Maandag 25 juni 2007

CIA-onthullingen

CIA-rapport (zie De Morgen van vandaag maandag)

Kan iemand die zich bezig houdt met mensenrechten iets nieuws leren uit de publicatie van geheime CIA-documenten? Ik vrees van niet: de rapporten van onder meer Amnesty International hebben reeds in de jaren 1970 exact hetzelfde en nog meer verteld.

We lezen bijvoorbeeld niets over de opleiding van folterspecialisten die werden uitgestuurd naar Zuid-Amerikaanse dictaturen om daar linkse activisten te martelen.

In het VRT-programma Nachtwacht betoogde Amerikakenner, professor Kries Versluys, dat de Amerikaanse democratie over een sterke 'zichzelf corrigerende kracht beschikt'.

Dit zou waar zijn mochten de onthullingen leiden tot meer respect voor de mensenrechten. De recente smokkel van terreurverdachten, de praktijken in Guantanamo bewijzen het tegendeel.

Daarnaast is er de vraag wat de slachtoffers en hun nabestaanden hebben aan deze zelfcorrectie: worden het leed minder erg als de dader twintig of dertig jaar later zijn misdaden bekent?

Zullen de VS, bijvoorbeeld, in 2030 of in 2050 toegeven dat zij zich inzake het Palestijnse conflict hebben vergist door eenzijdig Israël te steunen?

Tot op de dag van vandaag worden in Viëtnam misvormde kinderen geboren als gevolg van de bombardementen met napalm en Agent Orange en nog altijd weigeren de VS hiervoor enige schadevergoeding te betalen.

De geschiedenis leert vooral dat de geschiedenis ons in morele zin niets leert: dezelfde feiten blijven zich herhalen omdat de krachten dezelfde blijven. In de moraal heten die krachten: machtswellust, hebzucht en fanatisme van ideologische, patriottische of godsdienstige aard. Voeg daar de onverschilligheid of domheid van de massa bij en je houdt nog weinig reden over voor optimisme. Maar in het Frans is al gezegd: 'il faut point d'espoir pour entreprendre , ni de réussite pour persévérer.'

Geschreven door staf de wilde om 13:45 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Maandag 25 juni 2007

‘hypocrite lecteur, mon frère, mon semblable’ – C.B.

ergens toch

moet je aan een tafel zitten

of leunen met een oorkussen in je rug

of tegen je rug een steen

waarin de schaduw staat gebeiteld

van zoveel ruggen die verdwenen

en je hoort de stem

die mijn vingers dwingt

zoals zon en water de vorm afdwingen

van al wat aan de bomen zingt

van water en zon

en het woord verbeeldt zich

zoals vruchten zich verbeelden

dat ze gedroomd werden door de zon

en gewild in de laatste hik en snik

van het water

maar woorden zijn zoals zij

de zoete smoesjes van het zaad

dat zich begraven moet om te verrijzen

uit het zwijgen dat jij aanneemt

zoals een gestalte die zal blijven

verrijst de stem, een trilling in gesteente

- weet, dat niet ik ze hoor, alleen

mijn vingers die haar schrijven

Geschreven door staf de wilde om 10:05 Reageer op dit bericht

Zondag 24 juni 2007

empathisch

empathisch

de wijze wendt zich

af, zeggen wijs genoemde

boeken, en toch: wat zie je

als je niet de wereld ziet?

