Archief

citaten uit György Konráds 'De medeplichtige' (uitg. van Gennep)
1.
Over het algemmen houden woorden de waarheid gevangen; heel het woordenboek is uitverkoren, maar slechts weinig woorden kennen de genade.
2.
Laten we de filosofische waarden kopelen aan de herinneringen van het lichaam.
3.
We bespotten degene die de waarheid zegt, de leugenaar hijsen we op de kansel.
4.
De wijze weet dat hij zijn wijsheid niet aan eigen kracht dankt, hij heeft zijn kaars ontstoken aan de vlam van een ander.
5.
Kankeren mag, inzicht hebben is al een vijandige daad.
6.
Ik ken helden noch genieën of heiligen, wij zijn mislukte probeersels.
7.
Ik ben een student; alle steden, alle mensen zijn voor mij gelijkenissen, ik sla ze gade, vereenzelvig me er een ogenblik mee en vervolg mijn weg.
8.
Onderdrukking is slechts te handhaven als de onderdrukte glimlacht.
9.
Wees, zoals mijn moeder negen maanden lang deed, een barmhartig universum.
10.
Terwijl jij zachtjes kreetjes slaakt, is je hele buik met mij in gesprek.
11.
Jij bent natuurlijk een opvoeder, je wilde altijd iets anders dan wat er voorhanden was.
12.
Mensen wetenschappelijk observeren komt neer op ze niet te zien.
13.
Medelijden kun je niet met je verstand bedenken, je kunt het alleen maar voelen.

een weerlegging van het vorige bericht

Van elke stelling kan men het tegendeel beweren. Nietzsche  schreef het al in een van zijn zwartste buien: 'Het beste voor een mens is om nooit geboren te worden, het tweede beste om zo vlug mogelijk testerven.'

In tegenstelling daarmee kan men verwijzen naar de befaamde 'toespraak tot de hoofden van Lebak' in Max Havelaar: 'deze streek is arm. Laten we ons gelukkig prijzen, want hier is veel te doen...'

(een parafrase, geen woordelijk citaat)

Waar geen doden zijn, kan men ze niet met piëteit gedenken; zonder zieken is een verzorgende hand overbodig; waar niemand eenzaam is, bestaat geen verlangen naar een vriendschappelijk woord...

Cynici zullen opmerken: laten we dan maar nog meer kanonnenvlees naar het slagveld sturen etc etc

De kern van de zaak is dat aan het leven zoveel onwillekeurig lijden inherent blijft, dat willekeurig, door de mens veroorzaakt lijden best vermeden kan worden: het is er heus niet voor nodig om de taak van trooster op zich te nemen.

Wellicht kan beschaving het best daaraan afgemeten worden: hoe slagen we erin het onwillekeurig lijden draaglijk te maken en het willekeurige te vermijden.

En die evolutie lees je niet af aan de stijging van het bruto nationaal product.

Over dommigheid
In De Morgen van zaterdag staat een artikeltje over een kassierster die door haar baas werd betrapt op diefstal en met naam en foto bekend gemaakt in het Chinees-Engels maandblad ‘Rolic News’. VUB-professor Paul de Hert, gespecialiseerd in privacy, verklaart dat zoiets in België niet kan. ‘Ons land is na Duitsland het land waar de privacy het best gegarandeerd wordt.’ Heeft die professor dan nooit gehoord van de website van onze vorige minister van sport, Marino Keulen, waar alle veroordeelde dopinggebruikers met naam en misdrijf  aan de schandpaal werden genageld. Of moeten we toch besluiten dat voor de sport een uitzonderingsrecht geldt: de professor maakt zich zorgen over de toekomstige kansen van deze vrouw op de arbeidsmarkt, voor van doping verdachte atleten telt die overweging niet: die worden in de media al lang schuldig verklaard nog vóór één rechter een uitspraak heeft gedaan.

In De Zevende Dag verdedigde SP.a-volksvertegenwoordigster Magda Demeyer haar wetsvoorstel om het verkopen van dieren in winkels te verbieden met twee zonderlinge argumenten. Eerst zei ze samen met haar buurvrouw, een amateur-hondenfokster die blijkbaar goed geld verdient aan haar hobby, dat dieren geen koopwaar mogen zijn. Zullen we dan maar een verbod op de veehandel doorvoeren of de boeren verplichten hun varkens en koeien gratis af te staan aan de slachthuizen? Ten tweede vertelde deze teergevoelige politica over het hondje dat zij in een asiel had gekocht: de beste koop van haar leven. Als er een plaats is waar honden aan hun lot overgelaten op elkaar zitten gedrongen, dan zal het wel in een asiel zijn; en als je het risico wil lopen om een gevaarlijke hond in huis te halen, dan moet je het zeker daar proberen. Iedere dierenliefhebber heeft een afkeer van de ‘impulsaankopen’: huisdieren zijn inderdaad geen speelgoed dat je kan weggooien als de nieuwigheid eraf is. Maar gebruik dan toch degelijke argumenten en onderwerp de handelaars aan redelijke en controleerbare voorwaarden. Nu valt te verwachten dat honden en katten en andere huisvrienden niet meer in de gecontroleerde handel worden gekocht, maar op het internet of bij ‘zwartkwekers’.

De verkiezingen naderen, de strijd om het domste wetsvoorstel is begonnen.

over trots

‘Ik ben een Vlaming en daar ben ik steeds minder fier op.’ Wat betekent nationale trots eigenlijk: heb jij enige verdienste aan de genialiteit van Rubens of Ensor; heb jij een van de gedichten van Gezelle of Claus geschreven? Nationale trots doet denken aan de dwazen die staan te juichen voor Kim of Justine maar zelf geen tennisbal over het net kunnen slaan.

Is er wel iets om trots op te zijn? Zeker niet een talent want dat heb je gekregen. Het enige waar men fier op zou kunnen zijn, is wat men met moeite heeft verworven of tot stand gebracht. Zoals Multatuli het schreef: ‘niet in het snijden van de padi is de vreugde, de vreugde is het snijden van de padi die men zelf geplant heeft.’ En dan nog past enige bescheidenheid: meestal kan het nog heel wat beter. ‘Plus est en vous’ is geen zinloze leuze al kan geen enkele mens zichzelf verdragen zonder momenten van tevredenheid: mededogen moet men niet alleen betonen tegenover de anderen maar net zo goed ten opzichte van het eigen falen. Het bewuste leven is een golfbeweging: een top mag niet te lang duren of die ontaardt in ijdelheid en hoogmoed, een dal mag je niet opslokken of je verzinkt in de depressie. Lenigheid is het kenmerk bij uitstek van een gezonde geest.