Archief

Ik weet het en toch heb ik vandaag die fout gemaakt. Gaan winkelen met een lege maag, mag je nooit doen, want dan koop je veel meer dan nodig. Je koopt vanalles waar je van denkt dat ga ik straks eten of dat en dat en je stopt je winkelkar vol met onnoge en overbodige dingen. Ondanks het feit dat ik een aantal produkten voorlopig niet mag eten, heb ik toch voldoende gevonden om hier in de kast te proppen. Wel, ze steken er nog in, want ik heb vandaag geen hongergevoel meer gehad en ook geen goesting in iets speciaals. Ik heb trouwens geen zin meer in eten de laatste tijd. Mijn smaak is weg en eten omdat je moet, is moeilijk. Nochtans, ik moet. Zeker nu. Op restaurant laat ik altijd meer dan de helft over. Ze zijn altijd zo vriendelijk om te vragen of ze de overschot moeten meegeven, maar op dat ogenblik heb ik zo een aversie tegen eten, dat ik weiger. Morgen dan maar tegen de goesting.

Gisteren werd hier op straat voor de vierde maal op 10 dagen eenzelfde putje open gegooid. Het ligt trouwens nog open. Enkele, jaren geleden werd onze straat volledig vernieuwd.Ik moet zeggen dat ze dat zeer goed aangepakt hebben, met weinig hinder voor de bewoners. Een mooie nieuwe straat, dat moest gevierd worden. Bij het einde van de werken, werd er door het stadsbestuur een receptie gegeven met alles er op en er aan. Er kwam zelfs een heuse fanfare om de boel wat op te luisteren. De schepen van openbare werken was in zijn speech zeer formeel. Nooit zou de straat of de stoep nog moeten open gebroken worden, want alle nutsvoorzieningen waren aanwezig. Een week na datum werd er voor de eerste keer een groot gat gemaakt in één van de stoepen. Hoeveel keer er ondertussen al her en der gegraven werd, kan ik niet meer tellen. Mooie illusie! 

Leona en luc nodigden ons gisterennammidag uit om smoutebollen te komen eten. Een traditie in de familie van Luc. Zijn moeder heeft er destijds duizenden gebakken. De kinderen waren in de Chiro en elke groep, elke afdeling, werd minstens één maal per jaar gevraagd om die lekkernij te komen eten. Toen ik in de groep van de 15/16 jarigen was, werd er een ware wedstrijd om ter meest gehouden. Er waren jongens bij die er gemakkelijk 20 binnenspeelden. 25 was ook nog geen record. Onvoorstelbaar wat zo een jonge wolven kunnen verorberen. Het recordcijfer ken ik niet leer: maar het was meer  dan dertig. De naam van die recordhouder ken ik ook nog, maar ik ga hem hier niet bekend maken.  

ik denk dat ik hier misschien enkele mensen mee tegen hun schenen ga stampen, maar het is gewoon een vaststelling. Op de parkeerplaats achter de afdeling oncologie, waar ik 5 keer per week naar toe moet, zijn er vlak achter het gebouw een aantal plaatsen voorzien voor gehandicapten. Daarnaast staat op de grond een enorm groot teken met verboden te parkeren. Als daar al eens iemand staat is het een Mercedes. Ook is er een ruimte voorzien om patiënten te komen afzetten of op te laden. Daar staat bijna altijd eenzelfde merk van wagen geparkeerd. Het is opvallend dat het telkens een Mercedes is. Waarschijnlijk krijg je, bij aankoop van zo een wagen, de nodige instructies mee om dergelijke reglementen aan je laars te lappen.  

In de "pergola", waar we regelmatig gaan eten, serveren ze altijd de echte Italiaanse deegwaar. Aan de recepten wordt wel een Belgisch tintje gegeven, maar de pasta zelf is puur Italiaans. Zo bestelde ik deze week macaroni carbonara met vier kazen. Wel, die macaroni is veel dikker dan diegene die wij hier in de winkel kopen. Het was enorm lekker, maar zwaar. Toch voor herhaling vatbaar.

Dit boek heb ik net gekocht.

Bob Claessens en Jeanne Rousseau - Onze Breugel - Antwerpen, Mercatorfonds, 1975 - 272 pp. - Linnen hardcover met stofomslag - 34 x 26 cm. 
Conditie: boek als nieuw, stofomslag vertoont minimale slijtage. 
Dit werk bevat de volledige "Heilgroet" uitgesproken aan de graftombe van Peter Breugel in de Kapellekerk te Brussel op 31 mei 1924 door Felix Timmermans ter gelegenheid van de vierhonderdste verjaring van de geboorte van de schilder. 
Bevat 96 afbeeldingen van schilderijen, 27 tekeningen en 6 buiten-tekst-platen.

Ik heb me laten gaan en heb er te veel voor betaald, maar dit wou ik nu absoluut hebben. Nu hoop ik dat het aan mijn verwachtingen voldoet. We zien wel een van de volgende dagen.

Vroeger gingen we naar alle mogelijke festiviteiten in en rond Leuven. Ik moet eerlijk toegeven dat er dingen bij waren die de verplaatsing niet waard geweest zijn, maar er waren ook mooie manifestaties bij. Leuven in scène bv, de paasfeesten, de bierfeesten en ga zo maar door. Van dat alles heb ik een massa foto's, maar ik bezie ze nog amper. Het  blijven bij sommige opnames mooie herinneringen, maar een heel pak waren echt de moeite niet. Al enkele jaren laten we dit alles aan ons voorbij gaan. De laatste tijd kan ik veel meer genieten van aangenaam gezelschap en een goeie babbel. 

Er stond iemand langs de kant met de motorkap van zijn auto open. Hij was druk aan het kijken naar alle draadjes en alle andere onderdelen van wat er onder die kap zat. Toen ik hem vroeg wat er aan de hand was, zegde hij dat hij een leek was en absoluut niets kende van motortechniek. Waarom doe je dan die motorkap open? Blijkbaar doen zeer vele mensen dat. Ze moesten zo maar bij toeval eens iets ontdekken. Blijkbaar een gewoonte bij een panne.

Toen ik deze morgen na mijn, bijna dagelijks, bezoek aan de kliniek, naar huis wou gaan, kwam mij iemand achterna gelopen. Het bleek de diëtiste te zijn die verbonden is aan de afdeling. Ze wou me even spreken. Ze somde op wat ik allemaal niet meer mag eten en drinken. Al bij al valt dat op gebied van eten nogal mee, maar hetgeen ik het liefste eet, ziijn tomaten. Ik mag niets meer met tomaten. Geen saus, geen sap en ook geen soep. Al wat pikant is mag ook niet meer. Geen fruit, geen drank met bubbels, maar ook geen fruitsap. Blijft dus nog water over, want wijn mag ook niet meer. Alcohol is ten strengste verboden, dus zelfs bier mag niet meer. Dit alles zal ik een maand of drie moeten volhouden. 

Daar wil ik asoluut naar toe. Vanaf morgen is er in het paleis van schone knsten in Brussel een tentoonstelling over Rubens. Niet dat hij mijn allergrootste liefde is, maar hier werden een aantal werken samen gebracht waar je anders de halve wereld moet voor afreizen. De tentoonstelling loopt nog tot begin januari en daartegen zal mijn vermoeidheid wel over zijn zeker. Vandaag hadden ze me nog een pak geld mogen bovenop geven, ik zou er niet geraakt zijn. Ik hou meer van bv Van Gogh, Monet, Brouwer en nog zo veel anderen, maar deze tentoonstelling zal de moeite zijn en daar zal ik geraken.