Berichten van 20 juli 2009 tot 26 juli 2009

Het gaat sneeuwen
de indrukken in het wit gemaakt
vullen zich met vers en zacht

Geen weg terug
hemel en aarde even blank
Het grote verdwijnen
kan gaan beginnen

Er groeien vleugels zachtaardig
met donzige veertjes uit de huid
De zon geeft licht en is ver weg

Het meisje doet haar kleedje uit
laat de woorden zien, die beroeren
lange nek en schouderbladhaartjes
de nerven van haar ruggengraat

Zij nodigen uit tot levenslang kussen
vederlicht strelen van het gemoed
Zo bestaan zij in de naaktheid
van ouderwetse dingen en tranen

om wie men liefhebt en vervolgens
met tanden in de onderlip tegenkomt
rood gekerfde lippen en de smaak
van ijzer uit het stenentijdperk