Naar de inhoud

boek onder lava

verzwegen berichten
akke.beakke.be

Berichten van 17 december 2007 tot 23 december 2007

Zondag 23 december 2007

ochtendmist

ochtendmist

 

nevel is een scenograaf,

hangt draad na draad

een gaasdoek op: neteldoek,

tule, organza, glasgordijnen

en kamer na kamer ziet

op een kamer uit

 

doek één: kronkelingen

van een wilg, het donkerste

borduursel en verder

 

dekt maas over maas

alle ramen af - je denkt aan

waterschotten in een schip:

zwijgen sijpelt in, vertraagt

de vaart alsof de aarde

nu stil ligt in de ruimte

 

nevel regisseert, zet aan

tot mediteren, neerzinken

in zichzelf, deelnemen aan

wat leeft in duizend kamers

die je moet raden: mensen

 

zwijgen met de bomen mee,

komen zitten gewikkeld

in tule en organza

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 14:05 Reageer op dit bericht
Vrijdag 21 december 2007

waterputten

waterputten en ontwikkeling (zie De Standaard van vandaag en gisteren)
 
Met een zeker onbehagen heb ik als zeer kleine sponsor van enkele ngo's in De Standaard de artikelen gelezen over de inefficiëntie van concrete ontwikkelingsprojecten. Er is nu al een 'Afrikamoeheid', een gevoel dat Afrika een bodemloze put is: wordt dit gevoel niet versterkt door er nog meer scepsis tegenaan te gooien?
 
Het is  daarentegen de evidentie zelve dat de uiteindelijke oplossing voor de onderontwikkeling moet komen van structurele ingrepen op het niveau van wereldpolitiek en wereldhandel.
Maar moet je  in afwachting van een Rechtvaardige Internationale Orde (zie het RIO-rapport van de zogenaamde Club van Rome) intussen de zaken op hun beloop laten?
Een concreet voorbeeld zijn de gesubsidieerde landbouwoverschotten waardoor Europa met de ene hand een veelvoud terugneemt van wat het met de andere geeft.
Dit is aangeklaagd door een toppoliticus als premier Verhofstadt zelf: maar hoelang duurt het eer intentieverklaringen tot resultaten leiden en zijn de nieuwe handelsvoorwaarden die Europa en de USA aan de Derde Wereld willen opleggen een stap in de goeie richting? Of is het een verhaal van luister naar mijn woorden en let niet op mijn daden?
Ander voorbeeld: In Cartagena (Columbia) ontfermen lokale ontwikkelingshelpers zich over straatkinderen. Alweer kan men betogen dat zoiets tot de basisopdrachten van de Columbiaanse regering behoort, maar is dit inzicht een reden om deze kinderen aan hun lot over te laten?
Wat waterputten betreft: ook al werken ze slechts enkele jaren, dan nog hebben ze ten minste voor de duur van die enkele jaren hulp geboden.
 
Vergelijk het met binnenlandse problemen: de armoede in ons eigen land zou een kaakslag moeten zijn voor elke welstellende Belgische burger en voor onze politieke vertegenwoordigers in het bijzonder. Maar moet je daarom initiatieven als Poverello,  de opvang van daklozen en alle andere vormen van liefdadigheid afschieten?
Dat die initiatieven een noodzaak blijven is een luid klinkend verwijt aan onze verzorgingsstaat waar we zo trots op zijn. En het is niet door de lokzang van de sirenen van lastenvermindering en Eigen Inkomen Eerst  te volgen dat we deze schande zullen wegnemen.
Solidariteit is een constante uitdaging voor al wie zijn christelijke of humanistische overtuiging ernstig neemt en zelfs in de best georganiseerde van alle werelden zullen concrete en persoonlijke engagementen onvermijdelijk zijn: altijd zullen heel bijzondere mensen een directe welomschreven nood moeten lenigen. Structuren zijn per definitie abstract en generaliserend: geen enkel net is zo dicht geweven dat er geen gaten in zijn.
 