zelfs de goden buigen zich

voorover, schudden mompelend

hun eeuwenoude hoofd, stoppen

dat vergeefse was in hun oren

het verzacht hun dromen

niet, monden die geluidloos

schreeuwen, lichamen

gebarsten als vruchten

onder boomgeruis

goden zijn de grootste

dwazen, vermorzeld door

berouw, eeuwig moeten zij

hun werk aanschouwen, hun

vingers tintelend van een begin

de wijze wendt zich van

zijn dagen af, voelt de zindering,

de zenuwtrek van eeuwen

hij danst als een derwisj

door de nacht, draagt de wereld

als een kiezel op zijn schouder, maakt

de goden dronken dat ze slapen

Geschreven door staf de wilde om 13:06 Reageer op dit bericht

Zaterdag 23 juni 2007

naar Neruda

ik beken, ik heb geleefd - Pablo Neruda

beken : je hebt maar half geleefd

met een hand die greep en streelde

en zich verveeld in leven schreef

soms de boom in kon

waar de kers losschoot

als een kogel van genot

wat er van de liefde was

dat drinkbaar water

je proefde steeds de zwarte drab

na de bubbels die verdwazen

een vader half om half

een beul, een heul

een moeder even aanwezig

en afwezig daarna in de hevigheid

van altijd en nooit

woorden kwamen

helend als hysop

staken als glazen

splinters in je krop

je bent maar half

een ziener, een blinde

een eenhoorn, een kalf

iets broodnodigs

klaargelegd om niet te vinden

Geschreven door staf de wilde om 10:52 Reageer op dit bericht

Zaterdag 23 juni 2007

Peking 2008

de Olympische gedachte

Op de sportredacties van kranten en tv blijft het gonzen van dopinggeruchten wat de aandacht afleidt van een ander schandaal dat misschien maatschappelijk relevanter is.

De Jonge Duivels hebben zich gekwalificeerd voor Peking: vreugde alom, maar aan welk spektakel gaan ze deelnemen?

De Olympische Spelen brengen iedere keer een gigantische merchandising op gang die het IOC miljoenen euro's opbrengt, naar schatting in Peking nog 40 % meer dan drie jaar geleden in Sydney 2004. Veel van deze spulletjes met het Olympisch logo (petjes, sport- en reistassen) worden gefabriceerd in China door arbeiders en arbeidsters die amper de helft krijgen van het hen toegezegde loon: ongeveer 1 000 yuan in plaats van de officieel vastgelegde 2 000 yan per maand, wat nog altijd maar ongeveer 200 euro zou betekenen. Daarvoor moeten zij werkdagen kloppen van 13 uren en dat 30 dagen per maand. (Bron: het weekblad Visie van het ACW)

Daarover horen we vanwege onze Mister Proper, Jacques Rogge, nooit enig protest. En vanwege de sportredacties al evenmin.

Voor deze Chinese arbeiders en arbeidsters geldt allicht de Olympische leuze: 'werken is belangrijker dan ervoor (fatsoenlijk) betaald krijgen'.

Maar de stadions zullen oogverblindend zijn en de speculaties omtrent onze medaillekansen veroorzaken nu al een roes van nationale trots: bewustzijnsvernauwing is het kenmerk bij uitstek van ieder megaspektakel, en in de sport vernauwen de geesten tot de breedte van een medaillelint.

