boek onder lava

Donderdag 22 februari 2007

moe en moedeloos

m & m

Moe en moedeloos word je ervan. In De Morgen van vandaag pakt Yves Desmet uit met een bloemlezing van de mails die bij Yves Leterme reeds zijn aangekomen. De bedoeling van deze bloemlezing is duidelijk: de stormram van DM wil het initiatief van Leterme ten allen prijze belachelijk of verdacht maken.
Nu is daar wel iets voor te zeggen, als je de reacties leest: 'Al zijn kazernes geen heropvoedingsscholen, onze jeugd zou er zeker een levensles aan overhouden en leren dat niet alles kan.' Deze schrijver is wellicht vaak bedreigd geweest met het cachot. Nog maar 60 jaar geleden heeft ons deel van de wereld ondervonden wat voor levensles er bij het leger te rapen valt: 'Befehl ist Befehl', prent dat maar goed in je jongenskop en je voert alles uit zonder je verder nog vragen te stellen.
Wat er aan meningen leeft onder onze bevolking is een wirwar van tegenstrijdige visies, vaak een schreeuw om meer wet en orde, en helemaal geen visie maar een oprisping. Moe en moedeloos word je ervan. Soms kun je zodanig veel begrijpen dat je niets meer begrijpt, dat je de greep verliest op je eigen overtuiging, op de aanstormende feiten. Onze bevolking is duidelijk in de war, voelt zich onzeker en bedreigd. Zou het ook anders kunnen met al wat er dagelijks op de lezers en kijkers afkomt? Wanneer gaan de producenten van nieuws en vermaak eindelijk beseffen dat ze bezig zijn de geesten ziek te maken? Ziek van angst en onmacht tegenover een vreemde, bedreigende wereld.
Terwijl je vandaag op de frontpagina van dezelfde krant net zo goed kunt lezen dat studenten van Leuven zich gaan inzetten voor de kinderen van kansarmen om hun prestaties op school te verbeteren. Zou de bevolking niet rustiger ademen en klaarder denken, mocht dit soort berichten wat vaker worden verspreid?

Geschreven door staf de wilde om 16:34 Reageer op dit bericht

Donderdag 22 februari 2007

uit Van Toen en Thuis

het leven het is niets, zegt ze – Leonard Nolens

dit was, ongeveerman, je droom:

de schone hoge vlucht

van een buitengewone vogel,

de soort die veren laat

die men in kasten wil bewaren

en dit is de vaart die je hebt volbracht:

zonderling van het straatje, dorpsgek

die een verloren avond even dorpsheld

werd verhalen vertellend

die opschoten tussen het koren

en de brandnetels van het dorp

geen paaltje draagt een bord

met je koperen naam erop, geen baken

in de rivier van het vergeten:

geen kind zal stralen

als een toren in de nacht

omdat het naar jou werd vernoemd

is dit een treurnis om een omfloerste

trom bij te roeren in een droeve stoet?

het trieste is een straatje dat een rijbaan

werd, plankieren met tafels, alle deuren

op een kier, de kaarters in de zoele avond

de komméren aan de gang, de kinderen

opgegaan in een spel dat een lange zomer

omspant zoals een koord, een haastige hand

een broek ophield -

je droom werd een verleden:

