Archief

Bij het programmeren van tv programma's, kom ik automatisch terecht op de live uitzending van "de madammen" op vrt 2. Jongens toch, is dit onze cultuurzender? Moet je horen over wat ze bezig zijn. Mannenmode. De broeken moeten korter, zo precies of je hebt water in je kelder. De jeans moet een beetje opgerold worden en er moeten witte sokken onder. De gewone zwembroeken zijn uit den boze, het moet nu hoe kleiner , hoe beter. De mannen moeten ook naar de manicure. En zo gaan ze maar door. Ik gebruik speciaal het woord "moet" omdat dit voor hun allemaal heilig is.
Cultuur????

Nu ga ik misschien iets te ver, maar ik mag zeker ook mijn mening hierover geven. Ik lees vandaag in de krant en zie nu een reportage op tv, iets over het dragen van hoofddoeken. Mens toch, waar zijn we mee bezig. Het heeft absoluut niets meer te maken met racisme, maar dit gaat al een stuk verder. Is een hoofddoek dragen nu al zo erg dat mensen hun kinderen van een bepaalde school weg gaan houden. Ik kan de minister van onderwijs perfect volgen. Hij drukt het absoluut ongenuanceerd uit en heeft hierin een eigen standpunt en een bepaalde mening en hij brengt dat klaar en duidelijk. 
Zijn mening en zijn visie. Kijk ( zie foto), dit verdragen we wel, maar bij een vrouw vinden we dat niet kunnen omdat het op onderdrukken lijkt. Onze mening en onze manier om daar naar te kijken. Ik zou zelf eens willen gaan praten met enkele mensen die vrijwillig een hoofddoek dragen. Kennen we ze? Is het vrijwillig?
Wat dan met onze jongeren met hun piercings, petjes en ander arsenaal aan gekke kleding of gewoontes? Mag er iemand aan de loketten zitten op een gemeentedienst, die van kop tot teen getatoeëerd is?
Waar ik me wel kan achter zetten is het verbod op het dragen van die imker pakken. Enfin, ieder zijn mening;
Onlangs schreef me iemand dat Europa binnen een groot aantal jaren volledig moslim zal zijn. Is dit bedreigend? Kennen we de mensen niet genoeg?

Een uitzonderlijk jaar voor de tomaten. Ik ben volop aan het uitdelen, want ik heb al meer dan 250 kg geplukt en al een pak verwerkt in puree en ingevroren. We eten vandaag dus nog eens tomaten met gehakt. Recept? Ok, hier gaan we dan: tomaten uithollen en dit alles vermengen met gehakt. Week een boterham in melk. Uitwringen en ook bij het mengsel voegen. Een ei (in zijn geheel) bij doen en op smaak brengen met oregano en spaghetti kruiden. Voor de liefhebbers kan er ook wat ui bij. Je vult de uitgeholde tomaten hiermee en er boven op leg je enkele takjes peterselie. In de hoedjes, die je er terug op zet, een beetje goeie boter en dan in de oven. Op 225° gedurende drie kwartier tot een uur, al naargelang de dikte van de tomaten. Smakelijk. Oh ja ik denk nog aan iets dat ik zeker moet vertellen. Destijds met onze vijf kinderen, moesten we er zo altijd tussen de 40 en 50 klaar maken.

Nonkel lag op palliatieve zorgen en moet morgen naar een home. Zijn toestand is stabiel en dus mocht hij daar niet blijven. Tante kan absoluut alleen niet meer voor hem zorgen. Ze vroeg om raad en we zijn dus langs geweest. Moeilijke momenten. Wat moet je nu als advies geven? Echt niet simpel. Het komt wel allemaal in orde. (hoop ik)

Ik wou naar mijn dochter gaan deze namiddag, maar op geen van de drie telefoons een antwoord. Toevallig hadden we gelezen dat er in het provinciaal domein in Kessel-lo festiviteiten waren. "Eurofolies". Jongens toch. Inkom 12€ per persoon om dan enkele niet interessante groepen te zien optreden. Nee, dat was ons te veel. Dan hebben we maar een wandeling gemaakt rond de vijvers. Het is er echt mooi. Echt een aanrader. Nog een babbel gehad van een half uur met iemand die het terrein mee moet onderhouden. Zo leer je mensen kennen en kom je dingen te weten. Toch een prettige namiddag.

Mensen die het uur bekijken dat ik mijn blog bij werk, zullen denken dat ik nooit slaap en dat ik 24 uur aan een stuk bezig ben met mijn PC. Niks is minder waar. Ik denk dat ik maximum een uur per dag voor mijn scherm zit. Er zijn dagen bij dat het maar tien minuutjes is. Toch zet ik dat ding dagelijks aan. Ik ben er niet aan verslaafd, maar het is zo een routine geworden. Eens kijken wat er zoal doorgestuurd werd. Het is een medium dat niet meer weg te denken is uit ons leven.Nu ga ik terug proberen te slapen.

Tom was op bezoek. Hij is een vroegere collega en een goeie vriend. Spijtig zie ik hem te weinig. Het was weer gezellig keuvelen en natuurlijk over vroeger praten. We hebben destijds wat af gelachen. Als we met de mannen samen zaten 's middags, moest ik rap zijn om een repliek te geven op een of ander, want Tom zou dan net hetzelfde geantwoord hebben dan ik. We denken altijd in dezelfde richting. Morgen komt hij nog eens langs. Ik zal wat Duvel in huis moeten halen.

Waar we zo goed in zijn hier in ons landje. Verkeersborden en reglementen waar niemand nog aan uit kan. Ik luister regelmatig naar een programma op de radio waar de luisteraars vragen kunnen stellen over wetten en verordeningen die in ons land uitgevaardigd worden. Volgens de wet moet het op een bepaalde manier, maar er zijn dan altijd zo veel uitzonderingen en die zijn dan zo ingewikkeld dat niemand er nog aan uit kan. Of zijn die dan gemaakt om de achterpoortjes open te houden?

Van bij een nicht van mijn vrouw, die op de hoogste verdieping woont van een appartementsgebouw, dat dan ook nog op een heuvel staat, kan ik met de verrekijker 17 kerktorens zien. Het is ongelooflijk hoe je dieptezicht in de war gebracht wordt. Je denkt altijd een toren op een verkeerde plaats te zien. Of je twijfelt of het wel de juiste kerk is die je ziet. De oriëntatie is kompleet ontregeld. Eigenaardig hoe een mens zijn visueel geheugen in mekaar zit en hoe je dat alles dan ook opslaat. Ik kan daar echt van genieten. Telkens als we bij haar op bezoek gaan neem ik die verrekijker mee. 

Een uitzonderlijk tuinjaar. In het voorjaar was ik nog aan het klagen over de regen en de te koude temperatuur. Maar ja, alles herstelt zich. Ik begin nu al stilaan af te bouwen en heb al rapen gezaaid. Wintergroen. Enfin, zoals ik enkele dagen geleden al schreef, we hebben hier ideale weersomstandigheden. We klagen altijd, maar het is hier zo slecht nog niet. Het beloofde land?