Geschreven door staf de wilde om 09:35 Reageer op dit bericht

Vrijdag 22 juni 2007

a slumber did my spirit seal – W. Wordsworth

een sluimer sloot zijn lichaam

af, een rimpeling raakte kant

en wal, er staken duizend

handen uit, ze gaven zijn

hoofd door als een bal

zijn ogen lazen over duiven

die verdwenen aan een einder,

verschenen aan een andere

horizont, dezelfde van hoop

twee levens schoven als dozen

ineen – we zijn elkaars verloren

knopen, zei het boek, onze dood

zal van schone woorden zijn

losgekomen van oog en lippen

verneveld in een sluimer

neergedaald over gescheiden

dromen zoals een naadloos

kleed waaraan zij knopen

naait van vloeibaar goud

Geschreven door staf de wilde om 14:17 Reageer op dit bericht

Vrijdag 22 juni 2007

satori

satori

hoeveel ogen moeten dicht

voor ze zich laat proeven

de zoete vrucht

van de verzoening

hoeveel vingers toe geplooid

die priemen in je vlees

hoeveel huiden gelooid

voor je in je lichaam woont

zonder nood en zonder vrees

hoeveel woorden uitgewist

eer je toon gezuiverd is

hoeveel en hoe velen

moeten eerst ontbreken

voor je niets en niemand mist

hoeveel ogen moeten dicht

eer je neerzit als dat buikig beeld

met zijn handjes open

hoeveel duister vraagt het licht

dat het halve en behalve heelt

en als een krans van heliotropen

het geheel en het al omspeelt

Geschreven door staf de wilde om 11:16 Reageer op dit bericht

Donderdag 21 juni 2007

wierookmeisje

spleen pour ainsi dire

welkom bij het wierookmeisje

zij woont voorbij het gordijn

van vredesklokken

en geruststellend zijn de stormen

onder haar vele rokken

zij leest je hand

als een boek dat ooit geschreven wordt

en de sporen onder je huid

van handen die je streelden

en je bloeide als een boom

handen die je hebben afgetuigd

en je vereeltte onderhuids

zij kent verhalen

die een wijze van de wijs brengen

en een dwaze van de kook

zij kookt met kruiden

die langer duren

dan een verre reis

en kruidig is de afdronk

van haar mond

zij heeft dozen die toveren

met tonen in de maat

van oude meesters

die zij neuriet al wiegend

tot de poorten verrijzen

van verdwenen steden

meestal echter is ze zo stil

dat je haar nauwelijks ziet

wanneer het gordijn tinkelt

alsof een zware adem

een aanwezigheid verraadt

die het spreken verbiedt

meestal is het een oneerbaar voorstel:

was er maar een wierookmeisje

Geschreven door staf de wilde om 15:04 Reageer op dit bericht

Donderdag 21 juni 2007

minister Peeters

minister Peeters viseert oude auto's

Wil miister Peeters voor één keer groener zijn dan de groene pausen?

Hij wil versneld oudere wagens uit het verkeer halen met als argument dat die toch niets te maken hebben met het inkomen maar wel met het bezit van een tweede wagen in het gezin. Heeft de minister dan nagegaan waarom die tweede wagen een oudere is: kiezen de hippe tweeverdieners voor een ouwe knar naast een blitze nieuwe?

Anders gezegd: wie kiest er nu voor een wagen van meer dan 10 jaar als die zich net zo goed een jongere kan veroorloven? Het zijn toch niet de lagere inkomens die om de drie, vier jaar van wagen veranderen.
Zelfs de groenen zijn in het debat over de SUV's (of 4x4's) tot het inzicht gekomen dat niet het bezit maar het gebruik van een wagen tot vervuiling leidt.

De enige echte milieuvriendelijke maatregel is dus het gebruik te verminderen.

Dagelijkse files leren ons dat er gewoon te veel wagens en vrachtwagens op de baan zijn. Voor heel wat werkende landgenoten volgt dit uit het feit dat het openbaar vervoer geen werkbaar of leefbaar alternatief kan bieden. Wegens de gebrekkige aansluiting van trein-tram-bus of vanwege een te lage frequentie van deze vervoermiddelen.

Om het gebruik van meer vervuilende wagens te ontmoedigen kan men de brandstofprijs verhogen met als dubbel signaal: autorijden zorgt voor milieuvervuiling en fossiele brandstoffen zijn niet onuitputtelijk.

De meeropbrengst kan dan dienen om schonere wagens en brandstoffen en het openbaar vervoer te promoten met stimulansen in plaats van met bestraffing.

Merkwaardig detail: Peeters zou de oude wagens laten demonteren zodat ze niet meer kunnen uitgevoerd worden naar de Derde Wereld. Onderliggende gedachte: we mogen onze uitstoot niet exporteren. Twee vragen: waarom doet deze minister dan mee aan de handel in emissierechten die precies op hetzelfde neerkomt; en ten tweede: als de bewoners van de Derde Wereldlanden niet meer mogen rondtoeren met vervuilende wagens, zal Peeters hen dan nieuwere bezorgen of kunnen zij opnieuw de hort op met ezel en kar?
Wat we van deze bekeerde Unizotopman niet moeten verwachten is dat hij iets onderneemt tegen de wildgroei in het bedrijfswagenpark. Sommige bekeerlingen blijven hun oude goden merkwaardig trouw.