een plaasteren beeldje in een straatkapel

en heel het straatje zit geknield -

er rijdt geen fiets voorbij

nergens hoor je al

de motoren van het niets

Geschreven door staf de wilde om 13:14 Reageer op dit bericht

Woensdag 21 februari 2007

meer over vrt en co

meer over vrt en co

Onlangs verklaarde de chef informatie van vtm dat een nieuwsmedium zijn klanten moet bedienen, aanbieden wat de kijker of lezer wil zien of lezen.
Dit is onzin. Een nieuwsmedium is geen stuk koperdraad dat zonder beïnvloeding een signaal doorgeeft: elke krant, elke zender maakt een keuze; elk medium plaatst het ene bericht vooraan, het andere achteraan, aan het ene besteedt men 100 seconden, aan het andere 10 etc
Het afwijzen van de eigen verantwoordelijkheid is laf en leugenachtig: de pers wordt in onze democratie terecht de vierde macht genoemd, laat ze dan ook de consequenties van deze machtspositie dragen. Wanneer de vrt van de moord in Oostende een dagelijks feuilleton maakt, dan wordt de kijker meegesleurd in de overtuiging dat dit feit de belangrijkste gebeurtenis van de week is. Gisteren was er enige aandacht voor de armoede in België: stel je voor dat hiervan een feuilleton zou worden gemaakt, dat week na week hierop gehamerd zou worden, zouden onze politici zich dan niet verplicht voelen om deze schande bij hoogdringendheid aan te pakken?
De pers als waakhond van de democratie: Zola heeft er gebruik van gemaakt, vandaag worden heel wat persorganen geleid door poenscheppers en opportunisten: verkopen of kijkers lokken is hun opperste doelstelling, wat ze onder de bevolking aanrichten zal hen een zorg zijn.

Geschreven door staf de wilde om 12:13 Reageer op dit bericht

Woensdag 21 februari 2007

film op de vrt

Hannibal rising

In De Standaard van woensdag wordt de film 'Hannibal Rising' beoordeeld als: 'Pure platte exploitatie dus.'

En toch heeft de vrt-kijker kunnen vaststellen dat deze productie werd aangekondigd in het journaal.

Dit is een constante: telkens een mogelijke kaskraker op de markt komt, krijgt die extra-publiciteit in het vrt-journaal, ongeacht het niveau.

Men kan daar twee bedenkingen bij maken: iedere minuut zendtijd die aan wansmaak wordt besteed, gaat verloren voor het betere werk.

Ten tweede: dit gebeurt met het geld van ons allemaal, wij betalen de promotie van producten die als enige verdienste hebben dat er zwaar in is geïnvesteerd of dat ze over een populair onderwerp gaan.

Uiteindelijk draait het om steeds dezelfde vraag: wat is het mandaat van een openbare omroep, de commercie bevestigen of toch een maatschappelijke verantwoordelijkheid opnemen?

Want selecteren doet men hoe dan ook, alleen de criteria lijken me meer dan dubieus. En als je daarover vragen stelt, krijg je als antwoord: 'wij zijn geen opvoeders.'

Geschreven door staf de wilde om 10:01 Reageer op dit bericht

Dinsdag 20 februari 2007

uit de ark van Pessoa

de ark van Pessoa

1.
Ik ben ene plebejer van de eerzucht omdat ik probeer te verwezenlijken; ik durf het zwijgen niet aan, als iemand die bang is voor een donkere kamer.
2.
Als ik een grote liefde zou beleven, zou ik die nooit kunnen vertellen.
3.
Ik moet schrijven alsof ik strafwerk maak.
4.
Ik schrijf terwijl ik mezelf wieg, zoals een gekgeworden moeder haar dode kind.
5.
De gevoelens die het meeste pijn doen, de emoties die het ergste kwellen, zijn die die absurd zijn - het hunkeren naar onmogelijke dingen, het heimwee naar wat nooit is geweest (...)
6.
Al wat wij nastreven, streven we na vanwege een ambitie, maar we bereiken niet wat we ambiëren en dan zijn we arm, of we denken dat we het bereikt hebben en dan zijn we rijke dwazen.
7.
Het gemaakte werk is altijd de groteske schaduw van het gedroomde werk.
8.
Landschappen, zo schitterend als schilderij, zijn gewoonlijk onprettig als bed.

