Archief

We zijn de eerste dag van mei en daar is de zon.
De temperatuur is nog wat getemperd door de noorderwind maar ier is beterschap op komst.
Let en ik zijn op 1 mei naar de eco-biomarkt van Velt Zedelgem geweest in Loppem.
Deze wordt om de 2 jaar georganiseerd op het prachtige domein van het kasteel van Loppem.
Ik had vooraf geen folders of programma's bekeken waardoor we er meer dan een half uur te vroeg waren.
De één euro inkomstgeld hebben we niet betaald omdat er niemand aan de ingang stond.
Plantjes hebben we wel kunnen kopen.
Corriander, dille en paarse basilicum kochten we aan de stand van 'Loca labora'.
De andere standen met plantjes waren ofwel niet bemand ofwel nog volop aan het uit zetten.
Ik was mijn foto apparaat vergeten mee te nemen. Zo kon ik geen sfeerbeelden maken.

....En we krijgen zomer. Tot 26°C, dat is hoog zomer.
Het is natuurlijk mee genomen maar wie van boven de 75 jaar kar in dit weer  ook maar iets doen?Niet dat het moet maar het mag naturrlijk wel, zolang het in de schaduw is.









Water, groen,meerdere kleuren en zon, meer moet dat niet zijn

Een hele tijd was ik afwezig op de blog en daar is natuurlijk een reden of zijn er meer redenen !

Ik was ziek gedurende drie maanden en toch kwam ik op de blog.
In de herstelperiode brak de tijd aan van veel tuinwerk en verstomde de blog.
Eerst was het enkel mijn broer die er elke week er een dag in vloog en geleidelijk aan deed ik ook mijn deeltje dat groeide naar deel.

De afsluiting rond de vijver was aan een opknapbeurt toe.
Ook hier deed mijn broer het meeste werk.
Geleidelijk aan moest er geplant en gezaaid worden.
Mijn broer leverde schitterend werk af in de tuin, vooral zijn spitwerk mocht er dit jaar zijn.
Hij overtrof werkelijk zich zelf.

Het was een uiterst late lente met eind april zo goed als geen vers groen.
Maar mei nam een ongelooflijke start met als warmte begin hemelvaart, en de week er op meer zomer dan lente.
Het pinksterweekend daarentegen,was een echte koude tegenvaller met maximum 12°.
We waren tot 25° gewoon verwend geweest.

Gelukkig bleef, hier bij ons tegenaan de zee de zon niet weg maar de noordenwind blies alle illusie stuk. Gelukkig staat nu de natuur volop in het groen.
Nu klimmen we terug op naar een voor half mei aanvaardbare 17°.

Witte bloei op een gevarieerd achtergrond van groen.

De bomen met zon overgoten en het mos in al zijn pracht, een schaduwgod.

Het groen en de tere bloei...de lente is volop terug.

En, als het ware bij wonder was ik genezen door de zon.
De pinsterkou heb ik met glans doorstaan.
Er is veel werk en ik doe mijn best.
Soms leg ik de lat te hoog en moet ik een dagje genoodzaakt lui zijn.
Het voelt zo aan maar is het niet want het is noodzaak. Ik ben tenslotte 78 jaar.

Dit is mijn genezing...de lentezon.




Dit is mijn genezing... opnieuw kunnen werken in de tuin.

Gelukkig heb ik leren doseren door te luisteren naar mijn lichaam.
Mijn geluk is ook mijn zorgzame goede vrouw.

In Oudenburg is de kunstroute opnieuw door gegaan in het verlengde weekend van hemelvaartdag.

Dit is maar een heel klein smaakje van het grote geheel.

De laatste tijd is het hier aan de kust droog weer.
Zo nu en dan volgt ons weer de voorspellingen van de weerdienst niet, het is dan meestal beter.

Al deze soorten stan in onze tuin.

Zelf groenten telen doe je natuurlijk biologisch ttz zonder chemische mest of pesticiden.

Als je biologisch teelt, gebruik je soms hulpmiddelen die je in de gewone tuinteelt niet aantreft.
Het beste voorbeeld is tuingaas boven bv de broccoli..

Het stopt maar niet met kwalen en kwaaltjes, het ene na het andere en toch voel ik me blij omdat ik er nog ben.
Iemand vraagt mij naar mijn leeftijd en mijn antwoord is dat ik er 78 ben en volgend jaar 80.

Zo goed als iedereen reageert in de zin van: Ga je een jaartje overslaan of neem je er twee in eens?
Nee hoor, ik moet er dit jaar nog 79 worden. Merkwaardig toch!

En toen had ik de intentie om te wandelen tot aan de paardenstalling om te zien of er nog paarden waren en of de mestput nu verhard was.

Reeds van ver zag ik de paarden lopen in de weide.

Er moest een mestput komen in beton en dat tegen begin december van vorig jaar.
Die was er duidelijk niet want de oude onverharde put was duidelijk leeg gehaald en nu totaal overgroeid.

Ik was een overdekte container voorbij gekomen met open deur maar had enkel oog voor de mestput.
Deze werd niet meer gebruikt en er waren minstens vier paarden in de weide.
Ik had ze niet precies geteld. Waar ging dan de dagelijkst mest naartoe?
Ja, absoluut goed gezien: In de container natuurlijk!

Ik moet nu dringend de eigenaar ontmoeten om hem te vragen of ik nog mest kan halen voor mijn tuin.
Indien niet, dan moet ik een andere oplossing zoeken.
De mest heb ik nodig om te verwerken in mijn composthoop want zonder compost kan ik niet verder ecologisch tuinieren.
Groenten opgekweekt met chemische meststoffen hebben geen smaak in vergelijking met biologische groenten.

Samen met broer Gerard en schoonzus Raymonda zijn Let en ik er een weekje uit geweest.
De enige mooie dag was de zonnige heenreis. We konden maar binnen na 4 u en zijn op he terras van 'Landal Village', een burenpark, een kopje weest drinken. 

De volgende dag was het bijna de helft kouder en moesten we een ferme vlaag verwerken.
Elke morgen, uitgenoemen de laatste kon ik mijn morgenwandeling van een half tot een vol uur afwerken.
De bestemming was dezelfde af vorig jaar: 'Golden lakes village' in Froid Chapelle, zo'n 20 km van Chimay.

We werden een ander huisje toegewezen dan vorig jaar, een beetje meer inwaars het park.


Zo zijn vele huizen gegroepeerd rond  een vijvertje met een brugje.

Daar de begroeiing rond het huis hoger was hadden we dit keer behoorlijk wat privacy.
De huizen krijgen daar de naam van villa maar dat is toch wel wat te hoog gegrepen.

De woensdag en donderdag waren regelrechte regendagen.
Maar op woensdag was het Colette haar verjaardag en had ik gereserveerd in de
'l'escape grill' in Silenrieux op ongeveer 10 minuutjes van onze verblijfplaats.

Colette wilde zelf haar verjaardag regelen maar ik was haar voor geweest.
Het werd mij aanbevolen door een juffrouw van de receptie.
En het was werkelijk de moeite waard.

Als speciale attentie kreeg Colette een toorts als slot van de heel lekkere maaltijd..


Ze mocht ook met de bazin chef- kok op de foto.

Tenslotte bleef de bazin ook nog een babbeltje slaan want wij waren voor die dag de enige klanten.
Op de receptie had men mij verwittigd: Je reserveert het best want het is mogelijk dat het vol is. Ze hadden er aan toegevoegd dat het mogelijk was dat je er lleen zat.