Mid-september

De donderdag dankt zijn naam aan THOR. dat was de dondergod, de Jupiter der Romeinen. Hij was van groot gezag bij de Noorse volkeren. Hij wordt verbeeld zittende op een troon, den staf in de hand, een koningskroon op het hoofd, en daar rond nog een kroon van twaalf sterren.
De donderdag is een gelukkige huwelijksdag.
Donderdag is een geluksdag voor de karremakers, smeden en mulders. Maar ja, waar vinden we dat ras heden ten dagen nog?

Vandaag zijn we aan de H. Kruisverheffing toe.
Deze feestdag herinnert de gebeurtenis waarbij de Perzische veldheer Salbaras Jeruzalem innam en de reliek van het H. Kruis meevoerde.
Keizer Heraclius versloeg later het leger en bracht het H. Kruis terug in Jeruzalem ten jare 629.
Te Eksaarde (O-Vlaanderen) is of was er de bijzonderste begankenis ter ere van het H. Kruis.  Het is een eeuwenoude devotie tot twee mirakuleuze kruisbeelden, door een zekere pachter, Baudewijn met de negen ponden genaamd gevonden, op een half uur afstand der kerk, waar zich nu de Kruiskapel zou bevinden.

Mooi om naar uit te kijken :

" Begin september was zeer schoon,
maar Michielszomer spant de kroon."

En die Michielszomer beste mensen, wel die staat op 29 september op den almanak.

"Leuke vooruitzichten zei klein Warreke,
en hij keek tegen een boerenkont aan ! "

Vandaag woensdag en die zou zijn naam danken aan "Wodan" een oorlogsgod, hij stond op een zuil met een krom zwaard in de rechterhand en een schild gesnoerd op den linkerarm.
Vroeger beschouwde men de woensdag als een slechte trouwdag. Een kind dat op een woensdag voor het eerst naar school ging, zou slecht leren. En een nieuwe koe dan weer, wel die moest men voor de eerste maal melken op den woensdag. Een oud spreukje :

"Woensdag katten,
duivels katten:
roede baert,
duivels aert."

Dinsdag zou komen van "Thys" een der oudste goden van de Germanen; hij stond verbeeld op een voetstuk, droeg kleren van berenvellen gelijk de Germanen, en hield in zijn hand den staf zijner heerschende macht.
In Vlaanderen en Brabant was het vroeger de gewoonte dat meiden slechts den dinsdag in dienst kwamen

Nu de notentijd er aan komt :
Noten waren voor onze voorouders erg belangrijk en ook de meest gegeerde vruchten. Maar noten waren toen ook het symbool van vruchtbaarheid en dus zei men :

" Veel hazelnoten,
veel kinderen "

Wanneer er vroeger een koppeltje trouwde, wierp men geen rijst maar noten over hen heen. In sommige Zuideuropese landen is dat zelfs nu nog altijd in trek. Werd er vroeger een kindje geboren dan plantte men een levensboom. Voor een jongen was dat een notenboom, en voor een meisje een pereboompje. Bij het planten van een notenboom zegt men vaak :

"Boomke groot,
planterke dood."

Vandaag dinsdag 13 september is de volksheilige Flederic B(of Frederik) aan de beurt. Hij werd in Frankrijk geboren en na zijn priesterwijding aldaar verliet hij zijn vaderland en vestigde hij zich te Vlierzele in het land van Aalst. In 974 gestorven werd weldra zijn graf door talrijke wonderen verheerlijkt. De genezing van verschillende doven deed hem weldra als bijzondere patroon tegen doofheid aanroepen. Op de 1ste zondag van juli werd de reliekenkas processiegewijs rond gedragen. Op de papieren vaantjes die ter gelegenheid van de begankenis werden uitgedeeld stond gedrukt :

"H. Fredericus, die zyt te Vlierzele verheven
wil uwe bezoekers troost en bystand geven,
opdat zy van doofheid en oorpyn
door voorspraak van U by God
zouden genezen."

Dezer dagen zijn er maar weinige weerspreuken te vangen maar ik verzeker u, daar komt in de loop van de maand nog wel verandering in. Ik kan u nu alvast verklappen dat er nog enkele zeer mooie in 't verschiet zijn. Toch heb ik er voor vandaag maandag 12 september eentje gevonden en die luidt als volgt :

" De gerst zaaien met Sinte Wyt,
is de gerst met de zakken kwyt."

Wie Sinte Wyt wel is, wel dat vindt ge net onder deze mededeling waar ik over deze heilige ietsje meer vertelde.

Vandaag staat er een belangrijke volksheilige op de kalender met name de H. GUIDO (Wyen) B. De heilige Wyen wordt of werd vooral te Anderlecht vereerd op 2de Sinksendag. men ging er (gaat er) beewegen tegen "den loop" of het afzakken van "den aarsdarm". De bedevaarder ontving er een rode draad die hij/zij aan de hals diende te dragen, alsook een stukje eikenhout van "den Wyenboom" dat men in de spijzen moest raspen. "den Wyenboom" was een eikenboom en uit dat hout was de wandelstok van de H. Guido (Wyen) gemaakt. Het zal da wel een hele grote boom geweest zijn want ze bleven maar stukjes uitdelen. Ook te Erembodegem wordt (werd?) deze heilige aanroepen en wel met volgend gebedje :

"Onze ziekten zal hy helpen,
rooden loop, subite dood;
beestenkwalen zal hy stelpen,
staan ons by in den nood.
Komt dan Sinte Guido eeren,
uwen toevlucht neemt tot hem,
wilt Gods eere in hem vermeeren
komt naar Erembodegem.
Met Uwen bijstand sinte Wyen
ons alle Lieve te Verblijen"

Je houdt best u regenscherm in u buurt want ......

"Als het zondag regent binst de hoogmis,
dan zal het de hele week regenen."

Gelukkig misschien ??? Vindt men niet zoveel hoogmissen meer als dit vroeger "in den goede oude tijd" het geval was.
Maar niets dat veel goeds laat verhopen voor de toekomst. Een andere weerspreuk zegt dan weer :

"Zo 13 september op een vrijdag valt,
zo zal de herfst droog zijn."

Ook hier vallen we dus weer uit de boot !

Bij het opstellen van de weerberichten, maakt men thans gebruik van zeer moderne apparatuur, zoals satellieten. Deze sturen massa gegevens door, die door een computer verwerkt worden en op grote kaarten worden weergegeven.
Vroeger bestond al die moderne apparatuur natuurlijk niet. De mens hield de natuur in het oog en leidde daaruit af welk weer hem te wachten stond. Zo ontstonden de weerspreuken: het resultaat van jarenlange waarnemingen en niet zelden meer betrouwbaar dan de moderne weerberichten. Vooral de boeren hechten veel geloof aan de weerspreuken en ze hebben nog dikwijls gelijk ook.