Archief
a slumber did my spirit seal – W. Wordsworth
een sluimer sloot zijn lichaam
af, een rimpeling raakte kant
en wal, er staken duizend
handen uit, ze gaven zijn
hoofd door als een bal
zijn ogen lazen over duiven
die verdwenen aan een einder,
verschenen aan een andere
horizont, dezelfde van hoop
twee levens schoven als dozen
ineen – we zijn elkaars verloren
knopen, zei het boek, onze dood
zal van schone woorden zijn
losgekomen van oog en lippen
verneveld in een sluimer
neergedaald over gescheiden
dromen zoals een naadloos
kleed waaraan zij knopen
naait van vloeibaar goud
satori


satori
hoeveel ogen moeten dicht
voor ze zich laat proeven
de zoete vrucht
van de verzoening
hoeveel vingers toe geplooid
die priemen in je vlees
hoeveel huiden gelooid
voor je in je lichaam woont
zonder nood en zonder vrees
hoeveel woorden uitgewist
eer je toon gezuiverd is
hoeveel en hoe velen
moeten eerst ontbreken
voor je niets en niemand mist
hoeveel ogen moeten dicht
eer je neerzit als dat buikig beeld
met zijn handjes open
hoeveel duister vraagt het licht
dat het halve en behalve heelt
en als een krans van heliotropen
het geheel en het al omspeelt
wierookmeisje