Geschreven door staf de wilde om 12:04 Reageer op dit bericht

Woensdag 20 juni 2007

Electrabel

Electrabel en de vrije markt
Heel Vlaanderen lijkt verbolgen te reageren op de aangekondigde prijsstijgingen bij Electrabel.
Liberale commentatoren wijzen erop dat dit niet ligt aan de vrije markt, maar juist aan een tekort aan vrije markt: Electrabel bezit namelijk een quasi-monopolie in de productie van electriciteit.
Laten we eens duidelijk: de vrije markt heeft nooit bestaan en zal nooit bestaan.
Ten eerste is er altijd protectionisme geweest. Denk aan de landbouwsubsidies in Europa die ongeveer de helft van het EU-budget opslokten, aan de ondersteuning van de eigen staalproductie in de VS etc
Ten tweede vertoont het gedrag van de spelers op de zogenaamd vrije markt steeds een neiging naar trustvorming, conglomeraten waarbij de grote vissen de kleinere verslinden. Bij ons zag je dit gebeuren met de kleinere banken, zoals Cera die opging in Kredietbank, de ASLK in Fortis, en met de kleinere brouwerijen zoals Hoegaarden dat werd ingepalmd door Interbrew.
Bijna altijd wordt dan het smoesje verspreid dat is voor een betere dienstverlening zal zorgen maar elke klant kan zelf nagaan of hij/zij bij Fortis leningen kan bekomen tegen een gunstiger tarief dan bij Cera. En iedere bierliefhebbers weet intussen al dat de Hoegaarden nooit meer zal smaken als vroeger. Om nog te zwijgen over het verlies van tewerkstelling.
Ten derde is het zo dat niet iederen begint met dezelfde kansen: de ene heeft een startkapitaal en de andere niet.
Kortom, de vrije markt is een mythe behalve in de zogenaamde vrijhandelszones met hun sweatshops en extreme uitbuiting.
Dit laatste onderstreept dat de vrije markt ook niet wenselijk is: een volkomen vrije markt betekent een verloedering van het milieu en schendingen van de meest elementaire arbeidsrechten. En een competitie totterdood waar alleen de grote aandeelhouders beter van worden.
De feiten bewijzen dat het principe van de vrije markt het meest performant is, het heeft dus geen zin om terug te willen naar staasbedrijven of naar een gemengde economie, maar zonder ernstige ecologische en sociale correcties is dit model een ramp voor iedereen die niet behoort tot die elite van rijke speculanten en beleggers.
Monopolies leiden tot arrogantie - dat bewijst Electrabel - maar concurrentie levert voor de klanten en de bevolking pas een verbetering op als wordt voldaan aan de bescherming van het milieu en het respect voor de werknemers.
Wat liberale denkers ook mogen verspreiden aan fabeltjes om de massa te misleiden.

Geschreven door staf de wilde om 16:32 Reageer op dit bericht

Woensdag 20 juni 2007

sjablonen

sjablonen

dag na dag moet hij

verpoppen, naast zijn

lichaam staan, opvouwen

later wordt het uitgeschud

nagekeken op bruikbaarheid:

een ongeldig bankbiljet

waaraan hij reizen ruikt

vergezichten en gezichten

vergeefs nabij want even ver

een knoop en een jas slaat

open, sluit als vleugels

om het schuilen van een

meisje, kleine handen

die gulzig of geduldig zijn

dag aan dag moet hij

naast zijn vele schaduwen

staan: silhouetten gestempeld

met één sjabloon

de toon verschuift: verbrande

aarde, duinenzand, groenen

van een waterkant, violet van

bergen waarop de zon een rode

knobbel legt, een overgang

van snavel naar voorhoofd -

wat voor wezen heeft gevlogen

door die nacht, geruisloos

of druisend als kraanvogels?

avond na avond knipt hij

ze uit, kleeft er woorden

bij die weinig verklaren

tenzij het knerpen van schaar

en blad: scheiden gaat gewoon

van voor af aan, alleen het

snijden gaat nooit voorbij

Geschreven door staf de wilde om 16:27 Reageer op dit bericht

Woensdag 20 juni 2007

bloedeloosheid

de bloedeloosheid van links (zie De Morgen van vandaag woensdag)

Het regent verklaringen achteraf over de neergang van links maar deze drieledige boekenrecensie -zonder naam van de auteur - bezorgt alleszins mij een uppercut, een rechtse wel te verstaan.

