Reactie

Zodra ze terugkustdwing ik tot meer
maar zij wil
alleen maar tederheid
geen brand, geen vuur geblust
daarna langzaam ademhalen
ik leg mij bij haar neer
Vallen is een vorm van vliegen
Reactie
Zodra ze terugkust
Het nuffelen der dingen
Morgen laten we onze dromen los
Afvragen
Naar rook ruikt zij
Reuzenstrop

Met het afhakken van het hoofd
behorend aan de drie meter lange reuzin
was het nog niet gedaan met de terreur
van de nog geen meter hoge koning
Zelfs zijn vrouw en kinderen moesten
eraan geloven opdat de vorst
aan volstrekte eenzaamheid overleed
En de reuzin, zij leefde voort
naaide gewoon haar kop vast
aan de overgebleven nek
Glas
Je schreef dat op de plavuizen
Oh LOES (Landelijk Onderzoek oEstrogene Stoffen)
Vanmorgen opgestaan met een gevoel
Wie wat vindt
We zoeken bij elkaar
Constante slag
Daarmee wint een team de strijd
Uitvrijend model

Zo noemde zij de theorie
van een uitdijend heelal
steeds trager op weg
naar een samenklonterend
niets waarvan zij talloze
voorbeelden noemde en legde
zijn stamelgedachten tegen het licht
Zij sprak: Niets is de liefde
voor een denkraam, dat altijd openstaat
kuste hem op open mond
zette haar bedenksels op stop
Zo vulden zij elkaar aan
deelden wat hen maakte tot een paar
uitermate geschikt voor een jaar
Levenscirkel

|
Je tekende een cirkel
vertelde van een zijn dat zich ontwikkelde van licht naar verdichting vervolgens opnieuw naar helderheid We liepen naar buiten en je wees enkele sterrenbeelden aan De maan scheen met haar koude schijn je vroeg me je vast te houden de warmte van mijn vuur te delen We hoorden een octaaf en moesten denken aan de muziek der hemelse sferen afkomstig van hemellichamen in hun baan Het was koud en het was winter in de nacht maar overdag groeide het zacht van de lente in de nacht kon je het groeien van de maan horen het kraken van een tak, de sappen van de boom het fluisteren van de maretakken, die groen de toekomst voorspelden aan hen op zoek naar betekenis vanuit hun blote voeten |
||