Geschreven door staf de wilde om 19:01 Reageer op dit bericht

Maandag 19 februari 2007

uit Van Toen en Thuis

molendorp

lees het boek

met de verdwenen namen:

de Fikken in de Peirdestraat,

een grondzeiler die olie maalde

en droge granen, de Snuifmolen

in de Noordstraat, hier haalde

een brouwerij haar mout

bekijk het woud van peperbussen

in een Breugels landschap, kwam

jouw stap, echt waar, daar dagelijks

voorbij?

bij het veer van Sombeke

tegen Laerebeke’s schoor

op de schans der heren van Garsse:

al die namen zingen in een zinkend koor

lees het boek en stijg als een klamper

op de wind, staar de vergeten wieken na,

het dorp dat wentelt

de paarden, de ezels met gebogen hoofd,

de boom van hun rosmolen schrijft

als een vinger in het zand

en hoog op een heuvel wervelt een beltmolen

gewichtloos als een klamper, drijft de spot

met hun kleverig zweet

de staakmolen ‘ten oosten van de Kele

van de Rate’ met hoge boten op de kalme

Durme: hoe leeg en vredig is dit land

‘groot 1 vaetsaet 30 roeden’

nederig zijn de namen: het Grouwelgat

van de laatste kruimel, denk er magere

handen bij die aren lezen op een vlakke akker

wanneer de boer een slapende damp is,

weggedeemsterd in de schemer

bij het veer van Sombeke

tegen Laerebeke’s schoor

op de schans der heren van Garsse:

al deze namen zingen in koor

leer uit het boek van verdwenen namen

het ruisen van ons molendorp, sjofel, levensecht,

hoor de ratel van ons verleden: de Grote Napoleon

was geen keizer maar een knecht

Geschreven door staf de wilde om 13:17 Reageer op dit bericht

Zondag 18 februari 2007

viola odorata

viola odorata

waarom spreek je met een

tegenstem: praat als het maartse

viooltje, paars en geurig en

nauwelijks boven het gras

het komt op anders kijken

aan, ter hoogte van een koolmees

een viola odorata, aders

van lila onder een huid van violet

leer het onderscheiden aan

de vele tonen in één teint

zoals vrouwen verschuiven

langs de boog van de dag

een viooltje lijkt een vulkaan

als je verwondering groot

genoeg is, het gaat om

een geschikt orgaan, een oog

gevoelig als een wonde

een open fontanel en door

je schedel vloeit een melkwit

licht, elke schaduw zo

helder als een openbaring

praat met een pro-stem

bevestig de aarde onder

je voet en wandel: jouw

wegen zijn oneindig

Geschreven door staf de wilde om 09:21 Reageer op dit bericht

Zaterdag 17 februari 2007

Pessoa

uit Het boek der rusteloosheid van Pessoa (uitg. AP, privé-domein)

1.
Ieder van ons is meerdere anderen, is velen, een uitgebreide reeks zichzelven.
2.
Uiteindelijk blijft van vandaag wat er van gisteren is gebleven en wat er van morgen zal blijven: de onverzadigbare en eeuwige begeerte altijd dezelfde en een ander te zijn.
3.
Ik ben het levende podium waarop verschillende acteurs lopen die verschillende stukken spelen.
4.
Heimwee! Dat heb ik naar wat niets voor me betekende, omdat ik bang ben voor het vluchten van de tijd en lijd aan de ziekte van het geheim van het leven. Wanneer ik gezichten die ik gewoon was te zien in mijn straten van alledag niet meer zie, word ik bedroefd, terwijl ze toch niets voor mij betekenden, behalve dat ze symbool stonden voor het hele leven.
5.
Al wat ik doe, al wat ik voel, al wat ik leef, zal niet méér zijn dan een voorbijganger minder in de alledaagsheid van de straten van een of andere stad.
6.
Ik verschans mij achter mijn bureau als in een bolwerk tegen het leven.
7.
Ik woon mezelf bij in de verschillende vermommingen waarin ik leef.
8.
Ik heb grote ambities en grootse dromen gehad - maar ook de bode of naaister heeft die gehad, want iedereen heeft dromen: wat ons doet verschillen is de kracht om ze te verwezenlijken of het lot waardoor zij zich via ons verwezenlijken.
9.
Wie van ons kan, wanneer hij zich omdraait op de weg zonder terugkeer, zeggen dat hij hem is gegaan zoals hij hem had moeten gaan?
10.
Slapen, ver weg zijn zonder het te weten, liggen, vergeten met het eigen lichaam; de vrijheid kennen onbewust te zijn, een schuilplaats hebben als een stil vergeten meer tussen bladerrrijke bomen, in de uitgestrekte eenzaamheid van de bossen.