Vooral dan het deel dat handelt over het boek van Nick Cohen: 'What's Left?How Liberals lost their way'. (Het is nog niet vertaald in het Nederlands)

Ik citeer: 'Zo gaan niet alle linksdenkenden akkoord met alles wat Noam Chomsky schrijft en was er zowel in 1991 als in 2003 vaak wél aandacht voor de bevrijding van het Iraakse volk.'

Ik zie geen aanhalingstekens dus blijft de vraag open of dit de mening is van Cohen en/of van de recensent. Hoe dan ook: was de eerste Golfoorlog dan bedoeld om het Iraakse volk te bevrijden? En de invasie van 2003? Om welke vrijheid gaat het dan wel?

Verder wordt over dit boek gezegd: 'het verstoort ook het al te gemakkelijke anti-amerikanisme waar bepaalde delen van links een patent op hebben.'

Zo'n oordeel zou ik verwachten in een opstel van de pro-amerikaanse passionaria Mia Doornaert , maar van een recensent van De Morgen?

Kan deze recensent eens uitleggen wat hij precies bedoelt met dit 'al te gemakkelijke anti-amerikanisme'? Bij mijn weten waren Vlaanderen en België opvallend eensgezind in de afkeuring van de oorlog in 2003 en afgezien van een slip of the tongue van Pieter de Crem zie ik in dit afwijzingsfront geen wijziging.

En daarnaast kan men zich de vraag stellen in welke mate de buitenlandse politiek bij ons enige impact heeft gehad op het stemgedrag. Dat de broederschap tussen Blair en Bush de linkervleugel in Engeland heeft verdeeld, dat zal wel: maar heeft bij ons één socialistische kiezer de partij de rug toegekeerd omdat Blair een socialist is?

Los van Irak: welke invloed heeft het debâcle in Rwanda op de Belgische verkiezingen gehad?

Zou het kunnen dat de neergang van het socialisme vooral toe te schrijven is aan het afnemend geloof in de solidariteit? Aan de ene kant voelen heel wat mensen zich in de steek gelaten door de verzorgingsstaat en aan de andere zijde van het sociologisch spectrum zijn er steeds meer Vlamingen doordrongen van het principe ieder voor zich. Het succes van de extreem-rechtse boodschap, gevat in de slogan 'eigen volk eerst' wat niets anders betekent dan groepsegoïsme, lijkt me vooral door deze dubbele beweging te verklaren: wantrouwen tegenover de staat als zorgende instantie, en terug plooien op het eigen veilig bewaakte domein.

Links heeft daar geen antwoord op, zo blijkt, maar of het kartel CD&V/NVA dat antwoord wel heeft zal men bij de volgende verkiezingen wel zien.

Geschreven door staf de wilde om 12:52 Reageer op dit bericht

Dinsdag 19 juni 2007

VRT-wordt vervolgd

VRT - een vervolgverhaal
Ook op deze dinsdagavond kon je op VRT Eén (19 uur) en op RTB La Une (19.30 uur) een totaal verschillend journaal zien.
Twee items: op VRT zag je de premier van Israël, Omert, die verklaarde dat hij de regering van Fatahleider Abbas wou steunen. Op La Une zag je Fatahfamilies - wegvluchtend voor de Hamasgekken in Gaza - vergeefs staan wachten aan een Israëlische controlepost .
Op La Une was de actie van Amnesty International in het Brusselse Centraal Station te zien tegen het gebruik van martelpraktijken. Op de VRT hadden ze meer aandacht voor een brand en een treinongeval.
Iedere dag wordt door de nieuwsredactie een keuze gemaakt uit de door nieuwsagentschappen en reporters aangeboden items.
Je vraagt je af welke criteria de diverse redacties hanteren om het ene bericht wel over te nemen en het andere niet.
In elk geval is het duidelijk dat de twee delen van ons land totaal verschillend worden geïnformeerd en dan verwondert men zich erover dat francofonen en Vlamingen zo weinig van elkaar afweten en uit elkaar groeien.
Dit proces van vervreemding wordt duidelijk gestuurd al zullen de betrokken journalisten dit natuurlijk ontkennen.