 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 11:57 Reageer op dit bericht
Vrijdag 21 december 2007

Leukemans

Leukemans
 
Weerom besteden onze meest prestigieuze kranten en onze tv-zenders ruime aandacht aan een 'nieuw' dopingschandaal, de affaire Leukemans. Indien men doping mag omschrijven als het gebruik van producten die de sportprestatie vervalsen én schadelijk zijn voor de gezondheid, dan is het zeer onduidelijk of deze definitie in het geval  Leukemans van toepassing is.
Maar goed: het product staat op de dopinglijst zoals vroeger onfatsoenlijke boeken op de kerkelijke index stonden. En een kritische instelling wordt op alle domeinen aangeprezen maar aan deze dopinglijst wordt een pauselijke onfeilbaarheid toegekend, net als aan de methodes en moraal van de dopingrepressie trouwens.
 
Uit het dossier blijkt nochtans duidelijk dat deze renner volkomen vertrouwd heeft op de integriteit en deskundigheid van zijn ploegdokter - die volgens allerlei getuigen inderdaad over deze eigenschappen zou beschikken. De verwachting is dat de renner minstens voor 1 jaar een beroepsverbod zal krijgen, de dokter heeft ontslag genomen bij zijn ploeg maar zal als dokter blijven functioneren.
In de affaire Fuentes doet zich hetzelfde voor: een aantal betrokken renners - en ondanks de verdenkingen: geen enkele voetballer - is al gestraft, dokter Eufemiano Fuentes oefent nog steeds zijn praktijk uit.
Vergelijk dit met de drugsbestrijding: daar wordt een dealer harder aangepakt dan een gebruiker.
 
Om misverstanden te vermijden: ik ben geen voorstander van een hakbijlmoraal, maar als je deze moraal per se toch wil hanteren, leg dan de grootste verantwoordelijkheid bij diegene(n) die er door hun opleiding en beroepservaring voor in aanmerking komen.
Als een machinist door een rood licht rijdt, stelt men toch de treinreizigers niet verantwoordelijk? Misdaden hebben niet enkel te maken met de naakte feiten, het gaat minstens even zeer om de intentie: doodslag zonder de intentie te doden is geen moord. Te goeder trouw een verboden product gebruiken kan men dan ook niet bestraffen als dopingfraude: de afwezigheid van de intentie moet op zijn minst leiden tot strafvermindering zoniet vrijspraak.
 
 
 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 10:09 Reageer op dit bericht
Donderdag 20 december 2007

dirty old man

no impurity so impure as old age – Death in Venice







 

ouderdom is het ergste bederf

lees het in  ogen van zestien:

dirty old man, je kwalijke

adem van opengelegd graf

 

kom, haal je lievere doden

naar boven, roep hun namen

af en ze treden in wikkels

uit hun spelonk

 

ga zedig de perzik voorbij,

de plastic vlinder in een vlecht:

merk hoe ze haar voorhoofdje

fronst, wat verder giechelt

met haar dikke boezemvriendin,

dirty old fool

 

geen bederf is erger dan

de grimas op je smoel, doen

alsof je ergens nog bij hoort,

alsof het behoort dat je

een straat met haar deelt,

dirty old fart

 

je hoort het aan de jonge

cassière, haar rituele groet:

schuif door, maak voort, de deur

staat al open, geen mond lacht

wijder dan dit gat in de nacht,

een gleuf in het donker waar je

als bij wonder in past,

dirty old asshole

 

keep your eyes to yourself

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 12:03 Reageer op dit bericht
Woensdag 19 december 2007