spleen pour ainsi dire
welkom bij het wierookmeisje
zij woont voorbij het gordijn
van vredesklokken
en geruststellend zijn de stormen
onder haar vele rokken
zij leest je hand
als een boek dat ooit geschreven wordt
en de sporen onder je huid
van handen die je streelden
en je bloeide als een boom
handen die je hebben afgetuigd
en je vereeltte onderhuids
zij kent verhalen
die een wijze van de wijs brengen
en een dwaze van de kook
zij kookt met kruiden
die langer duren
dan een verre reis
en kruidig is de afdronk
van haar mond
zij heeft dozen die toveren
met tonen in de maat
van oude meesters
die zij neuriet al wiegend
tot de poorten verrijzen
van verdwenen steden
meestal echter is ze zo stil
dat je haar nauwelijks ziet
wanneer het gordijn tinkelt
alsof een zware adem
een aanwezigheid verraadt
die het spreken verbiedt
meestal is het een oneerbaar voorstel:
was er maar een wierookmeisje
minister Peeters
Zelfs de groenen zijn in het debat over de SUV's (of 4x4's) tot het inzicht gekomen dat niet het bezit maar het gebruik van een wagen tot vervuiling leidt.
Wat we van deze bekeerde Unizotopman niet moeten verwachten is dat hij iets onderneemt tegen de wildgroei in het bedrijfswagenpark. Sommige bekeerlingen blijven hun oude goden merkwaardig trouw.
Electrabel
Heel Vlaanderen lijkt verbolgen te reageren op de aangekondigde prijsstijgingen bij Electrabel.
Liberale commentatoren wijzen erop dat dit niet ligt aan de vrije markt, maar juist aan een tekort aan vrije markt: Electrabel bezit namelijk een quasi-monopolie in de productie van electriciteit.
Laten we eens duidelijk: de vrije markt heeft nooit bestaan en zal nooit bestaan.
Ten eerste is er altijd protectionisme geweest. Denk aan de landbouwsubsidies in Europa die ongeveer de helft van het EU-budget opslokten, aan de ondersteuning van de eigen staalproductie in de VS etc
Ten tweede vertoont het gedrag van de spelers op de zogenaamd vrije markt steeds een neiging naar trustvorming, conglomeraten waarbij de grote vissen de kleinere verslinden. Bij ons zag je dit gebeuren met de kleinere banken, zoals Cera die opging in Kredietbank, de ASLK in Fortis, en met de kleinere brouwerijen zoals Hoegaarden dat werd ingepalmd door Interbrew.
Bijna altijd wordt dan het smoesje verspreid dat is voor een betere dienstverlening zal zorgen maar elke klant kan zelf nagaan of hij/zij bij Fortis leningen kan bekomen tegen een gunstiger tarief dan bij Cera. En iedere bierliefhebbers weet intussen al dat de Hoegaarden nooit meer zal smaken als vroeger. Om nog te zwijgen over het verlies van tewerkstelling.
Ten derde is het zo dat niet iederen begint met dezelfde kansen: de ene heeft een startkapitaal en de andere niet.
Kortom, de vrije markt is een mythe behalve in de zogenaamde vrijhandelszones met hun sweatshops en extreme uitbuiting.
Dit laatste onderstreept dat de vrije markt ook niet wenselijk is: een volkomen vrije markt betekent een verloedering van het milieu en schendingen van de meest elementaire arbeidsrechten. En een competitie totterdood waar alleen de grote aandeelhouders beter van worden.
De feiten bewijzen dat het principe van de vrije markt het meest performant is, het heeft dus geen zin om terug te willen naar staasbedrijven of naar een gemengde economie, maar zonder ernstige ecologische en sociale correcties is dit model een ramp voor iedereen die niet behoort tot die elite van rijke speculanten en beleggers.
Monopolies leiden tot arrogantie - dat bewijst Electrabel - maar concurrentie levert voor de klanten en de bevolking pas een verbetering op als wordt voldaan aan de bescherming van het milieu en het respect voor de werknemers.
Wat liberale denkers ook mogen verspreiden aan fabeltjes om de massa te misleiden.
sjablonen
sjablonen
dag na dag moet hij
verpoppen, naast zijn
lichaam staan, opvouwen
later wordt het uitgeschud
nagekeken op bruikbaarheid:
een ongeldig bankbiljet
waaraan hij reizen ruikt
vergezichten en gezichten
vergeefs nabij want even ver
een knoop en een jas slaat
open, sluit als vleugels
om het schuilen van een
meisje, kleine handen
die gulzig of geduldig zijn
dag aan dag moet hij
naast zijn vele schaduwen
staan: silhouetten gestempeld
met één sjabloon
de toon verschuift: verbrande
aarde, duinenzand, groenen
van een waterkant, violet van
bergen waarop de zon een rode
knobbel legt, een overgang
van snavel naar voorhoofd -
wat voor wezen heeft gevlogen
door die nacht, geruisloos
of druisend als kraanvogels?
avond na avond knipt hij
ze uit, kleeft er woorden
bij die weinig verklaren
tenzij het knerpen van schaar
en blad: scheiden gaat gewoon
van voor af aan, alleen het
snijden gaat nooit voorbij
bloedeloosheid
VRT-wordt vervolgd
VRT - een vervolgverhaal
Ook op deze dinsdagavond kon je op VRT Eén (19 uur) en op RTB La Une (19.30 uur) een totaal verschillend journaal zien.
Twee items: op VRT zag je de premier van Israël, Omert, die verklaarde dat hij de regering van Fatahleider Abbas wou steunen. Op La Une zag je Fatahfamilies - wegvluchtend voor de Hamasgekken in Gaza - vergeefs staan wachten aan een Israëlische controlepost .
Op La Une was de actie van Amnesty International in het Brusselse Centraal Station te zien tegen het gebruik van martelpraktijken. Op de VRT hadden ze meer aandacht voor een brand en een treinongeval.
Iedere dag wordt door de nieuwsredactie een keuze gemaakt uit de door nieuwsagentschappen en reporters aangeboden items.
Je vraagt je af welke criteria de diverse redacties hanteren om het ene bericht wel over te nemen en het andere niet.
In elk geval is het duidelijk dat de twee delen van ons land totaal verschillend worden geïnformeerd en dan verwondert men zich erover dat francofonen en Vlamingen zo weinig van elkaar afweten en uit elkaar groeien.
Dit proces van vervreemding wordt duidelijk gestuurd al zullen de betrokken journalisten dit natuurlijk ontkennen.


liguster
juni, lusttuin van liguster
rododendron in de zoom
we bewoonden het uitgewoonde
huis zoals nieuwe helden
een oud verhaal
de sage ging dat een moeder
verdween in de koker
van het regenwater
de dader ontwierp
het haremlicht dat ons
voerde naar Istamboel
en bediend werd
met een koperen tepel
we droomden half binnen
half buiten op de ovalen
troon waar de hoge heester
je opnam in zijn oosters
aroom – maanden
bleef het toen juni
de trossen van de liguster
beefden als borstjes
van een bleke slavin
ze beloofde een lust
grenzeloos met die
rododendron in de zoom