Geschreven door staf de wilde om 20:07 Reageer op dit bericht

Dinsdag 19 juni 2007

liguster

juni, lusttuin van liguster

rododendron in de zoom

we bewoonden het uitgewoonde

huis zoals nieuwe helden

een oud verhaal

de sage ging dat een moeder

verdween in de koker

van het regenwater

de dader ontwierp

het haremlicht dat ons

voerde naar Istamboel

en bediend werd

met een koperen tepel

we droomden half binnen

half buiten op de ovalen

troon waar de hoge heester

je opnam in zijn oosters

aroom – maanden

bleef het toen juni

de trossen van de liguster

beefden als borstjes

van een bleke slavin

ze beloofde een lust

grenzeloos met die

rododendron in de zoom

Geschreven door staf de wilde om 10:45 Reageer op dit bericht

Dinsdag 19 juni 2007

Moenaert: de nimby van CD&V

Moenaert de nimby
Het was maar een onooglijk berichtje in de krant. De Brugse burgemeester Patrick Moenaert vraagt vanwege minister van binnenlandse zaken, Patrick Dewael, een strengere aanpak van de illegalen die via zijn Zeebrugse haven proberen over te steken naar Engeland. Vooral het aantal Afghanen is tot zijn grote ergernis toegenomen.
Kun je een duidelijker voorbeeld van de 'nimby' (not in my backyard) verzinnen? Wij sturen Belgische soldaten naar Kaboel die zich niet buiten de hoofdstad wagen omdat het daarbuiten zo onveilig is; wij lezen met afschuw de berichten over het toegenomen fundamentalistische geweld van de Taliban, maar als zich dan vluchtelingen uit dat geteisterde land bij ons aandienen, zeggen wij bij monde van deze diepchristelijke burgemeester: maak dat je wegkomt. Vluchtelingen mogen nog niet eens langs de Brugse drempels passeren, laat staan dat zij in de Mariastad zouden mogen verblijven
Maar met Kerstmis zal deze christen-democraat natuurlijk zijn stalletje van Bethlehem onder de kerstboom versieren, met de warm en koud blazende os en ezel, en het liedje 'Nu Syt wellecome' neuriën. Meevoelen met verstotenen en verjaagden is zo mooi als ze voorkomen in heilige boeken.

Geschreven door staf de wilde om 08:26 Reageer op dit bericht

Dinsdag 19 juni 2007

evaluaties in het onderwijs

evaluaties in het onderwijs

Het zal wel aan mijn anarchistisch temperament liggen, maar het systeem van permanente evaluaties dat nu in het onderwijs wordt veralgemeend, maakt mij uiterst wantrouwig.

Wat ik op mijn eigen school heb vastgesteld - en deze waarneming wordt bevestigd door verscheidene generatiegenoten - is een toenemende verburgerlijking: weinig persoonlijkheid, creativiteit en originaliteit. De geest van 68 is terug in de fles en de fles is verzegeld met verhalen over boetieks, sterrenrestaurants en verre luxereizen.

De motor van goed onderwijs is het enthousiasme van de leerkracht en zijn/haar vermogen om dit enthousiasme over te brengen op de leerlingen.

Ik twijfel er ten zeerste aan dat een sfeer van permanente dreiging dit enthousiasme zal bevorderen. Het lijkt me heel wat waarschijnlijker dat juist het conformisme zal toenemen. Zoals wijlen Herman de Coninck in zijn rubriek 'De Vliegende Keeper' het zo vaak - en toen mijns inziens voor een deel ten onrechte - schreef: het rijk kome aan 'de grijze muizen van het onderwijs'.