Mozes

come down, Moses, calm down

 

maak de wegwijzer niet groter

dan nodig, weet je: Mozes

kwam nooit in het Beloofde Land

 

hij stond aan de rand, wees en

zonk ter aarde, zondig als geen ander

 

wijzen komen zelden waarheen

ze wijzen, ze bereiken een rode

heuvel wanneer de zon in vegen

vermiljoen en violet oplost

in schemer – ze hurken

 

tegen een boom bij een veer,

slaan de rivier gade, het volk

dat komt en gaat, ze blijven

als een nabeeld in de geest

 

meestal bestaat alleen een weg,

komt de bestemming nooit nader

dan een droombeeld: ze draagt

een kleed van golven en glans,

laat het achter als kleverig laken,

een net waarmee je hebt geworsteld

 

maak hem niet groter dan nodig,

de uitlegger van je dromen:

hij bewijst zoals een ritseling

in een boom het bestaan van vogels,

de terloopse grijpbaarheid van wind

 

volg zijn hand en aangezicht, de glinstering,

hoe blijgezind ze verwijzen naar ver

en nabij: lag het ene ooit

waar het andere niet lag?

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 13:28 Reageer op dit bericht
Dinsdag 18 december 2007

remember Semira

remember Semira

 

Adamu, dochter

van Adam, verjaagd

niet eens uit een paradijs,

niet door een vlammend zwaard:

gewoon de gladde huid van een kussen

 

remember Semira

 

spartel niet, laat het lopen

op een uniform: voel je nog

de kolos op je borstkas,

druipt zijn zweet in je nek?

 

remember Semira

 

boek een vlucht, een laadruimte

bij containers: bevat je het,

do you contain, met een IJzeren Gordijn?

 

remember Semira

 

merk de naamlozen, documentlozen,

de boot die drijft met opgeblazen

buik, de paarse aubergines

in onze blauwste zee: o zonde

van onze stranden

 

remember Ahmed, Dieudonné

 

al die mooie namen, uitgewist,

opgelost in zout water: ook

een Endlösung al lijkt ze

niet gepland, is het vervoer

niet zo best geregeld

 

remember Semira

 

wat verloopt volgens plan:

wie verbreekt de regels,

de zegels van laadruim en document?

 

play by the rules Semira

of je verdwijnt in een naam:

dochter van een Adam,

domme Eva zonder grens

 

we  don’t remember Semira

een geheugen heeft een grens

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 15:29 Reageer op dit bericht
Dinsdag 18 december 2007

dag van de migrant

over gelukzoekers
 
Al sedert het jongensboek 'Bartje zoekt het geluk' van Anne De Vries, en zeker na de hartverscheurende kreet: 'Gelukkig zijn daarvoor zou ik alles willen geven' van Raymond van het Groenewoud zou elke moralist en tapkastfilosoof in ons taalgebied mogen weten dat ons leven neerkomt op één grote zoektocht naar het geluk.
 
Niet zo op het commissariaat-generaal voor de Vluchtelingen en Staatlozen. Uit de mond van  Dirk van den Bulcke echoot het devies van zijn bevoegde minister Patrick Dewael: 'Er is een politieke keuze gemaak: we zetten onze grenzen niet open voor gelukzoekers.'
Het geluk zoeken wordt dus gecriminaliseerd, het wordt in een land dat pretendeert geïnspireerd te zijn door christendom en humanisme, een illegaal tijdverdrijf en in tegenstelling tot vernuftige poëzie geen 'tydverdryf voor fyne luyden'.
 
Compleet in tegenspraak hiermee horen we steeds vaker de vertegenwoordigers van de werkgevers en ook partijgenoten van Patrick Dewael pleiten voor een selectieve economische migratie: we nodigen uit wie we nodig hebben. De moraal van de zelfbediening met andere woorden.
Ooit hebben we gedacht dat mensenrechten eigen zijn aan de menselijke persoon op basis van zijn menszijn en niet vanwege zijn economische nuttigheid. Liberalen denken daar anders over: hun humanisme beperkt zich tot bruikbare mensen. En zij worden niet of nauwelijks tegengesproken door collega's die zweren bij het christen-democratisch 'personalisme' of bij de socialistische solidariteit.
 
