe linker,  hoe flinker en hoe rechter, hoe slechter." Daarmee bedoelen ze dat als je linker hand jeukt, zal je geld ontvangen en als het de rechter is, moet je geld uitgeven. Nochtans niks te verwachten deze dagen en ook de volgende ook nog niet. Integendeel. Einde jaar en dus nog een aantal rekeningen te betalen. Zou ik dan toch ergens een onbekende suikernonkel hebben?  Zou ik eens gaan zoeken op internet? Ik twijfel aan de resultaten. Enfin, geen probleem, ik overleef met mijn pensioentje. Geld is niet belangrijk zeggen ze altijd.( behalve als je het niet hebt.) Zwemmen in het geld hoeft niet voor mij, maar pootje baden zou ik toch graag doen.

Vandaag de kerstboom gezet. Als ik zo hoor zijn we een van de laatsten die dit gedaan hebben. Binnenkort moeten we al beginnen in november. Ik trek er me niks van aan en ik vind het absoluut vroeg genoeg om dat vandaag al gedaan te hebben. Dit jaar alles in het goud. Volgend jaar is dat weer rood en het jaar nadien misschien een mix. Och ja. De sfeer in huis, daar gaat het om. Niet dat ik dit absoluut noodzakelijk vind, want zonder die kerstboom en alles er rond zou het ook wel gaan. Maar ja, we doen mee.  

We hebben vandaag de verjaardag van de jongste van de familie gevierd. Lester is (gisteren) 5 geworden. Een plezante namiddag en een aangenaam weerzien met iedereen. Je weet dat ik daar van hou. Een babbel en een lach. Even bijpraten.  

Deze namiddag even gaan winkelen. Is er een crisis in ons land? Je zou het niet geloven als je de files aan de kassa ziet en als je merkt dat iedereen met volle karren weer buiten komt. Ongelooflijk! Maar dan werkelijk VOLLE winkelwagentjes. Soms niet genoeg met eentje. Dan denk ik ineens dat ik de minder bedeelden en diegenen die het moeilijk hebben daar waarschijnlijk niet gezien heb. Je ziet alleen maar die overvol geladen karren en dan denk je natuurlijk niet aan anderen die het met veel minder moeten stellen. Deze week nog een programma op tv gezien over mensen die moeten leven van 30 € per week en die dan nog een cadeau voor de Kerst willen kopen voor hun kind. Sommigen hebben het zichzelf aangedaan, maar er zijn er een pak die ook enorme pech hebben gehad. Ik zou die mensen willen helpen, maar hoe? Ik vertrouw die grote verenigingen niet en zou dus graag persoonlijk iets doen. Ik zoek het wel uit en ga op zoek.   

Ik blijf er nog een tijdje mee bezig. Die oude foto's geven een schat aan informatie en ook een pak nostalgie . Daarstraks was ik even bij tante en ze heeft honderden dia's van de familie herontdekt. Ze heeft er een aantal gevonden van toen mijn kinderen nog klein waren. Daar wil ik zo snel mogelijk invliegen om ze in te scannen, maar ze wil ze eerst zelf nog eens allemaal bekijken en sorteren. Ik heb al zo weinig geduld, maar ik moet nog wachten. 

Deze morgen belde ik met mijn zus voor haar verjaardag. Natuurlijk begonnen we te praten over leeftijd en over het feit dat het allemaal zo snel gaat. We komen zo stilaan bij de iets oudere generatie en onze kinderen hebben al de leeftijd bereikt die wij hadden toen wij onszelf sterk en onoverwinnelijk waanden. Alleen maar de gedachte dat er al kleinkinderen van ons moeder zijn die de vijftig benaderen. Mijn oudste zoon  is 42 en bij mijn zus is dat de jongste van de drie. Niet meer over nadenken en elke dag die er komt, mee pakken. 

Kijk maar. Dit is zo veel jaar geleden. Toch blijf ik met heel veel plezier alle mogelijke opnames van voeger bekijken. Ondanks de kwaliteit van de huidige toestellen, blijf ik er bij dat de camera's van vroeger (met een goede lens) zeker zo goed waren dan de moderne dingen. Zelfs bij de zeer oude foto's op dik karton en in bruin, vond ik echt prachtige dingen.