Trouwens, in het oude systeem konden leerkrachten die ernstige beroepsfouten maakten wel degelijk gesanctioneerd worden en zo nodig verwijderd. En ik zie niet in hoe de communicatie tussen leerkracht en directie spontaner kan verlopen nu de ondergeschikte voortdurend in de gesprekspartner een mogelijke executeur van zijn/haar ontslag moet zien. In 'liefde op staatsbevel' zit weinig liefde.

Geschreven door staf de wilde om 07:19 Reageer op dit bericht

Maandag 18 juni 2007

tekort aan kinderopvang

tekort aan kinderopvang
Ik zal wel een verschrikkelijke ouwezak geworden zijn, maar de jammerklachten over het tekort aan kinderopvang die nu via kranten en tv tot ons komen, doen mij lichtjes kokhalzen.
Wat we meemaken is de menswording van het mythologisch wezen 'de hard werkende Vlaming' en de valse ondertoon van het mantra 'lastenverlaging'.
Het gaat om prioriteiten.
De leuze vandaag luidt: 'I want it all and I want it now'..
De tijd van het sparen en het gezin als eerste prioriteit is definitief voorbij.
De enige prioriteiten vandaag zijn de eigen carrière en de eigen vrijetijdsbesteding en het gezin wordt zowel voor het ene als voor het andere ervaren als een hinderpaal.
Niet dat we terug moeten naar de tijd dat het gezin als enige prioriteit waarvoor meestal de moeder al haar ambitie moest opofferen, maar de slinger is nu wel doorgeslagen naar het andere uiterste.
En telkens weer is het de overheid die de problemen van de hyperindividualistische burger moet oplossen terwijl diezelfde burger liefst zo weinig mogelijk belastingen betaalt.
Wat de moderne mens niet meer lijkt te kunnen is keuzes maken en verantwoordelijkheid opnemen voor die keuzes.
Het is zoveel comfortabeler om te schieten op de regelgeving van Kind en Gezin, op de mank lopende subsidiëring, dan de eigen levenswijze in vraag te stellen ook als men ervaart dat die levenswijze niet echt bevredigend is.
Waarbij we de vraagkunnen stellen of de moderne mens nu vrijer is dan zijn grootouders: misschien maakt niets zo onvrij als de huidige verslaving aan consumentisme, aan het blitze hedonisme dat iedereen verplicht om minstens één reis om de wereld te maken en om de meest hippe speeltjes in huis te halen. Jammer van die dreinende en jengelende kinderen, die zijn er teveel aan.

Geschreven door staf de wilde om 21:10 Reageer op dit bericht

Maandag 18 juni 2007

Gaza in onze pers

Gaza in onze kranten
Het is om moedeloos van te worden hoe onze bevolking door bepaalde media wordt gemanipuleerd.
In De Standaard van vandaag schrijft Bart Sturtewagen over de boycot van de Palestijnse regering na de verkiezingsoverwinning van Hamas:
''We konden toch geen geld sturen naar lieden die het vredesproces met zelfmoord- en andere aanslagen torpedeerden, die een islamitische heilsstaat wilden oprichten en met niets minder dan de vernietiging van Israël genoegen konden nemen? We deden in dat opzicht het juiste (...)
In De Morgen van deze zelfde dag lezen we bij Sus van Elsen, die bij Manteau - geen linkse uitgeverij - het boek 'De Palestijnen: de toekomst van een droom' heeft gepubliceerd iets helemaal anders:
'De echte reden was dat Israël beslist had bij de Palestijen geen 'gepsrekspartners' te willen vinden. (...)Niet werd geprobeerd de schade te beperken door acht te slaan op de tekens die Hamas bleef uitzenden, dat ze met Israël konden leven, dat ze met de tweestatenregeling akkoord gingen met Israël binnen zijn grenzen van 1967. Dat ze een wapenstilstand hadden afgekondigd die in principe onbeperkt was in duur.
Symptomen, indien geen bewijzen, van een pragmatisch geworden Hamas die in de politiek was gestapt en tijd nodig had om aan zijn nieuwe huid te wennen.'