Intussen drijven de lijken in de Middellandse Zee en langs de kust van Afrika en Spaanse eilanden. De strategie van Europa is dubbel: aan Afrika handelsakkoorden opleggen die de Afrikanen nog minder de kans geven om in hun levensonderhoud te voorzien, en de grensbewaking verschuiven naar de Sahel. Zo is ons geweten gesust: de lijkgeur zal niet in onze badplaatsen op te snuiven zijn en met wat hulp van de media komen we niets meer te weten over wat er gebeurt aan de controleposten.
Een opgeruimd gemoed begint bij opgeruimde grenzen.
 
 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door staf de wilde om 14:26 Reageer op dit bericht
Dinsdag 18 december 2007

religie in de hoek

als religie in de hoek gedrongen wordt (bij een opstel van Luk Sanders, filosoof van de Theologische Faculteit van Leuven, in De Standaard van 18 december) ****
 
Men kan van allerlei zaken een hitparade samenstellen, maar niet van het lijden. Of de grootste gruwel nu bedreven is door goddeloze communisten of ontspoorde christenen doet voor de slachtoffers niet ter zake: het lijden van één concrete joodse familie wordt niet minder of groter door het feit dat er duizenden joodse families hetzelfde overkwam.
Ten tweede, Luk Sanders schrijft: ''Het is wel in culturen met een lange christelijke traditie dat de democratie het beste lukt.' Dit getuigt van een enge 'Atlantische' visie op de wereld: het is waar voor West-Europa en de VS (als men daar de rassensegregatie en massamoord op de indianen eventjes vergeet) maar niet voor de rechtse dictaturen van Latijns-Amerika en evenmin voor Afrika.
Ten derde: hoe kan men nu de democratische gezindheid aanprijzen van het christendom als de grootste christelijke kerk, die van Rome, noch inhoudelijk noch structureel democratisch is? Hebben vrouwen gelijke rechten binnen deze kerk, mogen de leden (de gelovigen) hun bestuurders kiezen? Noch inzake het programma (de dogmatiek) noch inzake de bestuursvorm kan men de kerk van Rome democratisch noemen.
Ten vierde, het is mijn vaste overtuiging dat de communistische revolutie van 1917 nooit had plaats gevonden mocht de orthodoxe kerk zich meer hebben afgezet tegen eeuwen van tsaristische dictatuur - terloops: de tsaren waren niet ongelovig - en uitbuiting, en dit geldt net zo goed voor alle landen waar zich revolutionaire bewegingen hebben voorgedaan: altijd kan men een pervers verbond vaststellen tussen de heersers en de officiële godsdienst. Dit is ook het geval voor de islam: het zogenaamde fundamentalisme met zijn gewelddadige ontaarding is niet los te denken van de maatschappelijke ellende in de landen van oorsprong.
 
Mochten de christenen, en dan vooral de christenen met macht en invloed, en de islamitische vorsten en geestelijke leiders, de sociale boodschap van hun basisteksten meer ter harte nemen, dan hadden de ergste excessen in de geschiedenis nooit een kans gehad. En deze wanverhouding tussen mooie boodschap en schandalige realiteit loopt door in onze eigen tijd. In plaats van filosofische disputen te houden en krampachtig het eigen gelijk  te verdedigen, zou men beter kijken naar het eigen falen: de armoede zowel in eigen land als in een of ander buitenland is een permanente aanklacht tegen al wie zich een rechtzinnig gelovige noemt en even sterk tegen al wie zich als een oprecht socialist of humanist meent te mogen beschouwen.
Na de theorie mag het eindelijk eens de beurt zijn aan de praktijk.


****Deze twist tussen gelovigen en vrijzinnigen duurt nu al dagen: is het een blijvende mode om steeds naar de andere(n) te kijken en te wijzen met een beschuldigende vinger, en nooit eens naar zichzelf?
 
Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door staf de wilde om 09:34 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van boek onder lava

↑ Terug naar de berichten