Geschreven door staf de wilde om 18:08 Reageer op dit bericht

Zaterdag 17 februari 2007

lof der zotheid
Waar halen sommige journalisten toch hun waarheid? In De Standaard van zaterdag beweert Karel Michiels in zijn opstel over Bobbejaan Schoepen dat Roy Rogers door Schoepen werd ontdekt en in Vlaanderen totaal onbekend was: ‘niemand kende Roy Rogers in die tijd’ (de jaren 1950). Hallo, niemand? Wij zagen in de Hamse Jamba die zingende cowboy in zijn smetteloos witte pakje elke zondag, onder het waakzame oog van onze onderpastoor.

En daarna volgde de hoofdfilm met John Wayne, Laurel en Hardy, of een oorlogsfilm met gruwelijke moffen en krankzinnige jappen.
Vrijdagavond in Morgen Beter stelt Karl van den Broek (hoofdredacteur van Knack) dat de jongeren van 16-18 jaar ‘vandaag veel intelligenter zijn dan 20 jaar geleden’.

Heeft die man daar onderzoek naar gedaan of een wetenschappelijk onderzoek gelezen? Mijn klasgenoten in de Normaalschool van 1966-’67 waren minstens zo intelligent als mijn leerlingen van nu. Het verschil zit hem voornamelijk in de mondigheid: wij werden vooral verzocht onze mond te houden - vandaag worden leerlingen aangespoord om juist het tegendeel te doen: leer discussiëren, kom voor je mening uit. Maar zelfs in deze tijd kan je het meemaken dat de meest begaafde van de klas het meest gesloten karakter heeft en zich nauwelijks mengt in de klasgesprekken. Intelligentie betekent dat je twee keer nadenkt over je argumenten en in die zin is de hoofdredacteur van Knack niet bijster intelligent. Tenzij hij denkt aan zijn toekomstige klandizie.

Nog dommer echter is Quicky, de tot staatssecretaris omhoog geschoten windbuil uit Kortrijk: die man wil nu weer de verplichte rustdagen voor zelfstandigen afschaffen, tegen de wil in van de meerderheid in die sector. Bij alle debatten over actuele problemen wordt het belang onderstreept van het gezin – in welke vorm dan ook. Maar voor zelfstandigen en winkelbedienden geldt deze wijsheid niet, die hebben volgens een liberaal genie als Quickie geen behoefte aan een gezinsleven, hun kinderen kunnen hun ouders best permanent missen: de klant is koning en de klant wil op alle dagen en op elk uur van elke dag kunnen kopen en consumeren. Heeft zo’n apostel van de individuele vrijheid al ooit bedacht dat de vrijheid van de ene de onvrijheid van de andere inhoudt? Nog afgezien van deze vraag: hoe leeg moet een mens wel zijn dat hij/zij alleen met ‘shoppen’ z’n vrije tijd kan vullen?

Geschreven door staf de wilde om 11:06 Reageer op dit bericht

Vrijdag 16 februari 2007

keurig op de keuring
Soms keer je terug naar een vroeger niveau van functioneren: op de ‘autoschouwing’ vraagt de controleur om je knipperlichten aan te zetten en je schakelt je ruitenwissers aan; hij zegt: ‘duw op de rem’ en je drukt het gaspedaal in. Kortom, een man van bijna 59 gedraagt zich als een puber met plankenkoorts. Je fluistert: ‘het is hier een tochtgat,’ en de jongeman in zijn grijsblauwe stofjas straalt omdat er nog iemand is die opmerkt dat zijn gezondheid op de proef wordt gesteld. Een tip voor toekomstige zenuwpezen: sla een uiterlijk rustig amicaal toontje aan, dat je hartslag in het rood staat hoeven de tovenaars van de controleapparaten niet te weten.

Geschreven door staf de wilde om 16:49 Reageer op dit bericht

Archief