Ter vergelijking: na de inval in Libanon toen het Israëlische leger gigantische vernielingen heeft aangericht en meer dan 1200 mensen, vooral burgers, heeft gedood - en wat die burgers betreft mag je gerust het woord vermoord gebruiken - heeft de internationale gemeenschap geen enkele schadeloosstelling opgelegd. Integendeel, wij Europeanen betalen voor het opruimen en het herstel.

Is het dan zo verwonderlijk dat deze schijnheilige politiek van twee maten en twee gewichten het fanatisme nog doet toenemen?
Ik wil geen Cassandra zijn, geen onheilsprofeet, maar het Westen - en dat zijn ook wij - zal nog lang geconfronteerd worden met een bedreiging die juist door dit hypocriete machtsmisbruik wordt gemotiveerd. Iedere moslimextremist verwijst naar het Palestijnse en het Tsjetsjeense conflict om zijn wandaden te rechtvaardigen: zolang de Europese politiek zich slaafs richt op de Amerikaanse en Israëlische bevestigen we de overtuiging die aan de overkant leeft, namelijk dat mensenrechten niet gelden voor de slachtoffers van terreur die door het Westen of zijn bondgenoten wordt uitgeoefend.
Alleen al uit bekommernis om onze eigen veiligheid zouden we onpartijdigheid moeten nastreven en een onderscheid maken tussen fanatieke leiders en de bevolking die de speelbal is van buitenlandse en binnenlandse machtspolitiek.

Geschreven door staf de wilde om 12:31 Reageer op dit bericht

Maandag 18 juni 2007

nog eens

nil inúltum remanébit

nog eens november

de lucht een natte dweil

alsof daarboven gang en drempel

zijn schoon geschrobd

in afwachting van de gasten

maar het zijn de bewoners

die naar buiten komen

en in zwarte vogels

wiebelen op het druipen

van tak en draad

een veeg over de woorden

die ze spraken en verzwegen

een spons over de handen

die sloegen en droegen

je bent een lei

om nog eens te beginnen

met een gebroken griffel

flemend temend

voor dezelfde oude meester

in zijn stofjas als een dweil

Geschreven door staf de wilde om 10:06 Reageer op dit bericht

Zondag 17 juni 2007

Gaza-vervolg

Gaza zo maar voort

In De Zevende Dag konden we een mooie vertegenwoordigster horen van Broederlijk Delen die zich vooral met het conflict tussen Israël en de Palestijnen bezig houdt.

Voor wie eraan twijfelt: Broederlijk Delen is geen linkse of pro-Palestijnse organisatie, ze doet aan ontwikkelingssamenwerking op basis van een evangelische inspiratie.

Wat valt op: deze jongedame vertelt wat de beroepsjournalisten verzwijgen of wegmoffelen onder vage eufemismen. En dit is een constante: om echt te weten hoe de toestand in een conflictgebied is, moet je luisteren naar het zogenaamde middenveld: vrijwilligers die ter plaatse zijn geweest en die in de eerste plaats oog hebben voor wat er met de bevolking gebeurt. Zij zijn niet geïnteresseerd in het grote politieke gelijk. Wat hen motiveert is het opzettelijk toegebrachte lijden.

Bij wijze van herhaling: er is een lijden dat inherent aan het leven is en dat ons allemaal kan treffen, allerlei vormen van afscheid, ziekte en verdriet.

En er is het vermijdbare lijden: vermijdbaar omdat het wordt toegebracht door perverse geesten, door misdadigers die er meestal uitzien als fatsoenlijke burgers - in tegenstelling tot de overduidelijk herkenbare psychopaten in allerlei goedkope films.

Mensen zoals die vrijwilligers van Broederlijk Delen, Amnesty en Oxfam (om maar een paar voorbeelden te noemen) zijn de ware helden: zij proberen conflicten te voorkomen, onrecht te bestrijden . De enige overwinning die zij nastreven is de vermindering van miserie.

In plaats van generaals en maarschalken te eren op straatnaamborden, zouden we beter hulde brengen aan de helden van het mededogen of de naastenliefde.

Alleen de dwazen en verziekten kicken op parades, klaroenstoten en gala-uniformen.

Geschreven door staf de wilde om 19:03 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van boek onder lava